thoughtsat the thought of
ความทรงจำ
  • ความทรงจำ.


    คือดอกไม้งามในสนามความนึกคิด บางพันธุ์มีพิษ และบ้างก็มีหนาม


    คือคมมีดเฉือนเชือดไม่ปราณี แต่แปลกดี..เลือดไม่มีกลับเป็นน้ำตา


    คือภาวะ สถานะ และเวลา ที่ไม่เลื่อนไหลไปข้างหน้า แต่ว่า..ก็หวนกลับไปไม่ได้เช่นกัน


    คือแผลเป็นที่ไม่มีใครเห็น สัมผัสไม่ถึง รักษาไม่ได้ แต่เมื่อถึงบางเวลาอาจหายไปได้อย่างไม่รู้ตัว


    คือด้ายเส้นบางสอดพันคล้องเกี่ยว ยึดเหนี่ยวเราไว้ ถึงกันและกัน แม้ว่าบางทีอยากจะตัดทิ้งเสียเหลือเกิน


    คือคำขอบคุณ ที่ไม่อาจกล่าว เพราะบางคราวก็ไร้ความหมาย


    คือความคิดถึง


    คือบุคคลที่สร้างความคิดถึง


    คือความจริง


    คือคำขอบคุณ..ที่ยังต้องกล่าว

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in