October x Minnojanuaravi
DAY 15: Cosy
  • ในห้องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่,
    ผ้าม่านพลิ้วไหวตามแรงลม

    "แจมิน ช่วยยกกระถางต้นไม้หน่อยสิ"

    เจ้าของร่างโปร่งในชุดนอนสีเทาย่อตัวลงอย่างพยายามจะยกเจ้ากระถางเจ้าปัญหานี่ แต่ดูท่าหลังของเขาจะเคล็ดจากการนอนผิดท่าไปเสียหน่อย เช้าวันนี้เจโน่มีสภาพอย่างที่เห็น, มือเรียวไพล่หลัง นวดเบาๆ บริเวณที่รู้สึกปวดตึง และนั่นทำให้เขาดูเป็นวัยชราก่อนวัยอันควร

    "ไปนั่งเลย เดี๋ยวฉันยกเอง"

    เสียงทุ้มของแจมินดังขึ้นให้ได้ยิน ก่อนที่เจ้าตัวจะโผล่มาจากด้านหลังจนทำเอาเขาตกใจ แขนแข็งแรงโอบอุ้มกระถางต้นไม้นั่นอย่างสบายๆ จนคนที่ได้แต่ยืนไพล่หลังอดหงุดหงิดใจไม่ได้ แจมินวางมันลงใกล้ๆ กระจกหน้าต่าง, ที่ที่แสงแดดส่องถึงอย่างเต็มที่

    "ปวดหลังหรือ ทายาให้ไหม"

    "อือ... รบกวนหน่อย"

    สัมผัสเย็นๆ จากเจลบรรเทาอาการปวดนวดไล้ไปตามแผ่นหลังช่วงล่าง เจโน่จากที่เคยนั่งหลังตรงกลับเริ่มโงนเงนคล้ายคนง่วงนอน แจมินมือเบาชะมัด, อีกทั้งยังเขายังรู้สึกเพลินจนเคลิ้มหลับได้เลยด้วยซ้ำ

    "พิงมาเลยก็ได้"

    "ไม่เอาอะ เพิ่งตื่นเอง จะนอนต่อก็ยังไงอยู่"

    "อยากนอนก็นอน พักสักงีบจะเป็นไรไป" แจมินว่า พลางรั้งร่างของคนตัวขาวให้พิงอกเขา ดึงผ้าห่มผืนบางมาคลุมขาให้อีกฝ่าย "วันหยุดทั้งที ทำตัวสบายๆ เถอะ"

    ไม่พอ, เจ้าของเสียงทุ้มกดจูบลงบนขมับอีกฝ่าย
    ริ้วสีแดงพาดผ่านแก้มลามไปจนถึงใบหู

    "ก็ได้"

    จากนั้น, ก็นอนหลับสบายในอ้อมกอดของแจมินอีกตามเคย





    end.

    #octxmn ♡ 
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in