รีวิวเว้ย (2)Chaitawat Marc Seephongsai
ครัวบ้านบ้าน 3 ภาคฤดูฝน By Pittmomo
  • รีวิวเว้ย (552) เราเติบโตขึ้นมาในต่างจังหวัด ในช่วงเวลาที่เราเป็นเด็กพื้นที่ของต่างจังหวัด ยังถุกกำกับเอาไว้ภายใต้นิยามของการเป็นต่างจังหวัดในลักษณะของการเป็นชุทชนแบบชนบทมากกว่าความเป็นชุมชนเมืองแบบในสมัยปัจจุบัน ทั้งวิถีชีวิต ทั้บของเล่น รวมไปถึงขนมและอาหารการกินต่าง ๆ ของเด็กต่างจังหวัดในช่วงเวลานั้น (2540) ทุก ๆ อย่างสามารถหาได้ง่าย ๆ จากของรอบ ๆ ตัว ทั้งของเล่นที่ถูกทำขึ้นจสกก้านของต้นกล้วย ลำไผ่ หรือแม้กระทั่งสิ่งที่ได้จากธรรมชาติอย่างเม็ดต้อยติ่ง อาจจะเรียกได้ว่าแค่เดินลงมาจากบ้านเราก็สามารถหาของเล่นได้จากรอบ ๆ ตัว อีกทั้งอาหารการกินต่าง ๆ ก็สามารถหาได้จากแถว ๆ นั้น ทั้งผลไม้ตามฤดูกาล ปู ปลา และอื่น ๆ อีกมากมาย อาจจะเรียกได้ว่าชีวิตของเด็กต่างจังหวัดในช่วงเวลานั้นขึ้นอยู่กับฤดูกาลที่จะนำพาเอาของกินและของเล่นสนุก ๆ มาให้ได้กินและได้เล่นกันอยู่เสมอ ฤดูฝนเองก็เป็นอีกช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตในต่างจังหวัดที่มีสีสันไม่น้อย เพราะเมื่อถึงเวลาที่ฝนตก ท้องนาแถวบ้านก็จะเต็มไปด้วยปูนา ปลาชนิดต่าง ๆ และบางครั้งอาจจะมีเต่าออกมาเดินเล่นให้เด็ก ๆ ได้จับมาเล่น บ้างจับมาเป็นอาหารอยู่เสมอ เรียกได้ว่าฤดูกาลกับการใช้ชีวิตของคนในต่างจังหวัดในช่วง (2540) นั้นเป็นสิ่งาผูกโยงกันอาจจะเรียกได้ว่าจังหวะของฤดูกาลคือตัวกำหนดของวิถีชีวิตของผู้คนในต่างจังหวัดก็ว่าได้
    หนังสือ : ครัวบ้านบ้าน 3 ภาคฤดูฝน
    โดย : Pittmomo
    จำนวน : 176 หน้า
    ราคา : 215 บาท

    "ครัวบ้านบ้าน 3 ภาคฤดูฝน" ผลงานลำดับที่ 3 ที่ว่าด้วยเรื่องราวของฤดูกสลและวิถีชีวิตของผู้คนในต่างจังหวัด ที่ถูกถ่ายทอดออกมาในลักษณะของคอมิกเอสเส ที่ทำหน้าที่บอกเล่าวิถีและการใช้ชีวิตของคนต่างจังหวัดทางภาคเหนือ ทั้งเรื่องของการใช้ชีวิต ขนบประเพณี และเรื่องราวของอาหารที่สามารถหาได้ตามฤดูกาลต่าง ๆ อีกทั้งในหนังสือ "ครัวบ้านบ้าน 3 ภาคฤดูฝน" ยังได้บอกเล่าถึงกิจกรรมของคนต่างจังหวัดในช่วงฤดูฝน และการรับมือการมาถึงของการเปลี่ยนฤดู ที่เป็นการเปลี่ยนผ่านวิถีชีวิตจากรูปแบบหนึ่งสู่อีกรูปแบบหนึ่งของคนต่างจังหวัด

    "ครัวบ้านบ้าน 3 ภาคฤดูฝน" นอกจากจะบอกเล่าเรื่องราวของวิถีชีวิตของคนต่างจังหวัดแล้ว แน่นอนว่าครัวบ้านบ้าน ก็ต้องบอกเล่าถึงเรื่องราวของอาหารการกินของคนต่างจังหวัดที่ฤดูฝนช่วยทำหน้าที่ในการกำหนดรูปแบบของการปรุงอาหารและเมนูอาหารในช่วงเวชาที่สายฝนโปรยเม็ด ทั้งเมนูขึ้นชื่อของคนเมืองอย่างน้ำปู๋ แมงมัน แกงเห็ด หน่อโอ่ (หน่อไม้ดอง) ฯลฯ ที่ล้วนเกิดขึ้นจากการสร้างสรรค์ของช่วงเวลาพิเศษแห่งฤดูฝน

    แน่นอนว่าในทุกวันนี้การที่เมืองต่าง ๆ พัฒนาสู่ความเป็นเมืองมากยิ่งขึ้น ฤดูกาลและอาหารที่มาตามฤดู ดูจะกลายเป็นสิ่งที่เราหลาย ๆ คน มองไม่เห็นถึงความสำคัญของมันอีกแล้ว เพราะผลไม้หลายชนิดที่หากินได้ในบางฤดูทุกวันนี้รากลับมีให้กินในทุก ๆ วัน หลายคนอาจจะหลงและลืมความรู้สึกของช่วงวัยเด็กที่เราจะมีช่วงเวลาของการกินผลไม้บางชนิดที่เราชอบมาก ๆ และหลังจากช่วงเวลานั้นเราก็ต้องอดทนไปอีก 7-8 เดือน เพื่อรอเวลาให้ถึงฤดูกาลของผลไม้ชนิดนั้นอีกครั้ง บางครั้งฤดูกาลอาจจะไม่ได้ให้แค่เพียงรสชาติของวิธีชีวิตเท่านั้น หากแต่ฤดูกาลยังให้ความสุขและคงามทรงจำบางประการของครั้งอดีตกับเราด้วยเช่นกัน ว่าแล้วก็คิดถึงการได้กินขนุนหวาน ๆ ในช่วงปลายปี เมื่อสมัยก่อนเหมือนกันนะ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in