—— ช่วงเวลา Time storyPrawwer Land IsLife
คุณความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียก
  • เราทุกคนต่างติดอยู่ในความสัมพันธ์
    ที่ไม่มีชื่อเรียกของความชัดเจน 


    "เราก็คงเป็นนึงคนในนั้น ความรู้สึกชัดเจน
    แต่การกระทำที่ควรแสดงออกถึงความชัดเจนไม่มี"



    เราคุยกันทุกวัน เราตกหลุมรักความเป็นคุณ
    ผ่านตัวหนังสือที่คุณพิมพ์บอกเล่าเรื่องราว
    ความเป็นคุณ แลกเปลี่ยน เรื่องราวที่ได้เจอ



    เรารู้สึกดีกับคุณมากจนเกินไป บ้าไปแล้ว
    เราตกหลุมรักคนที่ไม่เคยพบหน้ากันได้อย่างไร?
    มนุษย์เรานี้ บทจะรู้สึก ก็ยากที่จะห้าม
    อยากจะดึงตัวเองกลับมา
    ทำให้เลิกรู้สึก ก็ไม่ทันซะแล้ว 




    เราเริ่มกลัว กลัวว่าวันนึง คุณอาจจะเบื่อ
    การพูดคุยกับเราได้ในซักวัน
    หรือไม่เราอาจจะเบื่อที่จะพิมพ์คุยกับคุณ
    เพราะบนความสัมพันธ์ของเรา
    มีเพียงบทสนทนาผ่านการกดแป้นพิมพ์
    ที่เหนี่ยวรั้งเราทั้งคู่เข้าด้วยกัน



    คุณบอกว่า เราควรมาพบกัน
    เพราะการพิมพ์กันแบบนี้ มันง่ายมากถ้าใครซักคนจะหายไป 
    แน่ละ น่าจะเป็นคุณที่หายไปมากกว่า 
    เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราพูดคุยกับคุณ 
    ก็มักจะเป็นคุณเสมอที่หายไป




    จะว่าเราชินก็คงใช่ เพราะเราก็ยังอยากมีคุณอยู่ดี
    เราเคยโทรไปหาคุณ แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ
    คุณพิมพ์มากบอกว่าคุณไม่ชอบคุยโทรศัพท์
    แม้แต่คนในครอบครัว แม่ พ่อ พี่ชาย
    คุณยังคุยไม่ถึงสามนาที




    คุณบอกว่าคุณไม่ชอบความเงียบระหว่างที่คุยโทรศัพท์
    คุณบอกว่ามาเจอกันดีกว่าได้เห็นหน้าแววตา
    และเราสามารถกอดคุณได้ 
    คุณอยากมอบกอดอุ่นๆให้เราได้แน่ 


    ---------------------------------------------------------------------------------------------


    แต่เราว่าความคิดเห็นเรื่องนี้เราต่างกันเล็กน้อย
    เราชอบที่จะได้คุยโทรศัพท์ ได้ยินน้ำเสียงมากกว่าพิมพ์
    เพราะอย่างน้อยๆเราจับน้ำเสียงคุณได้ว่ารู้สึกดีรึแย่
    ไม่ใช่พิมพ์ว่าสบายดี แต่ความเป็นจริงคือน้ำตาตกใน 



    เราคิดว่าตัวเองแปลก
    แตกต่างจากคนอื่นเสมอ
    เหมือนเข้ากับคนอื่นไม่ได้ มันเป็นแบบนั้นเสมอ
    เรายากที่จะเปิดใจ เราไม่ชอบความวุ่นวายของโลกใบนี้ 
    นี้เป็นเหตุผลให้เราชอบอยู่คนเดียว 
    เราปิดตายหัวใจเราไม่เคยรู้สึกกับใคร
    เพราะแค่คิดว่าจะรักใครซักคน
    หรือรู้สึกกับใครซักคนช่างยาก
    ไม่มีใครทนคนนิสัยแบบเราได้แน่
    เพราะว่าเราเองยังคิดเลยว่าใครจะมาทนคนแบบเราได้



    จนเราได้มาพบคุณ 






    คุณโคตรจะเข้าใจยาก แต่แปลกที่เราอยากจะเข้าใจคุณ 
    อยากจะรู้จักคุณให้มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ 
    แต่เรากลัวว่ะคุณ เรากลัวว่าการที่เรารู้สึกกับคุณ
    จะทำให้วันหนึ่งเราต้องเจ็บปวด
    เราไม่อยากเป็นแบบนั้นเลย
    เรากลัวที่จะต้องเจ็บปวดเพราะรู้สึกมากไป 




    เราควรเผื่อใจไว้กับเรื่องราวความสัมพันธ์ของเรา 
    นี้สิน่ะ ความสัมพันธ์ที่รู้สึก
    แต่ไม่มีใครจะกล่าวออกมาว่าสถานะของเราเป็นแบบไหน
    อาจจะเพราะกลัวการผูกมัด
    หรือสับสนอยู่กับความเป็นตัวของตัวเองมากเกินไปของเราทั้งคู่



    แต่ถึงยังไง ถ้าการไม่ชัดเจนของเราแหละคุณ
    ถ้ามันจะยาวนานไปเรื่อยๆ แบบนี้
    ในซักวัน ถ้าเราไม่จากกันไปซะก่อน
    เราก็คงจะมีสถานะที่ชัดเจนต่อกันได้ในซักวันแหละ



    "หวังว่าคุณจะไม่รีบร้อนหายไปก่อน"



    เพราะมนุษย์แปลกแบบเราอยากเข้าไปอยู่ในโลกแปลกๆของคุณ




    คุณสถานะสบายใจที่ได้คุย 
    ขอบคุณ 


    II24STUDYII

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in