นิยายจีนmenalin
[Spoiler Alert] ลำนำรักเทพสวรรค์ ภาค ห้วงคำนึง ดวงใจนิรันดร์
  • "หากค่าตอบแทนของการไม่เจ็บปวดคือการลืมเจ้า
    ข้ายินดีเจ็บปวดไปตลอด ข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่ในใจข้าตลอดกาล
    กระทั่งถึงสุดปลายชีวิตข้า"
    - เสี่ยวเยา (เล่ม 6, หน้า 38)


    "ลำนำรักเทพสวรรค์ ภาค 2: ห้วงคำนึง ดวงใจนิรันดร์ (长相思)"
    Lost You Forever

    ผู้เขียน: ถงหัว (桐华)
    ผุ้แปล: อรจิรา
    สนพ. สยามอินเตอร์บุ๊ค
    (6 เล่มจบ)

    ภาพ cover kanojo.pixnet.net
    ภาพปก samsenbook.com

              ก่อนอื่นต้องชี้แจงก่อนว่าเนื้อหาที่จะเขียนในโพสต์นี้มีสปอยล์ตอนจบจากภาคแรกแน่ ๆ เนื่องจากมีบางจุดที่ต้องเขียนเชื่อมโยงไป เพราะฉะนั้นใครที่ไม่ได้อ่านภาคแรกมาก็อย่าเพิ่งอ่านโพสต์เราเลยนะ ไม่งั้นจะหมดสนุก สำหรับภาค 2 ที่จะเป็นเนื้อหาหลักของโพสต์ก็มีสปอยล์บางส่วนค่ะ ถ้าชอบสปอยนิด ๆ ก็ชวนอ่าน แต่ถ้ายังไม่อยากถูกสปอยก็เลี่ยงไปนะคะ โปรดอย่าเคืองกัน 

              ลำนำรักเทพสวรรค์ ภาค 2: ห้วงคำนึง ดวงใจนิรันดร์ (Lost You Forever) หรือ 長相思 (Chǎng Xiàng Sī) คือเรื่องราวถัดมาในรุ่นลูกต่อจาก ภาค หนึ่งคำมั่น สัญญานิรันดร์ (Promise Me a Forever) หรือ曾许诺/曾许诺·殇 (Céng Xūnuò/Céng Xūnuò Shāng) หลังจากศึกใหญ่ของ 3 แคว้น ชือโหยวเสียชีวิตในสนามรบ ส่วนอาเหิงก็ถูกพลังพระอาทิตย์เผาผลาญจนกลายเป็นปีศาจอยู่ในทะเลทราย เสี่ยวเยาลูกสาวของทั้งคู่ก็มีเหตุให้ตกระกำลำบากเพียงลำพังอยู่นานหลายปี ปมในใจที่ถูกมารดาทิ้ง พร้อมกับข่าวลือว่านางไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเกาซินซุ่นตี้ถูกฝังแน่นอยู่ในใจของเสี่ยวเยา เพราะชะตาเลวร้ายที่ต้องพบเจอในช่วงที่ออกระเหเร่ร่อนเพียงลำพัง ความสูญเสียต่าง ๆ ที่ต้องพบเจอแต่เยาว์วัย ทำให้เสี่ยวเยาปิดหัวใจตัวเองไว้แน่นหนา และเป็นคนเฉยชาอย่างยิ่ง เพราะเคยสูญเสียมาแล้ว เลยไม่อยากสูญเสียสิ่งใดอีก นางจึงไม่เคยคาดหวังสิ่งใด และไม่อยากได้ในสิ่งใด

              แต่สวรรค์ไหนเลยจะปราณี โชคชะตานำพาให้เสี่ยวเยาต้องวนกลับคืนสู่ฐานะ และเข้าร่วมในการชิงบัลลังก์อีกครั้ง ต้องเกี่ยวพันกับบุรุษถึง 4 คน หนึ่งนั้นคือรักแรกที่เกิดจากความเห็นใจ และเข้าใจจนกลายเป็นผูกพันลึกซึ้ง 

              บุรุษคนที่ 2 คือปีศาจเก้าหัว ผู้ขึ้นชื่อในความอำมหิตและเก่งกาจ แม่ทัพของกองกำลังกองสุดท้ายของแคว้นเสินหนง ระหว่างนางกับเขามีสัญญาที่ผูกกันไว้ด้วยชีวิตตั้งแต่แรกเริ่ม

              บุรุษคนที่ 3 คือคนที่เสี่ยวเยาผูกพันด้วยมากที่สุด พี่ชายที่นางรักและสนิทสนมมากที่สุดตั้งแต่ยังเล็ก เพื่อเขานางยินดีทำทุกอย่าง แม้แต่ชีวิตนางก็มอบให้ได้ เพราะพวกเขาต่างเป็นที่พึ่งพิงให้กันและกัน

              บุรุษคนที่ 4 คือสหายร่วมอุดมการณ์ของพี่ชาย คนที่นางยอมหมั้นหมายด้วยเพื่อเชื่อมสัมพันธ์และเพิ่มการสนับสนุนให้กับหนทางสู่ความเป็นใหญ่ของญาติสนิทเพียงคนเดียว
              
