ส่วนพระเอกอีกคนชื่อ Law พ่อหนุ่มนี่เป็นอดีตนักกีฬาฮอกกี้ชื่อดังประจำมหาวิทยาลัย แต่ประสบปัญหาสุขภาพเลยต้องผันตัวมาเป็นผู้ช่วยโค้ชแทน แล้วบังเอิ๊ญเด็กๆ ในทีมดันห่วยฟิสิกส์ ถ้าสอบตกอีกจะลงเล่นให้มหาลัยไม่ได้ ลอว์จึงมาตามจีบแอนดี้ไปเป็นติวเตอร์ให้ โดยสัญญาว่าจะช่วยปรับเปลี่ยนโฉมแอนดี้ให้เป็นการตอบแทน แล้วนั่นแหละ ทำไปทำมาทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกดีๆ ต่อกันขึ้นมาซะเอง แต่ลอว์จะคิดมาตลอดว่าตัวจริงของแอนดี้คืออโซลา แอนดี้มองตัวเองเป็นแค่โค้ชสอนจีบหนุ่ม เช่นเดียวกัน แอนดี้ก็นึกว่าที่ลอว์ทำดีกับตัวเองเพราะว่าลอว์รักและปรารถนาดีต่อทีมฮอกกี้มากกก จึงมองติวเตอร์อย่างตนเป็นความหวังสุดท้ายที่จะกอบกู้คะแนนอันน่าอเนจอนาถของบรรดาสมาชิกทีมฮอกกี้ แล้วความคิดเองเออเองของทั้งสองคน จะจูนให้ติดกันได้ยังไงน้อ...

รีวิว+สปอยล์: 

อันดับแรกเลยคือเป็นเรื่องที่อ่านง่ายมาก เพลินแบบรวดเดียวจบ มีเรื่องฮอกกี้แต่ก็เป็นแค่องค์ประกอบเพื่ออธิบายแบคกราวด์ของลอว์เฉยๆ แถมเป็นแค่ผู้ช่วยโค้ชด้วยเลยไม่มีเรื่องการแข่งขันเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่จัดอยู่ในแนว sports romanceเหมือนนิยาย MMแนวมหาวิทยาลัยมากกว่า

พล็อตไม่หวือหวา คลิเช่มากกกก ตอนจบเดาได้ แต่เน้นขาย “เสน่ห์คาแรกเตอร์ล้วนๆ” เลย พระเอกสองคน แอนดี้กับลอว์ มีความน่ารักในตัวเอง โดยเฉพาะแอนดี้ซึ่งมองว่าตัวเองเป็นไซด์คิกเป็นตัวประกอบให้เพื่อนที่เป็นเหมือนฮีโร่ แต่น้องวิเคราะห์ตัวเองได้ตรงไปตรงมา แล้วก็เล่นมุกจิกกัดตัวเองได้น่าเอ็นดู ไม่ได้มาแนวดูหมิ่นเหยียดหยามตัวเอง ส่วนลอว์เป็นจอมแผนการ ตอนแรกเหมือนเจ้าเล่ห์ ชอบแข่งขัน คิดคำนวณ แต่ลึกลงไปแล้วเขาคือคนที่มอองเห็นข้อดีคนอื่นและชอบให้แอนดี้เป็นตัวของตัวเอง รักแอนดี้ที่เป็นแอนดี้จริงๆ เหนือสิ่งอื่นใดเป็นหนุ่มตาสีเขียว เอาไปเลย100/10 💕

อีกเรื่องที่ชอบคือการที่คนเขียนหยิบประเด็น Hero Complex มาเล่น ทั้งกับลอว์และอโซลา สองหนุ่มนี่ชอบช่วยเหลือคนอื่นไปทั่วโดยไม่ถามความต้องการ ลึกๆ อาจจะเพื่อเติมเต็มความต้องการของตัวเองมากกว่าคำนึงถึงตัวผู้รับ แต่ใดๆ มันก็มาจากความปรารถนาดีของทั้งคู่อะนะ เลยไม่ได้สร้างความรู้สึกน่าหมั่นไส้อะไร

จุดที่น่าเสียดายในเรื่องนี้คือทุกสิ่งทุกอย่างคลี่คลายง่ายเกินไป โดยเฉพาะปมแอนดี้ (ซึ่งคิดว่าตัวเอง) แอบรักอโซลาซึ่งเป็นปมหลักของเรื่องที่ทรมานหนุ่มลอว์อยู่ครึ่งค่อนเรื่อง คือปมหลักแต่คิดว่าเรียกว่าเป็นดราม่าไม่ได้ด้วยซ้ำ (หรือภูมิต้านทานดราม่าอิฉันสูงไป??) คอนฟลิคมีแค่แอนดี้กับลอว์ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองและตีความเจตนารมณ์ของอีกฝ่ายผิดเท่านั้นเอง

อีกเรื่องคือปมเรื่องครอบครัวลอว์ที่อุตส่าห์ปูมาดิบดีแต่กลับไม่ได้โชว์ให้เห็นว่าคลี่คลายยังไง คือพอคลี่ปมหลักได้ปุ๊บแล้วข้ามขั้นไปหาบทส่งท้ายซึ่งเป็นเหตุการณ์ในอีก10 ปีให้หลังเลย ซึ่งเฮ้ยยย ที่ข้ามไปนั่นแหละที่อยากอ่าน!!! (┬┬﹏┬┬)  อยากเห็นการบรรยายอีกสักนิดว่าทั้งแอนดี้กับลอว์ข้ามอุปสรรคครอบครัวหรือแก้ปัญหาความไม่เชื่อมั่นในตัวเองยังไงอะ คือเข้าใจแหละว่าไม่ใช่ปมหลัก แต่คุณคนเขียนไม่คิดจะใช้ความคิดเพื่อหลบหลุมที่ตัวเองอุตส่าห์ขุดไว้หน่อยเร้อ ทำไมแอนดี้ถึงก้าวขึ้นมาเป็นอาจารย์ได้ทั้งที่มีปมการพูดต่อหน้าคนอื่น ทำไมพ่อแม่ลอว์ถึงได้หลงแอนดี้นัก ทำไมสองคบกันแล้วทุกอย่างได้รับการแก้ไขไปหมดโดยอัตโนมัติ (ฟะ?) อ่านจบแล้วรู้สึกว่ามันยังไม่สุด ขยี้ได้อีก แต่พอคนเขียนเลือกจะข้ามพาร์ทตรงนั้นไปเลย ทำให้ไม่ค่อยมีน้ำหนักพอจะเชื่อได้ว่าสองคนนี้จะรักกันจริง บั่บคนอ่านต้องมาเติมคำในช่องว่างเองหมดเลย ทั้งการเผชิญหน้าหรือการเปลี่ยนแปลงของตัวละคร

แต่ตัวนิยายเองก็สั้นมากด้วยแหละ (ประมาณ 200 นิดๆ) ทำให้อ่านไม่ค่อยจุใจเท่าไหร่ สรุป Project Hero น่ารักมาก แต่ไม่ลึกพอ!!! ให้ทั้งเรื่อง 8/10 ถ้าขยายความก่อนถึงบทส่งท้ายอีกสัก 5 บท โชว์ให้เห็น Domestic Happiness อีกสัก40-50 หน้าก็จะให้เต็มค่ะ555