Junk of emotionalferdennn
ชั่วขณะหนึ่ง เผลอลืมไป
  • ทุกคนคงทราบดี ว่ามนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคม

    และสัตว์สังคมต้องการการเป็นที่ยอมรับของคนหมู่มาก

    ในบางครั้ง คนบางคน จึงต้องยอมเดินตามรอยเท้าคนอื่น เพื่อที่เป็นที่ยอมรับ


    ไม่ออกนอกกรอบที่เจ้าของรอยเท้านั้นสร้างไว้ แต่ไม่มีอะไรโดดเด่นนอกเหนือไปจากรอยเท้าเดิมเช่นกัน

    สุดท้ายแล้ว การเป็นคนอื่น มันน่าภูมิใจที่ตรงไหนกันนะ


    ในชั่วขณะหนึ่ง ฉันเองก็เคยเผลอลืมไป ในตอนที่มีใครสักคนที่เป็นที่น่าชื่นชม

    ฉันเองก็เคยอยากจะเป็นแบบคนๆนั้น

    ฉันเองก็เคยเดินตามรอยเท้าของคนอื่นเช่นกัน

    และมันก็ได้ผลดี


    แต่เมื่อมองลงไปถึงจุดที่ยืนอยู่กลับไม่รู้สึกภูมิใจเลยแม้แต่นิด

    นี่ฉันกำลังเดินอยู่ในรอยเท้าของใครกัน

    นึกได้อย่างนั้นฉันจึงถอยเท้ากลับมา อาจมีสะเปะสะปะไปบ้างในทางเดิน

    แต่กลับรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก


    ฉันเลิกเดินตามรอยเท้าที่คนอื่นเหยีบย่ำเป็นทางเอาไว้ แล้วค้นหาเส้นทางของตัวเอง

    อาจจะต้องใช้เวลานับสิบปีที่จะเจอ แต่อย่างน้อยก็คงรู้สึกภูมิใจได้อย่างเต็มอก ว่าฉันเป็นคนค้นพบมัน


    ในพื้นที่ที่ถูกปิดกั้นทางความคิด และการแตกต่างเป็นเรื่องที่ผิด

    อาจฟังดูยากในการตามหารอยเท้าที่เป็นของตัวเองจริงๆ

    แต่เชื่อเถอะว่า ระหว่างทางนั้นเธอจะพบเจออะไรที่ทำให้รู้สึกว่ามันคุ้มค่า
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in