My novel collectionnyneenich
ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี - ราชบุตรเขย is the best
  • ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี (一手遮天,一手捶地)
    ผู้แต่ง: หรงจิ่ว (容九)
    สำนักพิมพ์: อรุณ


    เล่ม 1-2
    'เหอเฟิง' สูญเสียความทรงจำ แต่ก็ยังมี 'ซวี่ฟัง' ชายคนรักคอยดูแลไม่ห่าง แต่แล้ววันหนึ่งนางก็ถูกทอดทิ้ง ผู้ชายที่นางรักกลายเป็นซื่อจื่อจวนโหวที่จำนางไม่ได้อีกต่อไป ส่วนตัวนางเองกลับได้รู้ความจริงว่าที่แท้แล้วนางคือองค์หญิงเซียงอี๋ 'เซียวฉีถัง' องค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดินที่มีอำนาจล้นฟ้า ธิดาสุดที่รักของฮ่องเต้ ที่มีราชบุตรเขยอยู่ในจวนอีกหนึ่งคน

    เมื่อกลับสู่ฐานะขององค์หญิงเซียงอี๋ นางต้องรับมือกับการต่อสู้ในราชสำนัก ความทรงจำที่ยังไม่ฟื้นคืน และผู้คนรอบกายที่ไม่แน่ชัดว่าใครจริงใจใครหลอกลวง ไม่ว่าจะเป็นอดีตชายคนรักที่บัดนี้เย็นชาห่างเหิน ซื่อจื่อจวนโหว 'เนี่ยหราน' ไท่จื่อผู้เป็นน้องชาย หรือแม้แต่ ราชบุตรเขย 'ซ่งหลางเซิง' สามีที่ทั้งรักทั้งชังนาง

    ชื่อเรื่องแปลเองแบบงูๆปลาๆก็คือ ... มือหนึ่งปิดฟ้า อีกมือสยบดิน...คิดว่าน่าจะหมายถึงคนรอบตัวนางเอกหรือเปล่านะ ปิดหูปิดตาคนอ่านเสียมิดชิด การอ่านเรื่องนี้รู้สึกเหมือนคลำทางในที่มืด อะไรที่เหมือนจะใช่ สุดท้ายก็ไม่ใช่ พอเริ่มจะเชื่อใจตัวละครไหนสักตัว อยู่ๆก็พลิกกลับมาให้สงสัยอีกว่า เอ๊ะ หรือจะร้ายกันแน่นะ นางเอกเหมือนจะไม่สามารถเชื่อใจใครได้เลย คนที่วางยาให้นางเอกเสียความทรงจำคือใครกับแน่

    ทั้งเรื่องเหมือนเล่นโรลเลอร์โคสเตอร์อยู่เลย มีฉากน่ารักๆและไม่กี่หน้าถัดมาก็พลิกจนต้องร้องเห้ แต่ถึงโครงเรื่องจะหักมุมไปมา ซ้อนแล้วซ้อนอีก แต่คนเขียนก็ยังใส่มุกตลกแดรกจุดมาให้คนอ่านคลายเครียด(?) อยู่เป็นระยะๆ

    ถ้าให้สรุปสั้นๆก็คือเป็นนิยายที่อ่านแล้วสนุกไหมบอกไม่ถูก แต่อ่านแล้วเหนื่อยมาก พลิกตลอดเวลา ถ้าถึงจุดที่คิดว่าเชี่ยแล้ว มันยังพีคได้มากกว่านั้นอีก แต่ผูกพันกับตัวละคร ทำให้ก็ยังอยากอ่านจนจบ อยากรู้บทสรุปของเรื่องนี้จริงๆ เล่มสามโปรดมาไวๆ

    และที่แน่ๆนะหว่างผู้ชายสองคน ดิชั้นลงเรือท่านราชบุตรเขยที่องค์หญิงไปวางแผนรวบรัดเอามาแต่งงานกับตัวเองโดยที่เค้าไม่เต็มใจ เวลาเค้าเถียงกันมันน่ารักมากๆ สัมผัสได้ถึงความกวนทีนของผู้ชายคนนี้ นอกจากนี้ก็เป็นคนตรงเป็นไม้บรรทัดนั่นแหละ ทื่อๆ แต่ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าทั้งรักทั้งชังองค์หญิง แต่ก็สัมผัสได้ว่าเขาห่วงและหึงนางจริงๆ แต่ในนั้นก็ยังมีความรู้สึกผิดปนอยู่ด้วย คือมันต้องมีอะไรเกิดขึ้นในอดีตแน่ละ แต่ละเรื่องที่เผยออกมาก็พีคขึ้นไปเรื่อยๆ

    ตัวอย่างความน่ารักของท่านราชบุตรเขย
    เมื่อตอนทะเลาะกันแล้วจบที่องค์หญิงบอกให้ไปเขียนหนังสือหย่ามาให้จบๆ แต่สิ่งที่ได้มาก็คืออออ

