รีวิวเว้ย (2)Chaitawat Marc Seephongsai
Self-Seaching คุณค่า ตัวตน คน ละคร By อรชุมา ยุทธวงศ์
  • รีวิวเว้ย (548) "โลกคือละคร ทุกคนต้องแสดง ทุกคนทนไป อย่าอาลัย ยิ้มกันสู้ไป จะได้สบาย" -- สุนทราภรณ์ เป็นเนื้อเพลงของเพลงอมตะอย่างเพลง "สุขกันเถอะเรา" ที่จะมีท่อนติดหูของเพลงนี้อยู่หลายท่อน ทั้งท่อนที่ร้องว่า "สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม" และท่อน "โลกคือละคร" ถ้าเราย้อนกลับไปถึงคำสำคัญของเพลงเพลงนี้อย่าง "โลกคือละคร" เราจะพบว่าแนวความคิดในเรื่องของการเปรียบเทียบโลกกลม ๆ ใบนี้กับ "โรงละครโรงหนึ่ง" มีปรากฎขึ้นหลายแหล่งอย่างมาก (เอาเฉพาะในประเทศไทย) ทั้งเพลงสุขกันเถอะเรา ของสุนทราภรณ์, เพลงโลกคือละคร ของสุเทพ วงศ์กำแหง แม้กระทั่งหนังสืออย่างละครแห่งชีวิต ของหม่อมเจ้าอากาศดำเกิง หรือถ้าจะเอาให้ใหม่ขึ้นมาหน่อยก็คงจะต้องเป็นหนังสือเล่มหนึ่งในชุด "เรื่องเล่าของเนติบริกร" ของวิษณุ (บิดาแห่งการยดเว้น) อย่างหนังสือ "โลกนี้คือละคร" เราจะเห็นได้ว่าแนวคิดในเรื่องของดารเปรียบเทียบโลกนี้ กับโรงละครเป็นแนวคิดที่แพร่หลายอย่างมากในสังคมไทยในช่วงเวลาหนึ่ง และก็ยังเป็นไปได้ว่าแนวคิดนี้ยังคงมีรากฐานที่มั่นคงและแข็งแรงในสังคมไทยในยุคปัจจุบันด้วย โดยเฉพาะการเข้ามาของสือออนไลน์ที่สร้างให้ทุกคนกลายเป็นผู้ส่งสาร ผู้เผยแพร่ หรือที่หลายคนเรียกกันในปัจจุบันว่า Content Creator ซึ่งการเข้ามาของสื่อออนไลน์และโลกยุคออนไลน์ อาจจะส่งผลให้แนวคิดในเรื่องของโลกคือละคร ยิ่งปรากฎชัดขึ้นในทุกสังคมของโลกใบนี้ แต่แนวคิดดังกล่าวถูกทำให้พร่าเลือนลงเพราะมันกลายเป็น "ความปกติใหม่" ของสังคมโลก เพราะทุก ๆ คนต่างเป็นนักแสดงในช่องทางของตนเองได้เสมอและที่สำคัญไปกว่านั้นคือทุกคนเป็นนักแสดงในโลกของตัวเองได้ "ตลอดเวลา"
    หนังสือ : Self-Seaching คุณค่า ตัวตน คน ละคร
    โดย : อรชุมา ยุทธวงศ์
    จำนวน : 272 หน้า
    ราคา : 450 บาท

    "Self-Seaching คุณค่า ตัวตน คน ละคร" เป็นหนังสือที่ว่าด้วยเรื่องของฉากชีวิตที่สำคัญของ "ครูแอ๋ว อรชุมา" ที่ตลอดชีวิตของครูนั้นเรื่องราวของชีวิตของคณุแทบทั้งหมดตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา มันทาบทับแทบจะเป็นหนึ่งเดียวกัน ระหว่างครูแอ๋ว และโลกของละคร ทั้งในฐานะของครูผู้สอนหนังสือเกี่ยวกับศาสตร์การละครมานานกว่า 25 ปีในมหาวิทยาลัย และในฐานะของ acting coach ที่ทำหน้าที่คอยให้คำปรึกษากับนักแสดงเกี่ยวกับตัวตนของตัวละคร โดยเป็นการย้อนกลับไปทำความเข้าใจถึงรากฐานของคสามเป็นคน ก่อนที่นักแสดงจะสามารถแสดงเป็นตัวละครตัวนั้น ๆ ได้

