Look a Breathe (Read a Book and Travel Easily)nimon
#081 บ้าน.....จิต

  • สวัสดีค่ะ เพื่อนๆที่รักการอ่านทุกท่าน


       วันนี้เราพาเพื่อนๆนำไปสู่เรื่องราวที่ดำดิ่งไปสู่อดีตที่มืดมิด 


    "อดีตที่คนไม่ควรจะรื้อมันขึ้นมาอีก เพราะคนปัจจุบันบางคนไม่อยากจดจำอดีตนั้นอีกต่อไป"



    เรื่องราวเริ่มต้น 

       เมื่อผมถูกแฟนเก่าที่มีสามีขอร้องให้พาไปบ้านหลังนึง เพื่อค้นหาความทรงจำของเธอ ความทรงจำของพ่อเธอ ความทรงจำของครอบครัวเธอ ว่า ทำไม พ่อเธอต้องมาที่นี้ แล้วทำไมตัวเธอก็อยากจะมาที่นี้เหลือเกิน

       เมื่อทั้งสองคนมาถึง ไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงแค่คนสองคนอยู่ในบ้านหลังนี้

       ทั้งเขาทั้งเธอช่วยกันค้นหา ช่วยกันตรวจสอบ แต่ทำไมเมื่อยิ่งค้นหากับพบความจริงที่อยากลืม ความจริงที่แม้กระทั้งคนอดีตก็ไม่อยากจดจำและไม่อยากให้คนปัจจุบันค้นหาอดีตนั้นด้วย

       อดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด อดีตที่ดำมืดมิด ตีแผ่มนุษย์ออกมาได้อย่างน่ารังเกียจที่สุด

       อดีตนั้นคืออะไร ขอให้ติดตามชมได้ในหนังสือเล่มนี้


    "บ้านดับจิต"


    เผยตอนจบที่ไม่ทำให้เผยเนื้อหาหลัก

       "ผมได้ออกจากบ้านหลังนั้น โดยไม่เจอเธออีก แต่ผมรู้เพียงว่า ผมจะไม่คิดกลับไปที่บ้านหลังนั้นอีก"


       หนังสือเล่มนี้ มีฉากคือ แค่บ้านหนึ่งหลัง คนสองคนที่ไม่ได้ฆ่ากัน มีแต่คนเป็นทั้งสองคนค้นหาเรื่องอดีต 

       และมีเพียงคนตายในอดีตเท่านั้นที่รู้ความจริงว่า เกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนี้ 

       แต่ทำไมเรื่องราวมันถึงยิ่งกว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้น ทำไมเรื่องราวมันตีแผ่จิตใจมนุษย์ได้ถึงขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะนี่ คือ "การฆ่ามนุษย์ด้วยกันเอง ด้วยการ กระทำของทั้งคนอื่นและตัวเอง"


    บอกใบ้คำที่นำไปสู่คำเฉลยเรื่องราว

       "ซ่อนหาในห้องเก็บของ"


       เรื่องราวมันคงไม่นำไปสู่ด้านมืดถึงขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่า คนในครอบครัวที่เป็นหัวหน้าครอบครัวทำแบบนี้กับลูกตัวเอง ปัญหาที่เกิดจากครอบครัว มักจะลุกลามใหญ่โตไปถึงด้านขยะแขยงของมนุษย์ และเป็นปัญหาสังคมในที่สุด 

       และเมื่อไม่สามารถแก้ไขอะไรที่ยิ่งผิดพลาดไป ก็ยิ่งนำไปสู่สังคมที่บิดเบี้ยวมากขึ้นอีกหลายเท่าตัว


    สุดท้ายแล้วเหลือเพียงแค่สิ่งเดียว คือ อดีตปล่อยให้เป็นอดีตเถิด อย่าคิดจะไปปลุกมันตื่นขึ้นมาเลย

    "อดีตคือในส่วนของอดีต

    สุดจะคิดปัจจุบันนั้นค้นหา

    เมื่อค้นมาค้นไปเจออตีตา

    รู้ที่มาแล้วสุดจะทนเช่นไร

    มีแต่ความเจ็บปวดในอดีต

    ไม่อยากคิดอยากฝันคะนึงหา

    เพราะสุดท้ายนั้นมีแต่น้ำตา

    เรียกกลับมาก็ช้ำแทบสุดทน

    ในอนาคตมองไปก็มืดมิด

    ไม่เห็นจิตใดเท่าจิตนี้

    จิตที่เต็มไปด้วยอาฆาตมี

    จิตนี้นำไปสู่ฆาตกรเอย"

                                   -- Look a Breathe --

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in