รีวิวเว้ย (2242) พูดถึงคำว่า "Miss" นี่ก็ตลกดีเพราะวิธีการเขียนดันสะกดเหมือนกันเป๊ะ แต่สภาพตอนใช้งานกลับต่างกันคนละขั้ว พอเป็นคำนาม "Miss" คือนางงามตัวมัมเดินสับขาโพสท่าสวย ๆ มงกุฎเพชรลงหัวพร้อมสายสะพายฟาดฟันความสวยกันระดับโลก แต่พอเปลี่ยนมาเป็นคำกริยาว่า "miss" สภาพ คือ ไม่ได้เดินสับไปไหน ได้แต่นั่งซึมเป็นสุนัขหงอยอยู่มุมห้อง สวมมงกุฎความนกและพาดสายสะพายแห่งความเหงาเพราะมัวแต่ "คิดถึง" เขา เรียกได้ว่า Miss แบบแรกจบงานแล้วได้มงได้บ้านได้รถ แต่ miss แบบหลังจบวันได้แต่คิดถึง