              เสี่ยวเยาต้องผ่านเรื่องราวมากมายทั้งสุขและทุกข์ ความรัก ความแค้น และคำมั่นสัญญา ซึ่งล้วนแต่เกี่ยวพันกับพวกเขา แต่สุดท้ายใครจะเป็นผู้ที่ละลายน้ำแข็งในใจของเสี่ยวเยาได้ มีแต่เสี่ยวเยาที่รู้ "ข้าหวาดกลัวเหลือเกินว่าเมื่อได้มาแล้วจะสูญเสีย หากเป็นเช่นนั้น ข้ายินดีจะไม่เคยมีมาก่อน นอกจากจะมีชายผู้หนึ่ง ไม่ว่าจะเผชิญกับทางเลือกใด ข้าล้วนเป็นทางเลือกแรกของเขา ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลใด เขาก็จะไม่ทอดทิ้งข้า ข้าจึงจะยินยอมอยู่กับเขาชั่วชีวิต" (เล่ม 2, หน้า 253)

              จะอ่านงานของเจ๊ถงหัว ต้องเตรียมใจไว้ก่อนเหมือนอ่านหรือดู Game of Thrones นั่นแหละ เพราะตัวละครที่เราชอบและเชียร์ จะตายจากเราไปเมื่อไรก็ไม่รู้ ฮาาา ลำนำรักเทพสวรรค์ ภาค 2 นี้เราว่าเป็นเรื่องที่สนุกที่สุดในบรรดาผลงานของผู้เขียนท่านนี้เท่าที่เราเคยอ่านมา พออ่านจบแล้วก็คิดเล่น ๆ ว่าบางทีภาคแรก เรื่องราวของชือโหยว และอาเหิงอาจเป็นเส้นทางที่เจ๊ถงแกปูไว้สำหรับเรื่องนี้มาแต่แรก ถ้าคุณอ่านภาคแรกแล้ว และประทับใจ​ (ตามด้วยอาการปวดใจ) กับความรักของรุ่นพ่อรุ่นแม่ในภาคแรก หนึ่งคำมั่น สัญญานิรันดร์ เรื่องราวของเสี่ยวเยาในภาค 2 นี้น่าจะทำให้ปวดไปหมดทั้งใจ ไต ม้าม

              ความสนุกของ ห้วงคำนึง ดวงใจนิรันดร์ อยู่ที่ปมความลับต่าง ๆ ในเรื่องซึ่งโยงใยมาตั้งแต่ภาคแรก อย่างเรื่องพ่อที่แท้จริงของเสี่ยวเยาและดอกคงโฉม ซึ่งเราจะระแวงอยู่ตลอด (โดยเฉพาะตอนที่เสี่ยวเยามีความสุข) ว่ามันจะถูกแฉออกมาเมื่อไร และปมใหม่ ๆ ในภาคนี้ผสมรวมกัน อ่านแล้วมันจะมีอาการลุ้นแบบหน่วง ๆ อ้อ อีกส่วนที่ลุ้นมากก็คือ ใครคือพระเอกตัวจริง และมันจะจบแบบมีความสุข หรือโศกนาฏกรรมแบบรุ่นพ่อแม่เนี๊ยะ

              อย่างไรก็ตาม คิดว่าปมบางส่วนคนอ่านน่าจะพอเดาได้แหละ แต่พอรู้ต้นสายปลายเหตุก็ยังอึ้งได้อยู่ดี ส่วนที่ทำให้อวัยวะภายในบาดเจ็บรุนแรงที่สุด ก็เป็นเบื้องหลังของตุ๊กตาเด็กยิ้มที่เสี่ยวเยาได้รับเป็นของขวัญแต่งงานจากคน ๆ นั้นนั่นแหละ โอ๊ย พ่อเจ้าประคุณเอ๊ยยยย เราเชียร์ของเรามาตั้งแต่เล่ม 1 จนจะจบเล่ม 6 เราก็ยังแอบเชียร์ สุดท้ายเสี่ยวเยาก็ไม่ได้รู้อะไรเลยว่าเขาคอยดูแลปกป้องให้เสี่ยวเยามีความสุข อ่านจบแล้วกระอักเลือดด้วยลมปราณได้รับความกระทบกระเทือนจากความช้ำใจ

              คนที่เราเชียร์แม้จะดูเย็นชาไม่แยแส หากแต่เป็นคนที่มีความรัก ความปราถนาดีให้นางเอกมากที่สุด เข้าใจความโดดเดี่ยวของนางมากที่สุด เพียงแต่วิธีปฏิบัติอาจไม่นุ่มนวลหอมหวานจนทำให้ใจหญิงหวั่นไหวจนเกิดเป็นความรัก หรืออาจเป็นเพราะเขาไม่คิดคว้าโอกาสที่จะได้หัวใจของเสี่ยวเยา เพราะถ้าเสี่ยวเยารักเขา นางจะไม่มีความสุข เขาไม่ใช่ผู้ชายแบบที่เสี่ยวเยาต้องการ สำหรับเสี่ยวเยา เขาอาจเป็นเหมือนปีศาจงูตัวนั้น เป็นเพื่อนเล่นแก้เหงาในโลกอันอ้างว้างนี้ แต่สำหรับเราความรักของเขาคือรักแท้ รักที่ไม่เห็นแก่ตัว และคือคนที่เสี่ยวเยาสูญเสียไป คือความหมายของ Lost You Forever
       

    If you love somebody, let them go, for if they return, they were always yours. If they don't, they never were.

    - Kahlil Gibran

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in