เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
Look a Breathenimon
#344 เสราดารัล (กิ่งฉัตร)


  •      เรานับไม่ถ้วนกับการอ่านหนังสือเล่มนี้เลย เพราะไม่ว่า อ่านกี่ช่วงอายุ ก็จะได้ความประทับใจที่แตกต่างกันไป นี่ถือว่า เป็นหนังสือที่ชอบเล่มหนึ่งของกิ่งฉัตรมาก



    รูปภาพนี้ ความรู้สึกหลังอ่านเล่มนี้


         เรื่องราวของพันไมล์กับนาคิม มันชวนเพ้อฝัน แบบว่า ถ้าชั้นถูกจับไปเป็นเชลย (รัก) แล้วชั้นจะได้เจอคนแบบนาคิมไหมนะ ที่ทั้งรัก ปกป้อง และทะนุถนอมเราอย่างสุดซึ้ง พออ่านไป ชั้นก็เขิน จินตนาการตามอย่างสนุกเลยล่ะทีนี่ แต่พอตื่นมาเจอกับความจริง


    “ไม่มีสิ่งใดจีรังในความจริง

    แต่สิ่งเพ้อฝันนั้นมักแน่นอนในความฝัน”


    รูปภาพนี้ ดวงดาวแห่งกาลเวลา


         พันไมล์ แพทย์ปีห้า ที่กำลังจะเรียนจบ ตัดสินใจเดินทางไปหาพ่อแม่ แต่กลับกลายเป็นว่า พันไมล์กลับถูกจับมาโดย “อภูตแห่งราตรี” อย่างนาคิม


    “ความรักที่เกิดจากความเข้าใจผิดในตอนแรก

    แต่ทำไมนะ เมื่อยิ่งชิดใกล้ กลับพบว่า 

    เธอมอบหัวใจให้เขาไปหมด” 


    เปรียบดั่ง

    “ผมรักคุณถึงแม้คุณไม่รู้รัก

    สุดประจักษ์ด้วยสายตาคมคู่นี้

    หากเพียงคุณมองมาสักนาที

    คุณรู้ดีว่าผมรักคุณจริง”


    รูปภาพนี้ เชิญคุณมาเพื่อเป็นแขก (คน) พิเศษของผมคนเดียวเท่านั้น


         เมื่อนาคิมได้เห็นภาพของพันไมล์ครั้งแรก แล้วเกิดตกหลุมรัก ดังนั้น นาคิมเลยวางแผนจับพันไมล์มาเพื่อทำการแลกเปลี่ยนกับเจ้าครองนครรัฐขลา แต่จริงๆแล้วอีกอย่าง คือ อยากเชิญมาเป็นคนพิเศษให้ใกล้หัวใจ เมื่อพันไมล์อยู่กับนาคิม ก็ไม่สามารถหาทางหนีได้เลย และพันไมล์ก็รู้สึกต่อล้อต่อเถียงนาคิมตลอด


    (ยัยพันไมล์ ชั้นอดหมั่นไส้เธอมากนะ ที่เธอมาต่อล้อต่อเถียงแบบนี้ เธอไม่รู้ได้ไง ว่า นาคิม เขาคิดยังไงกับเธอ

    อยากตะโกนใส่หน้าพันไมล์ว่า นาคิมรักเธอ)



         ในขณะนั้น พ่อกับแม่ของพันไมล์พยายามทำทุกวิถีทางและทำทุกอย่าง เพื่อจะช่วยลูกสาว และพ่อขอความช่วยเหลือนายพลเฒ่า แต่นายพลเฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่ยอมช่วย อย่างไรก็ตาม ด้วยความรักพ่อแม่ก็ต้องหาทางช่วยพันไมล์ให้ได้ในที่สุด และนาคิมให้คำมั่นสัญญากับพันไมล์ว่า จะพาพันไมล์ไปส่งให้ถึงที่โดยปลอดภัย


    (นาคิม เรารู้นะ ว่าจริงๆแล้ว

    อยากพาพันไมล์มาเพื่ออะไรกันแน่

    แต่ก็เข้าใจว่า ทำเพื่อทั้งตัวเอง คนรักและชาติบ้านเมือง)



    รูปภาพนี้ ความรักดุจดอกเสรา


         จนกระทั่งวันหนึ่ง นาคิมให้พันไมล์ไปทำงานเกี่ยวกับแพทย์อาสา แต่ในขณะที่อยู่ด้วยกัน นาคิมให้พันไมล์มาอยู่ข้างๆตลอด ไม่ว่าจะกินข้าวด้วยกัน อยู่ทุกที่ ทุกเวลาด้วยกัน และดูดาวด้วยกัน โดยที่ความชิดใกล้นี้ ทำให้พันไมล์รู้สึกรักนาคิมอยู่เหมือนกัน


    (ฮ่าๆๆ สุดท้ายยัยพันไมล์เริ่มรู้ใจตัวเองว่า

    เธอเดินทางมาถึงพันไมล์

    เพื่อมาตามหาใจของนาคิมที่รัฐขลาใช่ไหมล่ะ)



         วันหนึ่ง ขณะที่พันไมล์คุยกับเจ้านาง และเจ้านางใส่ร้ายนาคิมและทำให้พันไมล์รู้สึกผิด ทำให้พันไมล์เข้าใจผิด นาคิม พันไมล์ได้หนีไปแต่เกือบจะหนีสำเร็จ ก็ดันเจอนาคิมก่อน นาคิมตัดสินใจกดหัวพันไมล์ลงกับน้ำเพื่อให้ได้สติ โดยที่จริงๆการกระทำในครั้งนี้ ทำให้นาคิมเกือบหัวใจแตกสลาย และเมื่อพันไมล์ได้สติ นาคิมบอกรักพันไมล์


    (ยัยพันไมล์ เธอมาพูดไม่ดีแบบนี้กับนาคิมไม่ได้นะ

    ชั้นทนไม่ไหวแล้ว ไม่ขอทน ชั้นอยากบอกเธอจริงๆว่า

    เธอไม่รู้จริงหรือแกล้งไม่รู้ว่า นาคิม เขามีใจให้เธอ

    เลิกสักทีนะ หูเบานี้ สงสัยต้องจับใส่ตุ้มหูให้เข็ด)


    รูปภาพนี้ ทางเลือกที่แยกจากกันไม่ได้

    (เราเพิ่งรู้ว่า มีละคร แต่เราไม่เคยดูละครมาก่อนนะ)


         เมื่อพันไมล์รู้ว่า เธอกับเขาใจตรงกันแล้ว ก็อดที่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมาเช่นกัน แต่แล้วเมื่อมีงานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลาในที่สุด เพราะเมื่อนาคิมให้สัญญากับพันไมล์ว่า เขาขอจัดการเรื่องราวในบ้านเมืองก่อนจะกลับมารับพันไมล์ไปอยู่ด้วยกัน



         เพื่อนๆลองติดตามต่อได้ในหนังสือว่า สามารถแลกเปลี่ยนตัวประกันสำเร็จไหม และเมื่อเรายิ่งอ่าน เราก็ยิ่งพบหลายๆอย่างที่เกิดจากสงครามว่า


    “ทำสงครามไปเพื่ออะไร

    ในเมื่อสุดท้ายเหลือแต่ซากปรักหักพัง

    และคนบริสุทธิ์จำนวนมากก็ต้องตาย

    แถมยังมาพรากความรัก

    ระหว่างนาคิมกับพันไมล์อีก


    Look A Breathe 

    (LAB)

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in