ระหว่างทางluminance
จงรักษาหัวใจตัวเองเสียหน่อย
  • ต้องร่วงโรยอีกกี่ครั้ง
    ดอกไม้ถึงจะเบ่งบาน

    หรือหากมันโรยรา
    อาจไม่มีดอกไม้กำเนิดขึ้นอีก

    ผมพยายามบ่มเพราะช่วงวัยเยาว์อันสดสวยนี้ไว้
    บ้างพบเจอขวากหนามที่ทำให้รวดร้าว
    แต่ห้วงแห่งวัยเยาว์นี้
    ผมจะเก็บสะสมมันไว้ในความทรงจำ

    ให้เป็นอย่างดี

    ร่วงหล่นและโรยรา
    ต้นไม้ต้นนั้นคงอดทนกับมันมา
    ไม่มากก็น้อย

    ต้นไม้มันยังสู้ที่จะอยู่เพื่อดำรงต่อบนโลกใบนี้
    คุณจะไม่ลองสู้เพื่อชีวิตของคุณบ้างหรือ
  • โลกใบนี้มันโหดร้ายกับมนุษย์
    แต่ใช่ว่ามันจะโหดร้ายเพียงกับมนุษย์

    ต้นไม้ใบหญ้าหรือไม่เว้นแม้แต่พวกสัตว์ต่างๆ
    มันก็มีชีวิตที่เจ็บปวดไม่ต่างกัน

    มันแค่พรั่งพรูออกมา
    เป็นเพียงสิ่งที่มองเห็นเป็นธรรมชาติ
    แต่แสดงความรู้สึกให้เห็นอย่างเด่นชัด
    เฉกเช่นมนุษย์มิได้

    ต้นไม้ใบหญ้ามีหัวใจ
    ดอกไม้ริมทางไม่เว้นแม้แต่ในทุ่งหญ้าก็มีหัวใจ
    สัตว์นานาชนิดต่างมีหัวใจ
    มนุษย์ทุกคนล้วนมีหัวใจ

    ทุกสิ่งล้วนมีหัวใจ

  • แล้วต้องอดทนอีกกี่ครั้ง
    ถึงจะเรียกว่าพยายาม

    ถ้าอดทนมาตลอด
    แล้ววันหนึ่งมันไม่ไหวแล้ว
    แสดงว่าเราอดทนอยู่หรือเปล่า

    หากเพียงฟันฝ่าขวากหนามที่เข้ามา
    เก็บไว้ในรูปแบบของความอดกลั้นอย่างหนาทึบ
    นานเนิ่นนาน
    คนจะจดจำเพียงแค่ครั้งที่ไม่อดทน
    และลืมเลือนคราที่อดทนมาตลอด

    ผมไม่ได้บอกให้คุณอดทนไปตลอด
    ผมอยากให้คุณอดทนอดกลั้นมันไว้ก่อน
    หากหัวใจของคุณยังคงไหว
    แต่หากถึงวันที่ต้องพรั่งพรูออก
    คุณจะไม่เป็นไร

    อย่าฝืนตัวเองมากนักเลยคนดี
    คุณไม่เหมาะกับคำว่าร้ายก็จริง
    แต่คุณบังคับคนอื่นไม่ให้กล่าวโทษคุณไม่ได้

    แม้คนจะจดจำสิ่งร้ายๆที่เราเคยทำ
    แม้จะเป็นเพียงแค่ครั้งเดียวหรือมากครั้ง
    คนก็จะจดจำที่พลาดพลั้งมากกว่าสิ่งที่ดีงามเสมอ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in