A little child storyvrcwd
THE STORY NEVER ENDS










  • ''when you're happy you enjoy 
    the music when you're sad you understand''



    เราต่างลืมถ้อยคำที่เคยบอกกล่าวกันคำพูดของเธอ    
    "ไว้ไปด้วยกันอีกนะ"มันเป็นตำนานไปแล้ว
    ผมจริงจังกับคำพูดของเธอทุกอย่าง
    แต่เธอกลับลืมคำพูดเหล่านั้นหรือผมเชื่อถ้อยคำเหล่านั้นของเธอมากเกินไป




    ไม่สามารถถอดใจจากคุณได้เลย

    เวทมนตร์? อะไรดลบัลดาลให้ผมต้องมารักคนใจร้ายแบบคุณด้วย

    และนั้น มันทำให้ผมมิอาจละสายตาไปจากคุณ

    ไม่สามารถละสายตาไปจากคุณได้เลย...



    เธอเป็นเรื่องโปรดของผมในทุกๆเรื่อง

    ผมอยากเปลียนแปลงตัวผมเพื่อเธอ

    ต่อให้ผมทำถูกต้องทุกอย่าง ถ้าเขาไม่รักก็คือไม่รักล่ะนะจำได้แล้ว 

    มันพาฉันย้อนกลับไปตอนที่ทุกๆอย่างเริ่มต้น

    ผมเห็นเธอครั้งแรกอาจจะเป็นที่ร้านกาแฟ หรือที่ถนน

    คุณเปรียบเหมือนโซดา

    ลิ้มรสที่สดชื่น แต่มันกัดกร่อนกระเพาะของผม

    กัดกร่อนที่ละนิด ความเจ็บปวดที่ละนิด



    ผมรู้อยู่แก่ใจแล้วว่าคุณไม่ได้มีใจให้ผมเลยสักนิด

    แต่ผมก็ยังเฝ้ารอบางอย่างที่รู้ว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้น

    ปาฎิหาริย์ไม่เคยเกิดขึ้น

    ใจมันเหมือนขวดที่แตกอยู่ในล็อบบี้โรงแรม



    วันจันทร์ที่แสนหม่นหมอง

    ดวงตาของเธอและรอยยิ้มของเธอมันแตกต่างออกไป

    มันเป็นความสุขที่ปนความเศร้า

    ความรู้สึกหน่วงๆที่อธิบายไม่ถูก

    น้ำตาผมเริ่มคลอเบ้าทุกครั้งที่เห็นเธอ

    เป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้จริงๆว่าทำไมผมถึงร้องไห้

    ผมยืนอยู่สักที่โดยมีเพียงวิญญาณอยู่เคียงข้างเธอเท่านั้น


    "Lesson Number One :
               All the time traveling in the world can't make someone love you."



    แม้ย้อนเวลากลับไปได้ ก็ไม่สามารถทำให้ใครรักคุณได้

    ในเทพนิยาย ความรักทำให้คนเราสูงส่งและกล้าหาญ 

    แต่ในชีวิตจริงความรักคือข้ออ้างให้เราเห็นแก่ตัว

    ผมอยากที่จะเป็นคำทักทายโปรดของคุณและเป็นคำบอกลาที่ยากที่สุดสำหรับคุณ






      



    เธอสามารถหาคนที่ดีกว่าผม หรือแย่กว่าผมได้ แต่เธอจะไม่มีวันหา "ผม" คนที่สองเจอ
    ในวันที่ผมรักคุณมากกว่าตัวเองขอวานให้คุณช่วยรักตัวผมในตอนนั้นแทนผมที
    ถ้อยคำของเธอกับการกระทำที่เธอให้มุมมองต่างไป
    ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ผม.....



    คุณไม่ต้องทำอะไรเพื่อผมหรอก
    ผมอยู่ตรงนี้ มันก็ดีมากพอแล้ว


    เขาไม่รักก็คือไม่รักไม่ได้ใจร้ายหรอก







    การรอเธอนะเหมือนเป็นการรอแบบ รอไปเรื่อยๆไม่มีกำหนดการสิ้นสุด













    ยินดีที่ได้พบเธอ













    ที่ผ่านมามันก็ดีเกินพอแล้ว










    ไม่เป็นไรเนอะไม่เป็นไร :)










    แกน่ะเหมาะสมกับเขาที่สุดแล้ว











    ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง









    ขอบคุณจริงๆ



    ผมก็ชินกับมันเอง


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in