รีวิวนิยาย BLmllelane
สัตบุรุษผู้แช่มช้อย 3 เล่มจบ
  • เรื่องย่อ: หมิงฉางเยี่ยน นายเอกเกิดมาพร้อมกับผิวพรรณที่ดีรูปงามล่อผึ้งลวงผีเสื้อพร้อมด้วยทักษะต่าง ๆ อันน่าทึ่ง กระทั่งชื่อจริงของเขาเองยังประกอบด้วยอักษรที่เข้าใจและออกเสียงยาก หลังจากมาที่จงหยวน (หมายถึงที่ราบแถวแม่น้ำหวงเหออันเป็นอู่อารยธรรม) บ้างก็ถูกเรียกหมิงส้าวเสีย (ผู้กล้าน้อยหมิง) บ้างก็เรียกหมิงต้าเกอ บ้างก็เรียกวิญญูชน  หมิงฉางเยี่ยนอาศัยอยู่ซางเซิงเกือบสิบปีพรสวรรค์ของเขานับวันก็ยิ่งเด่นชัดเป็นที่ประจักษ์ ใต้หล้าไม่มีผู้ใดเอาชนะคนผู้นี้ได้ สมควรแก่การนับถือเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่ง ยุทธภพสงบสุขมาเนิ่นนานและด้วยความที่หมิงฉางเยี่ยนเป็นยอดฝีมือแต่ยังหนุ่มจึงเป็นที่อิจฉาริษยาจากผู้คนสำนักอื่นคล้อยให้ร่วมมือกันหาทางกำจัดหมิงส้าวเสียคนนี้โดยเร็ว และแล้วเขาก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรสังหารศิษย์ผู้เป็นที่รักของหลายคน วิญญูชนอันดับหนึ่งกลายเป็นอดีตหมิงฉางเยี่ยนถูกตราหน้าว่าเป็นมารใจทมิฬ

    อดีตจอมยุทธ์อันดับหนึ่งในยุทธภพ กลายเป็นเพียงกึ่งคนพิการ สูญสิ้นวรยุทธ์ เพื่อตามหาสมุนไพรวิเศษที่จะช่วยฟื้นฟูวรยุทธ์ เขาจึงตัดสินใจปลอมเป็นหญิงสาวแฝงตัวเข้าวังหลวงเป็นชายาองค์จักรพรรดิ

    จำนวนเล่ม: 3 เล่มจบ 

    ผู้แต่ง: ซานเชียนเฟิงเส่ว์ (San qian feng Xue)

    ผู้แปล: Bou Ptrn 

    สำนักพิมพ์: Rose Publishing 


    ความเห็นและรีวิวแบบไม่มีสปอยล์:

    Overview: ให้คะแนนโดยรวม 6.5/10 อ่านได้ ไม่ได้แย่ถือว่าก็ยังดีกว่าแปลจีนหลายเรื่องที่เราไม่สามารถเข็นอ่านจนจบด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้ตรึงตราใจจนอยากอ่านซ้ำ ส่วนที่ชอบที่สุดที่สุดคือคาร์แรคเตอร์นายเอก (หมิงฉางเยี่ยน) เป็นคนที่พบเจอเรื่องหนักหนาสาหัสแต่ยังคงมองไปข้างหน้าแล้วพยายามจะมีชีวิตอยู่ให้ได้ ชอบความแข็งแกร่งของจิตใจนี้ รองลงมาคือเส้นเรื่องความรักของพระเอกนายเอกที่ค่อยเป็นค่อยไป เรื่องนี้ไม่มีขืนใจนะคะ ฉาก xyz คือดีนะ ยาวมาก แต่เป็นฉากที่รู้สึกถึงความรักนะ อีกอย่างคือมีคาร์แรคเตอร์ผู้หญิงเยอะ และเป็นตัวนำด้วย ส่วนที่กึ่งชอบกึ่งไม่ชอบคือเนื้อเรื่องด้านอื่นนอกจากความรัก เนื้อเรื่องหลักคือการที่นายเอก (หมิงฉางเยี่ยน) พยายามจะพื้นคืนวรยุทธ์ และสืบว่าทำไมเขาถึงโดนล้อมปราบ ตอนเปิดมาถึอว่าทำได้ดีน่าสนใจ แต่การไขคดีและแรงจูงใจของคนร้ายทำเอาเราเกาหัวไปนิด และส่วนที่เหนื่อยใจคือคาร์แรคเตอร์อื่นนอกจากหมิงฉางเยี่ยน แม้กระทั่งพระเอกก็เถอะ ช่างแบนราบเสียเหลือเกิน ไม่สามารถทำให้เราเข้าใจแรงขับเคลื่อนที่ทำให้ตัวละครนี้เลือกจะดีหรือร้าย


