ขอสวรรค์จงมาถึง AS IT IS IN HEAVENSALMONBOOKS
บทที่ 2
  • รักอายุสั้นจบสิ้นไปนานแล้ว จบสิ้นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ทิ้งไว้แค่ความทรงจำไม่สมจริงราวภาพฝัน ลอยล่องไปพร้อมหมู่เมฆ เปลี่ยนรูปตามกระแสลมแรงแห่งกาลเวลา พร้อมแมวพันทางขนฟูตัวหนึ่ง แมวซึ่งเป็นผลผลิตจากการยื้อยึดสัมพันธ์แตกร้าวครั้งก่อนของเธอกับคนรักเก่า แมวที่แรกทีเดียวเธอยืนยัน
    หนักแน่นว่ามันคือตัวผู้ แต่ผมเพิ่งมารู้ว่ามันคือตัวเมีย หลังเธอจากไป ทิ้งกระพุ้งแก้มว่างเปล่าของผมให้ปรารถนารสหวานจากลิ้นฉ่ำน้ำของใครสักคนตลอดเวลา เมื่อแสงแดดแรกของฤดูร้อนแตะขอบฟ้า และเจ้าเหมียวเริ่มร้องหง่าวออกมาครั้งแรก

    นั่นคือแมวน้อยของผม

    แมวน้อยชั่วนิรันดร์

    แมวน้อยผู้ไม่เคยมีชื่อเรียก

    “ลึกลับเหมือนตัวละครในนิยายยุคใหม่ที่นักเขียนไม่มีความสามารถแม้แต่จะตั้งชื่อให้ตัวละครของตัวเองได้น่ะครับ”

    ผมมักอธิบายแบบนั้น ยิ้มน้อยๆ ใช้ชีวิตต่อไปเช่นนั้น ตื่นเช้ามาโกยอึในกระบะทราย หลับใหลไปในค่ำคืนไร้ดาว ขณะมีแมวสาวนอนเหยียดยาวอยู่ข้างๆ ยังคงดำเนินต่อไปเช่นนั้น แม้จูบแรกผ่านพ้นไปนานหลายปี และผมมีจุมพิตดูดดื่มและอ้อมกอดแนบแน่นกับใครต่อใครมาแล้วหลายคน หากวันหนึ่งเจ้าเหมียวไร้ชื่อของผมไม่ตายจากไป

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in