    "Self-Seaching คุณค่า ตัวตน คน ละคร" คือการสรุปบทเรียนทั้งเรื่องราวของชีวิตครูแอ๋วในฐานะของคนละคร ครูละคร ทั้งในเรื่องของตัวตนในฐานะของครูละคร คนละคร และในฐานะของคนคนหนึ่ง ที่ได้ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มากมายในชีวิต และได้เก็บเกี่ยวเอาเรื่องราวเหล่านั้นไว้เป็นบทเรียน ที่ผ่านการกรั่นกรอง วิเคราะห์ สรุปและลองย้อนกลับไปตั้งคำถามกับมันอีกครั้งจนได้คำตอบที่แน่นอนมั่นคง และสามารถสร้างเป็นตัวตนหรือประกอบขึ้นมาเป็นหนึ่งในโครงสร้างที่สำคัญของชีวิตคนคนหนึ่งได้อย่างแจ่มชัด

    นอกจากนี้ในหนังสือ "Self-Seaching คุณค่า ตัวตน คน ละคร" ยังบอกเล่าเรื่องราวและเทคนิคของการเป็นคนละครที่สามารถเอามาปรับใช้กับชีวิตของคนทั่วไปได้ ทั้งเรื่องของการทำความเข้าใจตัวละคร ที่สามารถนำมาปรับใช้กับการทำความเข้าใจบุคคลคนอื่นผ่านสิ่งที่เขาทำ สิ่งที่เขาเป็นและสิ่งที่เขาแสดงออกมา รวมไปถึงเรื่องของการสื่อสารของคนละคร ก็เป็นกลไกสำคัญอีกอันหนึ่งที่สามารถนำมาปรับใช้กับคนทั่ว ๆ ไปได้ เพราะเวลาเราสื่อสารแบบคนปกติเราก็คิดแค่ว่าการพูดคือการพูด ๆ ออกไปให้จบความของสิ่งที่เราต้องการบอก แต่สำหรับคนละครแล้วการสื่อสารมีคสามสำคัญ เพราะจะทำให้ผู้ส่งสารสามารถดำเนินการสื่อสารและส่งสารได้บรรลุเป้าหมายหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเทคนิคและวิธีการ อีกทั้งเทคนิคสำคัญ ๆ ของการทำความเข้าใจตัวเองและความเข้าใจผู้อื่น ก็คือสิ่งที่ถูกบรรจุเอาไว้ใน "คุณค่า ตัวตน คน ละคร" ด้วยเช่นกัน

    หากเราย้อนกลับไปที่ท่อนหนึ่งของเพลงสุนทราภรณ์ที่ร้องว่า "โลกคือละคร ทุกคนต้องแสดง ทุกคนทนไป อย่าอาลัย ยิ้มกันสู้ไป จะได้สบาย" และเมื่อเปรียบเทียบโลกกับโรงละครโรงใหญ่แล้วละก็ การทำความเข้าใจและศึกษาศาสตร์โบราณของโลกอย่างการละครเอาไว้ก็เป็นสิ่งที่สำคัญและพึงกระทำอย่างยิ่งเพราะอย่างไรเสีย "คุณค่า ตัวตน คน ละคร" ก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครหนีพ้นหากยังคงวนเวียนอยู่ในโลกใบนี้ในฐานะของ "คนคนหนึ่ง"

    หมายเหตุ: หนังสือเล่มนี้ต้องถ่ายมุมนี้เพราะหน้าปกออกแบบให้เป็นกระจกสะท้อนภาพของผู้อ่าน และเนื่องด้วยการอยู่บ้านในช่วงหน้าร้อนไม่มีวิธีการใดที่ดีไปกว่า "แก้ผ้าอยู่บ้าน"

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in