ศุกร์ศัลย์: เรื่องราวของหมอศัลย์ที่แสนจะธรรมดาเป็นพิเศษHappy Friday Knight: ศุกร์ศัลย์
Prodrome...
  • ขณะนี้เป็นเวลาตีสามครึ่ง

    มันคือเวลาที่ทุกคนกำลังหลับใหล

    หากแต่ความเงียบสงัดถูกทำลายด้วยเสียงล้อเข็นหนักๆและผู้คนในชุดสีเขียวมีหมวกคลุมศีรษะเหมือนกันหมดวิ่งขวักไขว่

    ชายไม่ได้สติถูกเคลื่อนย้ายร่างมาวางบนโต๊ะแคบๆกลางห้อง ที่ท้องมีรอยช้ำขนาดมหึมาตามแนวเข็มขัดนิรภัย อกสองข้างมีสายยางขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเลือดสดๆที่ไหลออกมาไม่หยุด

    ทันทีที่ทีมงานปูผ้าสีเขียวคลุมตัวชายคนดังกล่าวครบถ้วน หญิงสาวที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าก็ส่งเสียงดังพร้อมกรีดมีดด้ามเล็กๆตามแนวกลางลำตัว

    พรวด

    เลือดสดๆทะลักออกมาจากช่องท้องพุ่งเข้าใบหน้าหญิงสาวผู้ลงมีด หากแต่เธอหลบได้ทันพร้อมกับพุ่งมือขวาเข้าไปควานกลางกองเลือดนั้น ฉับพลันเลือดก็หยุด

    หากแต่นี่คือเวลาตีสาม และศัลยแพทย์ผู้นั้นได้ทำการผ่าตัดผู้ป่วยคนอื่นๆมาตั้งแต่ 24 ชั่วโมงที่แล้ว...

    สติของเธอดับวูบลง

    ตุบ...

    ...

    เด็กสาวในวัย 17 ปีลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ และพบว่าตัวเองนอนกลิ้งอยู่บนพื้นข้างๆเตียง

    ฝันอีกแล้ว
    มันเป็นฝันเตือนอะไรรึเปล่านะ

    เด็กสาวผู้นั้นครุ่นคิด
    ไม่หรอก ก็แค่คิดเรื่องนี้มากเกินไปจนเก็บไปฝันก็เท่านั้น

    เธอหันมองดูนาฬิกาและค้นพบว่าเป็นเวลาเจ็ดโมงเกือบครึ่งจึงลุกพรวดเตรียมตัวไปโรงเรียน และไม่ลืมหยิบการ์ตูน หัตถ์เทวดาเทรุ ทั้งสามเล่มไปคืนร้านด้วย

    Godhand Teru หรือชื่อไทยว่า หัตถ์เทวดาเทรุนั้นเป็นเรื่องราวของมาฮิงาชิ เทรุ ศัลยแพทย์มือใหม่ผู้ซึ่งไม่เคยเห็นความตายต่อหน้า แม้ว่าจะซุ่มซ่ามอยู่เป็นนิจ แต่เขากลับมีพลังพิเศษยื้อคนไข้ใกล้ตายจากยมทูตได้ในทุกครั้ง

    ฟังดูเป็นไปไม่ได้

    เธอมองการ์ตูนในมือด้วยความหวาดระแวง
    ตั้งแต่อ่านอีเรื่องนี้ก็เอาฝันประหลาด เลือดสาดบ้าง คนตายคามือบ้าง ปั๊มหัวใจบ้าง ไปจนถึงผีโรงพยาบาล น่ากลัวชะมัด

    แต่เขาว่า ถ้าฝันถึงเรื่องอะไร แสดงว่าเราหมกมุ่นกับเรื่องนั้นมากพอที่จะเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะ

    ก็อาจจะจริง

    ช่วงนี้เธอหมกมุ่นกับความคิดที่จะสอบเข้าคณะแพทยศาสตร์

    เธอไม่ได้อยากเป็นหมอมาตั้งแต่เกิดเหมือนเด็กคนอื่น หากแต่ต้องการเป็นนักเขียนนิยายแฟนตาซีเสียด้วยซ้ำ แต่ตั้งแต่อ่านการ์ตูนเรื่องนั้น การสอบเข้าแพทย์กลับเป็นเรื่องท้าทายที่เธออยากผ่านไปให้ได้

    หรือว่าความฝันจะเป็นการเตือนถึงอนาคตที่คนเป็นหมอต้องเจอตลอดชีวิต

    ตีสามครึ่งยังไม่ได้นอน
    ทำงานอยู่บนความเป็นความตาย
    พบเจอแต่ภาพที่น่ากลัว

    จิตใจต้องเข้มแข็งมากๆเลยสินะ

    แต่การเสียสละประโยชน์ส่วนตนเพื่อให้ได้ประโยชน์แก่ประชาชนหมู่มากนั้น มันก็คุ้มค่าไม่ใช่หรือ

    ยอมไหมที่จะต้องนอนดึก
    ยอมไหมที่จะไม่ได้มีเวลาส่วนตัวอีกต่อไป

    คำตอบจากก้นบึ้งหัวใจกลับบอกว่า ยอม

    เอาวะ เป็นไงเป็นกัน

    และนี่คือเรื่องราวของเราก่อนเข้าเรียนแพทย์ ซึ่งหลังจากได้ก้าวมาสู่วิชาชีพนี้เต็มตัวแล้ว ก็บอกได้เพียงว่า ความฝันในตอนนั้นไม่มีคำว่าเกินจริง

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in