    Characters: 6/10 MPV คือหมิงฉางเยี่ยน เป็นตัวละครนายเอกที่เราอ่านแล้วรู้สึกอยากเอาใจช่วยเหลือเกิน ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกินไป คิดว่าตัวเองเก่งแล้วเอาแต่ใจตัวเองเกินไป แต่ยังมีมุมแค้น มีเบื้องหลังของการเลี้ยงดูที่ทำให้เราเข้าใจว่าทำไมหมิงฉางเยี่ยนถึงทำอย่างนี้ และแม้จะเจอเรื่องแย่แค่ไหนแต่ก็ดึงตัวเองกลับมาได้ EQ ยอดเยี่ยม ส่วนพระเอก (หวยอวี๋หรือท่านเซียนอวิ๋นชิง) นั้นกลับคาร์แรคเตอร์เกือบจะแบนราบ นอกจากความเทพของฝีมือและความรักที่มีต่อนายเอก แทบจะไม่เห็นด้านอื่นของพระเอกเลย ทั้ง ๆ ที่เป็นตัวละครที่มีเบื้องหลังเยอะไม่แพ้นายเอก แต่คนเขียนเหมือนจะไม่ค่อยสนใจต่อยอดเท่าไหร่ ส่วนตัวละครอื่นนั้นนอกจากออกมาเพื่อตาย ใช่ค่ะเรื่องนี้ตายกันรัว ๆ ก็ไม่ค่อยเข้าใจแรงขับในจิตใจเท่าไหร่ ทำไมต้องฆ่า ทำไมต้องทำอย่างนี้ อ่านไปแล้วได้แต่ถามว่าทำไม ๆๆๆ แต่คนเขียนก็ดูพยายามใส่ให้มีอะไรแหละ แต่ยังไม่ได้ขยี้มากพอ 


    Story: 6/10 เปิดเรื่องมาค่อนข้างน่าสนใจ คดีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเหมือนนายเอกเป็นคนฆ่าคนจริง ๆ ทำให้เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วนายเอกความจำเสื่อมทำให้คนอ่านเองก็เต็มไปด้วยความสงสัยว่าหรือว่านายเอกจะก่อคดีขึ้นจริง ๆ ตอนสืบคดีก็ไม่ได้มีความก้าวหน้าอะไรมากนัก แบบมีแต่เจอปริศนากับคนตายเพิ่ม (เรื่องนี้คนตายเยอะจริง ๆ ค่ะ แล้วคนเขียนก็บรรยายสภาพการตายได้แบบเห็นเลือดเห็นเนื้อ เราอ่านถึงตอนบรรยายทีไรต้องทำหน้าแหยทุกครั้ง จบสามเล่มนี่ต้องไปโบท๊อกซ์หน้าพอดี) และเมื่อจะเฉลยก็เฉลยอะ แบบคนร้ายก็ประกาศตัวเองออกมา แรงจูงใจของคนร้ายพอดีไปผูกกับคาร์แรคเตอร์ หลายคนคือทำเอาฉันเกาหัวว่าทำไมต้องร้ายขนาดนี้ คนเขียนก็พยายามผูกเรื่องการเลี้ยงดู เรื่องมี trauma ในอดีต แต่กลับไม่ได้ขยี้ให้เราเข้าใจคนร้ายเท่าไหร่

      
    Love Line:8/10 สายไร้ดราม่า สายน่ารักกุ๊กกิ๊กมารวมตัวกันตรงนี้ เส้นเรื่องความรักคือน่ารักมาก แม้จะเพลียกับเนื้อเรื่องบางช่วงแต่ก็ได้ความรักของพระ-นายมาทำให้มีกำลังใจอ่านต่อ เราชอบการบรรยายความรู้สึกของนายเอกตอนเริ่มตกหลุมรักพระเอกมาก ๆ คือความรู้สึกของคนที่เริ่มตกหลุมรักเขาเป็นอย่างนี้จริง ๆ อยากอยู่ใกล้ คอยตามไปดูว่าเขาจะมาหาเมื่อไหร่ เขาอยู่ไหนนะ แล้วไม่มีมือที่สาม ไม่มีดราม่าครอบครัวขัดขวาง ไม่มีว่ารักกันไม่ได้ แล้วพระเอกเรื่องนี้คือสุภาพบุรุษมาก ไม่ได้แอบเต๊าะ ไม่ได้ขืนใจ คือรอจนกระทั่งนายเอกบอกว่ารักก่อนนั้นแหละถึงได้เริ่มทำอะไรต่อมิอะไร ฉาก xyz คือดีนะ บรรยายความรู้สึกอยากทำและตื่นกลัวของนายเอกได้ดีเลย คือเขินแหละแต่ก็อยากทำอะ น่ารักจนยิ้มไม่หุบ ตอนพิเศษ (เกือบครึ่งเล่ม 3) ก็คือเต็มอิ่มมาก มีความหึงหวง แต่ก็ยังคงคาร์แรคเตอร์ของนายเอกเอาไว้