    'หนังสือหย่า
    (เว้นว่างสามบรรทัด)
    ข้าไม่มีทางเขียน องค์หญิงรีบตัดใจโดยเร็วเถอะ 
    ราชบุตรเขยซ่งหลางเซิง'

    อักษรคำว่า "ราชบุตรเขย" นั้นเน้นชัดเป็นพิเศษ
    ไม่นับที่หลังจากนั้นออกอาการหึง งอน น้อยใจ ออกหน้าออกตา จ้าาาา ชังมากเลยจ้าาาา
    ทั้งทื่อ ทั้งซึน แถมยังขวานผ่าซาก แต่ฮีน่ารักกกก 

    ส่วนนี้คิดว่าสปอยล์
    .
    .
    .
    .
    .
    เอาจริงๆอรุณก็เฉลยในคำนำแล้วว่าราชบุตรเขยเป็นพระเอก ซึ่งไม่น่าเลย เพราะถ้าไม่รู้มาก่อนเราจะคล้อยตามเนี่ยหรานได้มากกว่านี้ แต่ต่อให้รู้ก็ยังมีโมเม้นต์ที่โดนชักจูงอยู่ดี

    เท่าที่อ่านจนจบเล่มสอง สงสารองค์หญิงจริงๆ นางรักราชบุตรเขยของนางมากจริงๆ แต่มันจะต้องมีอุปสรรคอะไรขนาดนั้น ทั้งชาติกำเนิดของฮี ขุมกำลังราชวงศ์เก่า การแย่งอำนาจในราชสำนัก องค์หญิงก็แค่หลงรักพี่ชายใหญ่คนนั้นของชีมาเจ็ดปีแค่นั้นเอง จริงๆก็ไม่ได้อยากบังคับใจเขาให้มาแต่งงานด้วย แต่ที่ยอมวางแผนบีบบังคับเขาจนเขาเกลียดตัวเองก็เพื่อปกป้องชีวิตเขา 

    แต่คนเขียนก็ใจร้ายมาก ทั้งที่ราชบุตรเขยก็รักองค์หญิงเหมือนกัน แต่ก็วางพล็อตให้ฮีจำเป็นต้องทำร้ายจิตใจองค์หญิงบ่อยมาก แต่ฮีก็ทำทุกอย่างเพื่อองค์หญิงจริงๆ ปล่อยวางความแค้นก็ทำ เพื่อช่วยองค์หญิง โทษได้แค่ชะตาที่โคตรซวยของทั้งสองคนที่จะอยู่ด้วยกันสงบๆไม่ได้สักที

    ที่ดีใจได้อย่างเดียวคือราชบุตรเขยเป็นพระเอกแน่ๆล่ะ แต่ตัวร้ายจะเป็นใคร ต่อไปจะปวดตับแค่ไหน รอเล่มสามจ้า
    .
    .
    .
    .
    .
  • เล่ม 3

    ตื่นเต้นจัง ได้เช่าเป็นคนแรก ไปถึงตอนของเพิ่งลง ยังไม่หายร้อนเล้ยยยย ปกก็ยังไม่ได้ห่อ 55555

    สองเล่มแรกแค่รู้สึกว่าเออ เรื่องนี้พลิกเก่งจังวะ เดาไรไม่ได้เลย แต่พอมาถึงเล่มสาม มันพลิกเยอะไปจนดูพยายามเกินไปหน่อย เหมือนคนเขียนอยากโชว์เทพให้ตัวละครได้พูดว่า อ๋อ ข้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าซ้อนแผนข้า ข้าก็เลยซ้อนแผนเจ้าอีกทีไง ฮ่าฮ่าฮ่า ไรงี้ แต่ย้อนกลับไปไม่กี่หน้าก่อน แกตกใจและกลัวจริงๆนะเหวยยย ดูไม่มี clue ให้เชื่อเลยว่ารู้อยู่ก่อนแล้วเลย

    สุดท้ายแล้วตัวร้ายของเรื่องก็คือตัวละครที่เราไม่เคยสนใจ โอเค มีตงิดๆบ้าง แต่ไม่ได้เดาออกทั้งหมด แต่อย่างที่บอกไปตอนต้น คนเขียนพยายามพลิกจนแบบ วดฟ เอางี้เลยเรอะ เอ้อ ตามใจเธอเลยจ้ะ คุณนักเขียนจะเขียนออกมายังไงก็ด้ายยย

    สรุปแล้ว เรื่องนี้ก็คือนิยายปัญหาครอบครัว 
    ครอบครัวที่บังเอิญเป็นราชวงศ์...

