My First Storyเพียงใจ
เพียงใจ
  • เช้าวันนี้ญาเริ่มไปวิ่งจ๊อกกิ้งเป็นครั้งแรกหลังจากที่ถูกเพื่อนๆในออฟฟิศยุให้วิ่งออกกำลังตามที่สมัยนี้เขาฮิตกัน ญาเป็นหญิงสาววัยทำงานอายุ 27 ปี เป็นผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานตั้งแต่อายุยังน้อย

    ในระหว่างที่วิ่งไปตามเส้นทางที่ได้หมายตาเอาไว้เมื่อหลายวันก่อน ระหว่างทางที่วิ่งไปญามองไปเห็นชายหนุมคนนึง  ดูอายุมากกว่าเธอสักสิบปีวิ่งนำอยุ่ข้างหน้า 
    "...เดาได้เลยว่าเค้าวิ่งช้ากว่าเรานิดนึง..." ญาคิด มันทำให้ญารู้สึกดี บอกกับตัวเองว่า จะวิ่งไล่ให้ทันผู้ชายคนนั้น
    หลังจากนั้นญาเลยวิ่งให้เร็วขึ้น..เร็วขึ้น..เร็วขึ้น ทำให้ญาเริ่มวิ่งใกล้ชายหนุ่มคนนั้นเข้าไปทีละน้อย  ด้วยความที่ญาอายุน้อยและแข็งแรง หลังจากผ่านไปแค่ไม่กี่นาที ญาก็อยู่ห่างจากชายหนุ่มคนนั้นแค่ไม่ถึงร้อยเมตร  หลังจากนั้นญาจึงปั่นสปีดการวิ่งขึ้นไปจนเร็วสุดกำลังและตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า "...เราจะต้องวิ่งไล่เค้าให้ทันให้ได้..."
     
    สุดท้าย ญาก็ทำสำเร็จ 
    เธอวื่งตามเขาทันและวิ่งแซงหน้าเขาไป  ในใจญารู้สึกว่า "...เย้ ! เราชนะเค้าแล้ว..." แต่แน่นอน ชายหนุ่มคนนั้นไม่ได้เอะใจแม้ซักนิดว่า กำลังมีคนวิ่งแข่งกับเขาอยู่
    หลังจากที่ญาได้วิ่งแซงเขาไปพอสมควรแล้ว เธอคิดว่า "...เพื่อที่จะวิ่งไล่ตามให้ทันชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าเรา ทำให้เราต้องจดจ่อกับการเอาชนะมากซะจนเรา...

    ลืมวิ่งเลี้ยวกลับตรงซอยเข้าบ้าน
    ลืมทิ้งความสุขและสงบในใจตัวเอง
    ลืมที่จะได้ดูสนามหญ้าสีเขียวชอุ่มตามข้างทาง
    ลืมการภาวนา
    และการเร่งรีบนี้เอง ทำให้เราเสียหลักสะดุดเกือบล้มหลายครั้ง ซึ่งมันอาจทำให้เรากระแทกล้มกับข้างทางทำให้ข้อเท้าเราพลิกหักได้..."

    ญาตระหนักว่าเวลาที่คนเราจดจ่อในการแข่งขัน ไม่ว่าจะกับเพื่อนร่วมงาน,เพื่อนบ้าน,เพื่อนฝูง,ญาติพี่น้อง เพื่อที่จะเอาชนะเขาเหล่านั้น คือเพื่อที่จะพิสูจน์ว่า เราเก่งกว่าเขา เราประสบความสำเร็จมากกว่าเขา หรือเราเป็นคนที่มีความสำคัญมากกว่าเขา ทำให้เราลืมที่จะมีความสุขอย่างแท้จริงกับสถานการณ์รอบๆตัว
    พลังและเวลาที่เราใช้ไปในการจดจ่อกับจุดหมายทำให้เราลืมทางของเราเอง
    ปัญหาของการแข่งขันคือมันไม่มีวันจบสิ้น มันจะมีคนที่เขา ไม่ใครก็ใคร ที่จะมีอะไรนำหน้าเราอยู่เสมอ

    ใครบางคนที่...
    มีงานที่ดีกว่า
    มีรายได้ที่มากกว่า
    มีเงินในธนาคารมากกว่า
    มีภรรยาที่สวยกว่า
    มีสามีที่หล่อกว่า
    มีลูกทีี่มีความประพฤติที่ดีกว่า
    มีสังคมและสภาวะแวดล้อมที่ดีกว่า

    แต่จริงๆ เรื่องสำคัญแค่เพียงเรื่องเดียวคือคุณสามารถเป็นตัวคุณที่ดีที่สุดได้โดยไม่ต้องแข่งกับใครคน

    บางคนมักมีความรู้สึกไม่ปลอดภัยเพราะเขาใส่ใจกับคนอื่นๆมากเกินไป เช่น คนอื่นกำลังพูดคุยว่าอะไรกัน คนอื่นเค้ากำลังไปไหนกัน เขาขับรถอะไร ใส่ชุดอะไร

    จงพอใจเท่าที่มี ยินดีเท่าที่ได้ไม่ว่าจะเป็น รูปร่าง น้ำหนัก ส่วนสูงของตัวเอง หรือบุคคลิกภาพ
    จงยอมรับตนเองอย่างที่เป็นและตระหนักว่า เราเป็นผู้ได้รับพรอันประเสริฐของการมีชีวิต
    จงจดจ่อเข้ามาภายในและใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพที่สมบูรณ์อย่างแท้จริง

    ไม่มีการแข่งขันในเรื่องของชะตากรรม ทุกคนล้วนมีชะตากรรมของตนเอ
    การเปรียบเทียบและการแข่งขันคือโจรขโมยความเบิกบานและความสุขที่แท้จริงของชีวิต
    การแข่งขันนำมาซึ่งความทุกข์อย่างไม่จบสิ้น มันฆ่าความสุขและความเบิกบานของชีวิตเรา
    จงวิ่งแข่งกับตนเองเพื่อนำไปสู่ชีวิตที่มีเปี่ยมไปด้วยความมั่นคงในจิตใจ เพื่อการมีจิตใจที่สงบและเป็นสุข

    #ความสุขที่แท้จริง
    #ทุกข์
    #การแข่งขัน
    #วิ่ง




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Bliss (@fb3292633344949)
เรื่องดีมากค่ะ ติดตามนะคะ