      
    การแปล:ไม่ขอให้คะแนนเพราะดิฉันนั้นน่าจะมาตรฐานต่ำกว่าชาวบ้าน แต่คุณคนแปล Bou Prtn คือคนแปลพันสารทกับลิ่วเหยาอะนะ ความศัพท์ยากก็มาเต็ม ฉันอ่านไปเปิด google translate ไป แต่เราเป็นคนศัพท์น้อยไง ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันเองรึเปล่า อ้อเขาเป็นคนชอบใช้คำว่า"ปราง"ด้วย ปรางน่อง ปรางแก้ม ฉันแบบทำไมไม่ใช้น่อง ใช้แก้มไปเลย อ่านแล้วรู้สึกฟุ่มเฟือยคำ


    คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีฉากฆ่าที่เลือดสาดมาก ๆ ตัวละครตายรัว ๆ แบบไม่ต้องคิดชอบใครเพราะคนตายเยอะมาก มีการการข่มขืน (ตัวละครผู้หญิง) มีการใช้ความรุนแรงในครอบครัว เนื้อเรื่องหลักคือไม่ได้เบากุ๊กกิ๊กเลยสักนิดเดียว 



    Spoil แล้วนะ

    .

    .

    .

    ตกลงว่าคนร้ายทั้งหมดคือใคร

    1. หัวอวิ๋นฉาง - เป็นทั้งทัพพิรุณและพญายมชุดวิวาห์ ตั้งใจล้างแค้นฮ่องเต้และราชวงศ์เพราะเป็นคนหนานโหรวและโดนกองทัพจงหยวนยกทัพว่ารุกราน ต่อสู้กับทหารจงหยวนจนบาดเจ็บสาหัสร่างกายไม่เหมือนเดิม (ในเรื่องนาง implied ว่าโดนข่มขืนด้วยแต่ไม่รู้ว่าจริงหรือว่านางพูดให้หมิงฉางเยี่ยนสงสัย) ทำให้ป่วยเสาะแสะและต้องการหาวิธีทำให้ร่างกายกลับมาเหมือนเดิม ร่วมมือกับองค์ชายสามจัดการหมิงฉางเยี่ยน (ตอนเปิดเรื่องนั้นแหละ) และรู้สึกขวางหูขวางตาที่หมิงฉางเยี่ยนไม่ยอมทำตามที่ตัวเองคิดด้วย เป็นคนเสนอให้หมิงฉางเยี่ยนเข้าวังไปหาหญ้าเทพเซียนเพราะจริง ๆ อยากใช้เอง แต่พระเอกก็เอามาให้นายเอกกินโดยไม่บอกใคร สุดท้ายสู้กับหมิงฉางเยี่ยน ชิงเอาประกาศิตปุถุชนมาเป็นของตัวเองได้ (ดาบจะไม่เชื่อฟังนายเอกอีกแล้ว) แต่ก็โดนพลังของดาบสะท้อนคืนบาดเจ็บจนทำให้นายเอกสามารถใช้ช่วงเวลานี้มาทำให้ตึกถล่มและฝังร่างทั้งคู่เอาไว้ หวยอวี๋มาช่วยหมิงฉางเยี่ยนทัน แต่หัวอวิ๋นฉางตาย ที่จริงเป็นคาร์เรคเตอร์ที่มีความซับซ้อนนะ เป็นผู้หญิงแต่เก่งมาก ใจเย็น เล่นละครเก่ง และเป็นเพื่อนกับนายเอกจริง ๆ แต่ก็ไม่สนถ้าหากจะต้องฆ่านายเอก เสียดายที่คนเขียนไม่ทำตัวละครให้ลึกกว่านี้

