กรุงโซลมหานคร Sㅌㅇuㄴ much in loveChérie K.
Something between us
  • — แด่คุณคนที่เคยสบตา

    จากที่เราเคยเจอกันเกือบทุกปี ลดความถี่ลง จนนี่สี่ปีแล้วที่ไม่ได้เจอ มันนานเกินไปจริง ๆ ช่วงนี้ก็เลยนึกถึงเป็นพิเศษ การได้แต่เฝ้ามองทุกความเป็นไปของสิ่งที่มีผลต่อจิตต่อใจ แต่ไม่สามารถไปพบหน้าได้เนี่ย เป็นความนึกถึงที่สามารถยกระดับกลายเป็นความคิดถึงได้เลยนะ รู้สึกว่านานมาก แต่ก็เหมือนกับว่าเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง

    โซลคือสถานที่ แต่บางทีก็คือผู้คน

    สิ่งที่เชื่อมโยง​ระหว่างเราคงเป็นกาแฟขมร้อนแก้วนั้น บทสนทนา​ต่าง ๆ มีกาแฟเป็นตัวขับเคลื่อน​ บ่อยครั้งฉันใช้กาแฟเป็นข้ออ้างเพื่อมาพบหน้า เพียงได้นั่งดื่มกาแฟข้าง ๆ กัน แค่นั้นมันก็ดีมากจริง ๆ 

    แม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแค่ไหน เราก็ยังมองเห็นกัน แม้ว่าใครมากมายจะมองไปที่คุณ แต่กลับเป็นฉันที่คุณมองมาเสมอ  ทุกอย่างระหว่าง​เรามันชัดเจนมากจนคนรอบข้างรับรู้และสัมผัสได้ คงมีแต่เราทั้งคู่ที่ไม่เคยรู้หัวใจตัวเองเลย จนปล่อยให้ทุกอย่างจบลง แล้วเราก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีก

    เราบอกคิดถึงกันผ่านรูปภาพที่โพสต์ กาแฟที่เราดื่ม เพลงที่ฟัง หนังที่ดูและหนังสือที่เราอ่าน บอกคิดถึงกันผ่านการสบตาทุกครั้งที่พบหน้า แต่เรากลับไม่เคยขยับเข้าไปใกล้กันมากกว่านี้ เราต่างโหยหากันและกันอย่างเงียบ ๆ มีนัยยะซ่อนอยู่ในประโยคสนทนามากมายเต็มไปหมด แล้วสุดท้ายเราก็เก็บมันไว้ในซอกลึกที่สุดของหัวใจ  จะว่าไประหว่างเราก็นับเป็นความสัมพันธ์ที่ออกจะประหลาด ไม่ขยับเข้าไปใกล้ แต่ก็ไม่ผลักไส ปล่อยให้ความคิดถึงทำงานของมันไปเงียบ ๆ บ่อยครั้งที่เรานั่งจิบกาแฟ แล้วก็ปล่อยใจให้คิดถึงกัน 

    สถานะของเราคงเป็นเหมือนเส้นขนานที่ทอดยาว ไปด้วยกันเรื่อยไป แต่ไม่มีวันบรรจบ ระยะห่างระหว่างเราก็ยังคงเท่าเดิม และเราเองก็ยินดีที่จะให้มันเป็นเช่นนั้น

    ADVERTISEMENT

    ADVERTISEMENT




    ADVERTISEMENT

    ADVERTISEMENT

    ADVERTISEMENT

    ADVERTISEM

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in