late night of mebrowneyes
grow up well, grow up slowly
  • 4.32 am

    โชคดีนะมึง

     

    คุณพิมพ์ข้อความสั้นๆไปในช่องข้อความของโปรแกรมแชทยอดฮิต วันนี้บุคคลในแชทกำลังจะไปศึกษาต่อตามทาง

    ของตัวเองและกำลังจะได้สัญชาติฝรั่งเศส ตีสี่สามสิบสามนาทีคุณยังไม่ได้กดออกจากห้องแชทที่พึ่งส่งข้อความออกไป ข้อความยังไม่ถูกเปิดอ่าน ก็แหงแหละ น่าจะกำลังวุ่นวายกับเพื่อนๆที่ไปส่งเจ้าตัวที่สนามบิน แน่นอนว่าคุณไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตารอตีสี่เพียงเพื่อจะอวยพรเพื่อนวัยเด็กของคุณหรอก คุณนอนไม่หลับ นอยตัวเองอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้พักผ่อนให้เพียงพอ แต่คุณปลงแล้ว ไม่คิดจะแก้ไข หาหมอ รับยาหรือทำอะไรเทือกๆนั้น คุณตั้งใจว่าจะอยู่กับมันให้ได้มากกว่า 

     

    คุณกดออกจากห้องแชท ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกอะไรที่กำลังก่อตัวในใจ อาจจะเป็นเพราะตีสี่ คุณหวังว่ามันจะเป็นอย่างงั้น กดอกจากโปรแกรมแชท นิ้วเลื่อนไปที่โปรแกรมยอดฮิตอย่างอินสตาแกรม วนลูปอยู่อย่างนี้ ไลน์ ทวิตเทอร์  อินสตาแกรม เป็นวงจรอุบาทที่คุณเองก็กร่นด่ามันทุกวัน แต่ก็ยังไม่เก่งพอที่จะเปลี่ยนแปลงวงจรพวกนี้ของคุณได้ ในเวลานี้ไม่ค่อยมีอะไรแอคทีฟนักในโลกโซเชียล เห็นก็จะมีแต่เพื่อนกลุ่มที่อยู่ที่สนามบบินนั่นแหละ ถึงแม้ตัวเองจะผ่านวันจบการศึกษาจากรั้วโรงเรียนมาแล้วหลายเดือน เริ่มต้นเป็นนักศึกษามาแล้วสองเดือน แต่วันนี้เป็นครั้งแรก ที่คุณรู้สึกในใจ  ว่า นี่พวกเรากำลังจะแยกย้ายกันไปเติบโตจริงๆแล้ว พวกเรากำลังจะเติบโตไปใช้ชีวิตองตัวเองกันแล้ว คุณแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันเพราะคิดว่าตัวเองไม่น่าจะมีความรู้สึกอะไรแบบนี้อีกแล้ว ไอ้ความรู้สึกอะไรอาวรณ์ความทรงจำวัยมัธยม ที่คุณเองก็รู้ดีว่ามันหล่อหลอมให้เป็นคุณในทุกวันนี้ และแน่นอนมันเป็นความทรงจำที่ดีเสมอ คุณเริ่มนึกย้อนไปหาความทรงจำดีๆ นึกถึงกิจวัตรที่แสนคุ้นเคย เพื่อนที่คุณมั่นใจว่าพวกเขาเติบโตมาอย่างดี คุณจะหวังดีกับพวกเขาเสมอ คุณมั่นใจว่าตัวเองจะอยู่ในมุมที่สามารถเฝ้าดูทุกคนเติบโตและใช้ชีวิตต่อไปอย่างดี แต่คุณไม่แน่ใจว่าตัวเองจะอยู่มุมไหนของสมการนี้ คุณรู้แค่ว่าคุณต้องอยู่ในมุมที่ไกลออกมา คุณจะไม่สุงสิง แต่คุณจะเฝ้าดูพวกเขาแน่นอน คุณมั่นใจ หรือจะเอาตัวเองไปอยู่ตรงไหนให้สามารถเดินตามทางของตัวเองได้บ้างคุณเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน คุณหวังในใจว่าอยากใช้ชีวิตเท่ห์ๆตามเพื่อนๆของคุณบ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากิจวัตรของคุณทุกวันนี้มันห่วยเหลือเกิน ถึงอย่างงั้น คุณก็หวังว่าคุณจะเดินตามทางของตัวเองได้ในซักวันหรืออาจจะห่วยแบบเท่ห์ๆได้ซักวัน 

     

    คุณเลิกคิดทุกอย่างเวลาเข้าใกล้ตีห้าเข้าไปทุกที คุณไม่แน่ใจว่าตัวเองจะหลับได้ตอนกี่โมงแต่คุณจะเลิกดูนาฬิกามาตรฐานของโลกที่ใช้ไม่ได้กับคุณ คุณข่มตาไปได้ซักพัก ไม่แน่จว่านี่ตีห้าแล้วหรือยัง แต่คุณมั่นใจเหลือเกินในตอนที่เงียบสงบแบบนี้ ว่าการเติบโตก็มีข้อดีอยู่บ้าง

     

    (ไว้เจอกันมึง)

     

    เชี่ย พวกเราแม่งโคตรเท่ห์เลยหว่ะ 

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in