    2. หลีหลี (นางโลมที่จ้าวเสี่ยวหลันชอบ) - เป็นกวนอิมอัปลักษณ์ เคยถูกหัวอวิ๋นฉางช่วยเอาไว้ ทำให้ตั้งใจจะช่วยหัวอวิ๋นฉาง ฉากหน้าเป็นนางโลม แต่จริง ๆ ฆ่าคนโหดมาก ที่จริงก็เหมือนเอนเอียงชอบจ้าวเสี่ยวหลัน เป็นคนที่บอกให้หมิงฉางเยี่ยนรู้ตอนที่จ้าวเสี่ยวหลันกำลังจะถูกฆ่า และสุดท้ายถึงตอนที่ตัวเองกำลังจะตายตอนสู้กับหมิงฉางเยี่ยนก็ใช้กำไลพิษที่จ้าวเสี่ยวหลันให้ไม่ลง

    3. หมิงเย่ว์ (ศิษย์น้องพระเอก) - โดนหลอกใช้โดยหัวอวิ๋นฉางกับหลีหลี โดยบอกว่าจับตัวครอบครัวเอาไว้ ให้วางยาพิษสำนักกุยเฟิง แล้วก็หลอกพาตัวอีเย่ว์ น้องสาวนายเอกมาให้ถูกฆ่า ถูกกวนอิมอัปลักษณ์ฆ่าปิดปาก 

    4. องค์ชายสาม - ร่วมมือกับหัวอวิ๋นฉาง ให้ตำแหน่งทัพพิรุณกับหัวอวิ๋นฉางเพื่ออยากได้ตำแหน่งฮ่องเต้ จัดฉากเพื่อฆ่าพี่ชาย (องค์ชายหนึ่ง) และสนมเอกที่เป็นแม่ของพี่ชาย สุดท้ายก็โดนหัวอวิ๋นฉางฆ่า เพราะยังไงก็ตั้งใจฆ่าคนตระกูลของฮ่องเต้ให้หมดล้างแค้น

    5. จู้หรง - ใช้เข็มเหมือนนายเอก ตัวจริงคือนายน้อยตระกูลจวง จริง ๆ แล้วเป็นตัวละครร้ายในเรื่องที่เราชอบที่สุด ขีดเส้นใต้ เป็นคนฆ่าล้างตระกูลจวง และตระกูลอื่นที่ร่วมกับตระกูลจวงของตัวเองฆ่าแม่ของเขา เรื่องก็คือเขากับแม่โดนโจรภูเขาลักพาตัว แล้วแม่ก็โดนข่มขืนจนท้องลูกของโจร พ่อมาช่วยเอาไว้ได้ แต่ก็ตัดสินใจฆ่าแม่ทิ้ง เพราะเป็นจุดด่างพร้อยของตระกูล จู้หรงมาเห็นพอดี แล้วฮีก็เป็น PTSD หลังจากนี้คือบางทีจะควบคุมความรู้สึกต้องการฆ่าทำลายของตัวเองไม่ได้ ต้องมีกระดิ่งเล็ก ๆ เหมือนคอยเตือนสติตัวเอง แล้วสนิทกับจ้าวเสี่ยวหลันด้วยใจจริง ที่จริงโดนจับได้เพราะตัดสินใจกลับไปช่วยจ้าวเสี่ยวหลันที่กำลังจะโดนฆ่า เลยโดนพระเอก นายเอกรวบตัวไว้ได้ ไม่ตาย และช่วยล้างมลทินให้นายเอกได้เพราะเป็นฆาตกรฆ่าล้างตระกูลตัวจริง

    6. พ่อนายเอก - รู้เห็นด้วยตลอด ตั้งใจปล่อยตัวอีเย่ว์ออกมาให้หมิงเย่ว์ ถึงรู้ว่าจะต้องไปตาย เพราะยังไงก็ตั้งใจจะใช้ประโยชน์จากลูกตัวเอง เป็นคนมีปมลึก ๆ แม่นายเอกเป็นคนจงหยวน และสองพี่น้องนายเอกกับน้องสาวคือคล้ายกับศิษย์พี่ของแม่นายเอกมาก ทำให้คิดไปเองว่าอาจจะไม่ใช่ลูกตัวเอง โดนลูกน้องทรยศ และนายเอกซ้ำเติมจนกระอักเลือดตายตอนจบ

    7. องครักษ์ไป่หลี - ที่จริงเป็นเด็กผู้ชายที่รอดชีวิตคนเดียวของสำนักตามเรื่องที่เล่าให้อาจวิ้นฟัง โดยสำนักโดนจู้หรงฆ่าทิ้งยกสำนักแล้วบีบบังคับให้ตัวเองฆ่าอาจารย์ของตัวเอง แก้แค้นจู้หรงโดยการฆ่าจ้าวเสี่ยวหลัน และโดนจู้หรงที่ตามมาฆ่าทิ้ง


