พอสมองกลวง เรื่องไร้สาระก็มักจะเข้ามานอนแผ่เต็มพื้นที่

อาจเพราะความเหนื่อยหรือเบื่อจนอยากลาออกจากการเป็นมนุษย์
นั่งว่างๆดูหมากลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นมั่ง เดินไปมาทำท่าน่ารักเรียกร้องความสนใจมั่ง
เลยแอบคิดว่า เออ เป็นหมาเป็นแมวมันก็ดีเหมือนกันเนอะ
พูดรวมๆก็คือเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์มันก็ดูสนุกดีนะ

วันๆนึงก็แค่ทำตามสัญชาตญาณ
หิวก็หาของกิน
ง่วงก็นอน
อยากจะขี้ จะฉี่ ก็ได้ทุกที่ที่ใจปรารถนา แต่อาจโดนเตะบ้าง
อยากมีsexก็ไม่ยาก
วันนี้อยากอู้ก็แค่นอนแผ่
วันนี้ฟิตหน่อยก็ออกผจญภัยไปถิ่นแก๊งค์อื่น

ชีวิตพวกมันเดินไปข้างหน้าตลอด
การต่อสู้ของชีวิตพวกมันดูเหมือนกำหนดไว้แล้ว
มันมีสัญชาตญาณกำหนดไว้ชัดเจนว่าวัยนี้ต้องทำอะไร
จะเอาตัวรอดต้องทำอะไร
เหมือนมันมีแบบแผนชีวิตของเผ่าพันธุ์มันอย่างชัดเจน
แทบไม่ต้องคิดฝืนอะไรเลย

ในขณะที่เราเป็นมนุษย์
แบบแผนชีวิตมีเป็นร้อยล้านแบบ
เราไม่สามารถที่จะแค่หิวก็กินได้
เราไม่สามารถที่จะเดินทางชีวิตตามสัญชาตญาณได้เสมอไป
กลับกลายเป็นเราต้องนำบรรทัดฐานสังคมมาสร้างสัญชาตญาณปลอมให้ตัวเอง
มันคือสัญชาตญาณปลอมที่เราคิดว่าเราต้องทำ
โดยปัจจัยไม่ใช่ความหิว ความหนาว ความอยาก
แต่มันคือ คนอื่น

เราเอาคนอื่นมาสร้างสัญชาตญาณปลอมของเรา แล้วทำตามมันไป
ทำตามกันมาหลายสิบปี
แต่
นี่แหละคือความอยู่รอด
เป็นความอยู่รอดที่แลกกับการทำตามสัญชาตญาณตัวเอง
แลกกับการกำหนดแบบแผนชีวิตตัวเอง
แต่เราก็อยากอยู่รอด
เราต้องฝืนมัน

พอฝืน มันก็ไม่มีความสุข มันเลยทำให้เกิดความอยากลองเป็นหมาเนี่ยแหละ
อยากรู้ว่าพวกมันคิดยังไงกับชีวิตพวกมัน
มันมีความสุขกับการทำตามสัญชาตญาณของพวกมันมั้ย
เผื่อเราจะลองคิดแบบพวกมันบ้างซักเล็กน้อยให้สบายใจบ้าง

แต่พอคิดดูอีกทีการที่เรากำลังสับสน กำลังอยากลองเป็นหมา
มันอาจจะเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ก็ได้นะ
สัญชาตญาณที่กำลังบอกเราว่า แกจะลองทำตามสัญชาตญาณตัวเองดูก็ได้นะ
ไม่ใช่ลองเป็นหมานะ ฮ่าา
แต่ลองทำตามใจดูบ้าง

พอคิดแบบนี้ก็เกิดรู้สึกว่าการที่รู้สึกแย่ สับสน เศร้า ท้อ แพ้
มันอาจเป็นส่วนหนึ่งของสัญชาตญาณให้เราหยุดคิด
ถ้าเรามีความสุขเราจะไม่มีวันได้หันมามองชีวิตของเราเลย
ความทุกข์ต่างหากที่เรียกเราให้หันมาสนใจตัวเองบ้าง
กลับมาเข้าใจตัวเอง มองเห็นสัญชาตญาณที่กำลังบอกเรา
และความทุกข์นี่แหละที่ทำให้เราเห็นปัญหาและทำให้เรารีบแก้ไขมัน

นี่อาจเป็นสัญชาตญาณการมีชีวิตอยู่ของมนุษย์รึเปล่า
หรือเราอาจคิดไปเองก็ได้
แต่ตอนนี้เราเริ่มมีสติแล้วว่าจริงๆเราไม่ได้อยากเป็นหมา เราแค่เหนื่อย
และเรากับหมาก็เหมือนกันนั่นแหละ
เราก็มีสัญชาตญาณเหมือนกัน

มาลองทำตามสัญชาตญาณแล้วชีวิตเราคงจะเดินต่อไปเอง