#wirunfica week before valentine
While You Were Sleeping (SungPil / DAY6)
  • Title: While You Were Sleeping

    Rating: PG-15

    Fandom: DAY6

    Categories: M/M

    Relationship: Sungjin/Wonpil

    Note:

    • เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ 21 มกราคม 2560
    • ชื่อเรื่องเดิมว่า "ลักหลับ" แต่ความหมายมันไม่ดี romanticise การกระทำที่ sexual harrassment เลยเปลี่ยนชื่อค่ะ







    “พี่ชอบวอนพิล”

    พรืดดดด

    หากนี่เป็นการเปิดเรื่อง ก็เป็นการเปิดเรื่องที่ระทึกใจเหลือเกิน

    คิมวอนพิลเพิ่งพ่นน้ำใส่อากาศออกไปหลังจากได้ยินประโยคเมื่อครู่ โชคดีที่มันเป็นอากาศ ไม่ใช่เครื่องดนตรีของเขา หรือของคนอื่นในวง แต่แอบคิดว่าคงดีกว่านี้ถ้าเขาพ่นใส่หน้าคนพูด

    “...อะไรนะครับ?”

    วอนพิลหันกลับไปถามอย่างสุภาพ ขณะที่พัคซองจินกะพริบตาปริบ ๆ แล้วตอบเสียงจริงจัง

    “พี่-ชอบ-วอน-พิล”

    “ผมหูฝาดเหรอ?” วอนพิลทำท่าแคะหู “ไม่ใช่ว่าตลอดมาผมเต๊าะพี่จนพี่เกลียดผมไปแล้วหรือไง?”

    นึกถึงวีรกรรมที่ตนทำไว้แล้ววอนพิลก็ชักอายตัวเอง เขาหยอดซองจินบ่อยแต่อีกฝ่ายไม่เคยเล่นด้วย หลัง ๆ เลยขี้เกียจหยอดแล้ว หมดพลังในการเล่นมุก ไปหยอดคนอื่นแทนดีกว่า

    แต่กำลังจะปรับตัวเข้าหาคนรับมุกใหม่ ๆ ได้ พี่คนนี้ก็ดันมาพูดประโยคเมื่อครู่ขึ้นมา

    “พี่ก็ชอบนายมาตลอด เลยไม่ชอบให้นายทำแบบนั้นไง” ซองจินพูดเสียงนุ่ม “มันใจสั่นแปลก ๆ น่ะ”

    โอโห

    นึกว่าฝันไป

    ถ้าวอนพิลตบหน้าตัวเองตอนนี้ อาจจะตื่นมาเจอความจริงที่ว่าพี่หมีก็ยังเป็นพี่หมีที่บ่นเป็นหมีกินผึ้งและไม่เคยรับรู้มุกของเขาเหมือนเดิมก็ได้

    แต่ไม่กล้าพอจะตบหน้าตัวเอง กลัวตื่น

    ถ้านี่เป็นฝันก็ขออยู่กับมันนาน ๆ หน่อยเถอะ

    “พี่ชอบผมจริงเหรอ?”

    ซองจินพยักหน้า “จริงสิ”

    “พิสูจน์ได้ไหม?”

    “พิสูจน์?”

    คนเป็นพี่ทำหน้างง วอนพิลยักไหล่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้น แกล้งมองฟ้ามองดินมองเพดานมองฝ้ามองกำแพงในห้องไปเรื่อยเปื่อย ก่อนใจจะร่วงวูบเมื่อคนที่เคยยืนห่างกันเป็นเมตรจู่ ๆ พุ่งมาประชิด มือหยาบกร้านที่จับคอร์ดกีตาร์อยู่เสมอแนบลงบนแก้มเขาก่อนจะก้มลงมาประทับริมฝีปาก

    วอนพิลเบิกตากว้างกับสัมผัสนุ่มนวลนั้น ก่อนมันจะแปรเปลี่ยนเป็นรุนแรงจนเขาตกใจ

    .

    .

    .

    แล้วเขาก็ลืมตาขึ้น

    สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าพี่ซองจินที่อยู่ห่างไปราวหนึ่งฝ่ามือ ตัวเขานอนอยู่บนโซฟา หอบหายใจเหมือนวิ่งมาสิบกิโล แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมีเพียงความเงียบในห้องซ้อม ที่มีแค่เขากับพี่ซองจินอยู่

    วอนพิลกะพริบตาปริบ ๆ มองคนที่อึ้งมองเขา แล้วก็มองเลยไปยังบรรยากาศรอบด้าน

    พอแน่ใจแล้วก็ถอนหายใจ

    บ้าเอ๊ย

    “ฝันเหรอเนี่ย…”

    “ฝันว่าอะไรเหรอ?”

    คู่กรณีในความฝันถามเขายิ้ม ๆ วอนพิลอยากกลิ้งตัวหนีไปทางอื่น แต่เพิ่งรู้ตัวว่าโดนพี่ซองจินกักไว้ด้วยแขนสองข้าง

    เดี๋ยวนะ

    “...พี่ทำอะไรอยู่?”

    ซองจินเลิกคิ้ว “กำลังจะปลุกนายไง?”

    “แล้วทำไม…” ต้องมาใกล้ขนาดนี้วะ?

    ประโยคท้ายดังอยู่ในใจ ไม่ทันได้ถามออกไป พอดีประตูห้องซ้อมเปิดออก คนมากันแล้ว

    “อะ ซ้อมได้แล้ว พวกนายนี่ช้ากันจัง” ซองจินเรียกทุกคนให้มารวมกัน “จนวอนพิลหลับน้ำลายยืดไปรอบนึงแล้ว”

    “ผมไม่ได้น้ำลายยืดสักหน่อย!”

    เขาโวยวาย ยกมือขึ้นเช็ดมุมปากเผื่อจะมีคราบน้ำลายอย่างที่อีกฝ่ายบอกจริง ๆ แล้วก็ชะงัก

    ...รู้สึกแปลก ๆ

    “นายนอนยังไงปากบวมเชียว”

    ยองฮยอนถามขำ ๆ ตอนที่หันมามองหน้าไปปรับสายเบสไป

    วอนพิลเบิกตากว้าง หันมองหน้าหัวหน้าวงที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วก็ปะติดปะต่อเรื่องได้ทั้งหมดทันที





    พัค ซอง จิน!!!





    FIN



    20170123

    แล้วก็เปิดเรื่องแยกของ DAY6 จนได้ 555

    เรื่องนี้เป็นรีเควสต์จากพี่อ้อ (@DAY6squad) ค่ะ ผลัดกันเขียนซองพิลแหละ

    แอบเขียนยากนิดหน่อย ไม่ค่อยได้ตามเดย์เลย 55555 นกบัตรคอนอีก /น้ำตา /ฟังอาเววนไป

    ใช้แท็ก #wrd6 นะคะ :-D



    แล้วเจอกันค่า

    WIRUNYUPHA

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in