    ยังยืนยันคำเดิมว่าราชบุตรเขยน่ารักที่สุดๆๆๆ ชอบความกวงติง

    ราชบุตรเขยจะไปรบ ก็เลยสัญญาว่าจะกลับมาภายในสิบวัน 
    องค์หญิง: เจ้ายังจำได้...
    ราชบุตรเขย: วันแต่งงานของเรา ข้าจะลืมได้อย่างไร
    องค์หญิง: /ซึ้งมาก กอดราชบุตรเขยแน่น 
    ราชบุตรเขย: ตอนนั้นข้าถูกเจ้าบังคับพาตัวไป วันที่แต่งงาน ข้าจึงเตือนตัวเองว่าห้ามลืมความอัปยศในวันนั้นเด็ดขาด
    องค์หญิง: .... /แดรกจุด
    และถึงแม้ตอนหลังเนี่ยหรานเหมือนจะดี จะรักองค์หญิงจริง แต่ใจชั้นลงเรือราชบุตรเขยไปแล้ว ดีให้ตายยังไงก็ไม่เปลี่ยนใจหรอก องค์หญิงก็เหมือนกันแหละ คนไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่นะนาย /ตบบ่าแปะๆ

    ถ้าให้พูดก็คือส่วนที่ดีที่สุดในเรื่องนี้ก็คือราชบุตรเขย ถึงจะเบื่อบ้าง งงบ้าง แต่อ่านจนจบเพราะอยากให้เค้ามีความสุขอะ เพราะว่าพี่ท่านมี vibe คล้ายกับ ฉางอัน พระเอกอันดับหนึ่งในใจ จากซีรี่ย์ Bloody Romance ที่เบียดเยี่ยหัวแห่งป่าท้อลงมาจากตำแหน่งได้ --> ทั้งเรื่องความรักนางเอกเว่อๆ เป็นคนที่ต้องแบกรับภาระที่มากับชาติกำเนิดตัวเอง ทั้งที่โตมาโดยไม่เคยรู้เรื่องราวของตัวเองมาก่อน แต่ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งฉางอัน ทั้งราชบุตรเขยก็เลือกนางเอกมากกว่าภาระหน้าที่นั้น แต่ราชบุตรเขยยังโชคดีกว่าอยู่ดีแฮะ....


    ส่วนที่อยากบ่นนิดหน่อย...
    ส้มป่อย
    .
    .
    .
    แรงมาก
    .
    .
    .
    ...อยู่ๆก็กลายเป็นว่าองค์ชายตัวจริงมีแค่ไท่จื่อน้องนางเอก กับ ราชบุตรเขย ส่วนนางเอกกับพี่ชายคนโตเป็นเด็กที่เอามาเปลี่ยนเพราะลูกตัวจริงไม่แข็งแรงเนี่ยนะ... แล้วลูกชายตัวจริงอย่างพระเอกหลังโดนเปลี่ยนตัวก็ดันไม่ตาย แถมสุดท้ายบังเอิญได้อ๋องราชวงศ์เก่า ที่บังเอิญมีเมียเป็นคนรักเก่าจักรพรรดิ เอาไปเลี้ยงเนี่ยนะ ต่อให้เป็นนิยายมันก็บังเอิญไปละมะ แล้วโตมาแข็งแรงเว่อๆ เหมือนแข็งแรงตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ไอ้ที่คลอดออกมาแล้วจะตายแหล่มิตายแหล่คือไหรรรรรรร

    แถมฉากไคลแม็กที่เปิดเผยตัวตนพระเอกก็นะ ขุนนางเชื่อง่ายไปหน่อยนาาาา ตอนจบก็แบบ โอเค ต้องจากกันเพื่อแผ่นดิน ต้องรอแปดปีกว่าจะได้กลับมาเจอกันใหม่ จนลูกโตนั่นแหละ แต่ว่าๆๆๆๆ ตอนแรกที่ยอมขึ้นบัลลังก์เพราะลูกของจิ่งเยี่ยนยังแบเบาะกลัวบ้านเมืองไม่มั่นคงไม่ใช่เรอะ แต่สุดท้ายก็ทิ้งมาตอนอายุแปดขวบอยุ่ดี ถึงนักเขียนจะ hint ว่าน้องเก่งมาก ขนาดลุงสลบไปสามเดือนยังจัดการราชสำนักได้ แต่ก็แค่แปดขวบไหมเห้ยยยยย แต่จะให้รอนานกว่านี้ก็ไม่ได้ เดี๋ยวพระนางจะแก่กันหมดซะก่อน แต่ว่ายังไงก็ถือว่า happy ending ละนะ




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Rada Chalapipat (@fb3168127136547)
เพิ่งอ่านเล่มแรกจบ ลงเรือราชบุุตรเขยไปเต็มตัวเลยค่ะ คนอะไรหึงได้แม้กระทั่งปลา สงสารนางเอกที่ทำให้พระเอกทุกอย่างควรแล้วที่พระเอกต้องง้อเยอะหน่อย
nyneenich (@nyneenich)
@fb3168127136547 ราชบุตรเขยน่ารักจริงๆค่ะ แต่คู่นี้ต่างฝ่ายก็ทำเพื่ออีกคนทั้งคู่เลย