    ใครตายบ้าง และใครฆ่า

    1. จงอวี้โหลว - ศิษย์คนอื่นในสำนักเทียนชิงเป็นคนทุบตีจนตาย แต่เป็นเพราะหัวอวิ๋นฉางวางแผน มีหลีหลีกับหมิงเย่ว์ช่วยลงมือ

    2. อีเย่ว์ น้องสาวพระเอก - ว่านเชียนชิวเป็นคนฆ่า แต่หมิงเย่ว์เป็นคนพาตัวมา โดยมีหัวอวิ๋นฉางกับพ่อพระเอกชักใยเบื้องหลัง

    3. ว่านเชียนชิว และสำนักกุยเฟิง - หมิงฉางเยี่ยนฆ๋าว่านเชียนชิวจริง ๆ เพราะแค้นที่ฆ่าอีเย่ว์ สำนักกุยเฟิงเป็นหมิงเย่ว์วางยาพิษ หลีหลีปลอมตัวเป็นนักพรตหญิงหลอกหมิงฉางเยี่ยนว่าจะถอนพิษให้ แล้วฆ่าสำนักกุยเฟิงทิ้งทั้งสำนัก หัวอวิ๋นฉางชักใย

    4. จ้าวเสี่ยวหลัน - องค์รักษ์ไป่หลีเติง ตั้งใจฆ่าเพื่อแก้แค้นจู้หรง เพราะจ้าวเสี่ยวหลันเป็นเพื่อนสนิทของจู้หรง

    5. คนในวัง - หัวอวิ๋นฉาง ร่วมมือกับองค์ชายสาม

    6. สำนักคุ้มภัยตระกูลโก่ว - หัวอวิ๋นฉาง

    7. ตระกูลจวง - จู้หรง แก้แค้น

    8. วัดเสี่ยวหาน - จู้หรง แก้แค้น

    9. โรคระบาด - หัวอวิ๋นฉาง เพราะอยากได้ศพมาอยู่ใต้บังคับเพิ่ม และทดลองยาด้วย

    10. พวกคดีฆ่ายกครัว - จู้หรง หลักๆคือเป็นพวกตระกูลที่ช่วยพ่อตัวเอง


    เบื้องหลังพระเอก นายเอก

    หวยอวี๋ - ลูกชายรัชทายาทองค์ก่อนกับฮองเฮา ฮองเฮาปิดบังไม่ให้ใครรู้เพราะกลัวว่าถ้าคนรู้พระเอกจะโดนฆ่า ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเป็นคนทำรัฐประหาร แล้วฆ๋ารัชทายาททิ้งเพื่อชิงตัวฮองเฮามาเป็นของตัวเอง

    หมิงฉางเยี่ยน - องค์ชายแคว้นต้าเย่ว์ หนีออกจากวังเพราะพ่อทุบตีหนักมาก เข้าใจว่าแม่นายเอกเป็นชู้กับองค์รัชทายาทองค์ก่อน (พ่อพระเอก)

    หวยอวี๋กับหมิงฉางเยี่ยนมีรอยสักจากอาจารย์คนเดียวกัน เป็นรอยสักพิเศษที่ถ้าหากใช้เข็มที่เคลือบด้วยยาเฉพาะจิ้มจะทำให้คนที่มีรอยสักมีกลิ่นหอมพิเศษและคนที่มีรอยสักเหมือนกันเท่านั้นจึงได้กลิ่น ทำให้นายเอกได้กลิ่นหอมจากตัวพระเอกตลอดเวลา (พระเอกเป็นคนเอาเข็มไปจิ้มที่รอยสักนายเอกตอนที่เจอกันรอบแรกนั้นแหละ) 

    พระเอกเป็นคนช่วยนายเอกขึ้นมาจากตอนที่ตกน้ำที่โดนล้อมปราบครั้งแรก สร้างหลอกนายเอกว่าให้ชาวนาช่วยได้ คอยดูแลช่วยลับหลังมาตลอด

    จบแล้วจ้า สามเล่มคือเนื้อหาเยอะมากจริง ๆ หลายเรื่องพันกันยุ่งเหยิงไปหมด เหมาะแก่ช่วงว่าง ๆ หยุดยาวเพราะอ่านแล้วถ้าไม่อ่านต่อจะค้างว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ 

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in