My First Storyมนุษย์ต่างดาวอวกาศ
ดอกไม้ในใจ
  • ดอกไม้ในใจ

       “แดนดิไลออน(n.) เป่าหนึ่งครั้ง 
        ความฝันที่เคยปรารถนาจะได้มาครอบครอง”



       
    20 ตุลาคม ปี 2564,
        ถึงคุณผู้เป็นดอกไม้ในใจ

        “
    คุณคิดว่ามีอยู่จริงไหมคะ?”  เด็กสาวเอ่ยถามกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความไร้เดียงสา
        “อะไร”เขาเอ่ยตอบด้วยคำถาม
        “หนูเคยได้ยินมาว่ามนุษย์เราเกิดมาพร้อมกับดอกไม้ในใจหนึ่งอย่าง” 


       
    ดอกไม้(n.)—สิ่งที่อ่อนโยนและปลอบประโลมจิตใจผู้คนเสมอ สัญลักษณ์ของความสวยงามที่สุดแสนจะอ่อนโยนบนโลกใบนี้สิ่งมีชีวิตที่ปลอบประโลมจิตใจผู้คนนับล้านด้วยรูป กลิ่น สีสิ่งธรรมดาที่ไม่ธรรมดากับจิตใจผู้คนเลยสักนิด 
        

        “ดูธรรมดามากเลยใช่ไหมคะ?” เด็กสาวเอ่ยถามอีกครั้ง
        “อืมก็ดูเหมือนดอกหญ้าทั่วไป” เขาตอบ
        “คุณคงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับดอกไม้เลยสินะคะ”เด็กสาวยิ้มมุมปากเหมือนกับทุกอย่างที่เธอเอ่ยมันกลายเป็นสิ่งไม่ธรรมดาซะแล้ว
        “หนูเคยอ่านมาว่าดอกแดนดิไลออนเป็นดอกไม้แห่งความหวังค่ะ”
        “ดอกไม้หน่ะหรอให้ความหวังได้” เขาเอ่ยถาม
        “ก็ความหมายของดอกแดนดิไลออนเป็นแบบนั้น”
        “เป็นแบบนั้น?”



       
    เด็กสาวลุกขึ้นพร้อมกับผมที่พริ้วไสวดอกหญ้าปลิวพร้อมกับสายลมอยู่ล้อมรอบตัวของเธอ เหมือนกับเธอถูกโอบกอดจากพวกมันเสมอทุกอย่างที่เห็นชวนให้รู้สึกแบบนั้น :-) 
    เธอก้าวเท้าไปหยุดอยู่ตรงหน้ากลุ่มดอกแดนดิไลออนที่ถูกแทรกแซงไปกับหญ้าสีเขียวอย่างธรรมชาติราวกับว่าพระเจ้าสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาเพื่อเธอเธอหยิบขึ้นมาเพียงสองดอกเท่านั้น พร้อมกับเดินกลับมานั่งอยู่ที่เดิมอีกครั้ง


        “สำหรับคุณ”เด็กสาวยื่นดอกแดนดิไลออนให้กับเขา
        “
    สำหรับฉัน?”
        “อื้อจับมันไว้แบบนี้แล้วหลับตาอธิษฐานสิ่งที่คุณปรารถนาในใจ”
        “แล้วยังไงต่อ”
        “ลืมตาค่ะแล้วเป่าลมไปที่ดอกแดนดิไลออน”
        “
    เป่า?”
        “เป่าแค่หนึ่งครั้ง หนึ่งครั้งที่สามารถทำให้มันหลุดออกทั้งหมดได้”
        “หลุดแล้วมันจะเป็นแบบไหน”
        “ความปรารถนาของคุณจะเป็นจริงไง”—เธอยิ้ม
        “
    ถ้าอย่างงั้นเริ่มทำพร้อมหนูนะ” 



       
    ชายหนุ่มวัย20ย่างก้าวเข้า21 สวมเสื้อยืดคอกลมธรรมดาสีขาวกางเกงยีนส์สีเข้มขายาวตัวโปรดเต็มไปด้วยความสงสัย ในความเชื่อเต็มเปี่ยมหัวใจของเด็กสาวที่มีต่อดอกแดนดิไลออนที่ผู้คนต่างมองว่าเป็นเพียงดอกหญ้าที่ไม่ได้รับความสนใจจากผู้คน…ยกเว้นเธอเธอที่มักมีเรื่องราวให้ชวนสงสัยอยู่เสมอถึงแม้จะเต็มไปด้วยความสงสัยแต่เขาก็ทำตามคำพูดของเด็กสาวโดยไม่มีข้อกังขาใดๆ 

        “ไม่ได้”ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับดอกแดนดิไลออนที่ถูกเป่าออกไม่หมดในมือ
        “โอ้ะ..เย้!!”หญิงสาวกระโดดด้วยความดีใจพร้อมกับดอกแดนดิไลออนในมือที่ถูกเป่าออกจนหมดต่างจากดอกที่อยู่ในมือของชายหนุ่ม
        “อธิษฐานว่าอะไร?” เขาถามพร้อมเสียงหัวเราะ
        “ไม่บอกหรอกค่ะ”
        “อ้าว”
        “ก็ถ้าบอกคำอธิษฐานให้อีกคนฟังเขาว่ากันว่ามันจะไม่เป็นจริง”
        “อย่างงั้นเลย?”
        “อื้ออย่างงั้นเลย”



        —
    แสงพระอาทิตย์ในยามเย็นสาดส่องมาที่ทั้งสองเปรียบเสมือนสัญญาณเตือนของการจากลา ลุกขึ้นปัดฝุ่นยินดีน้อมรับการจากลาครั้งนี้ทุกอย่างผ่านไปไวราวกับฝันไปแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขใจ ความยินดีไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็อยากยินดีเสมอ ยินดีที่ได้พบเจอยินดีที่ได้อยู่ด้วยในช่วงเวลาสั้นๆ ยินดีจากใจ—

          “
    หนูขอให้คุณมีความสุขค่ะ ขอให้คุณเจอแต่ความรักโอบกอดอยู่เสมอหนูขอให้ความสุขเลือกยืนข้างคุณ ไม่ว่าจะเจอเรื่องยากแค่ไหนหนูขอให้คุณอดทน แล้วมันจะผ่านไปได้ดีอย่างที่คุณหวังอย่างแน่นอนหนูขอให้ความฝันของคุณเป็นจริงไม่ว่าความปรารถนาของคุณจะคืออะไรสุดท้ายหนูขอให้หนูได้อยู่ตรงนี้กับคุณอีกครั้ง คุณที่อยู่ข้างๆหนูตอนนี้,,, ไว้เจอกันอีกนะคะ ถึงคุณดอกไม้ในใจของหนู💐

    ขอบคุณค่ะ 🌟

     เขียน ถึงคุณ ผู้เป็นดอกไม้ในใจ
    ขอให้ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุขอยู่เสมอนะ 

    ได้โปรดอย่าลืมอธิษฐานให้ตัวเธอเอง🩰

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in