ศาสนาพุทธเป็นศาสนาในกลุ่มอเทวะนิยมคือไม่มีพระเจ้า, เทพ, หรือเทวะ (ไม่นับพุทธนิกายมหายานและสาขาอย่างวัชรยานเพราะขานั้นมีเทพมากมายเหมือนศาสนาฮินดู) ศาสนาพุทธเน้นการฝึกปฏิบัติด้วยตนเอง เน้นการพิจารณาธรรมหรือความเป็นไปที่เกิดขึ้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันให้เห็นว่ามันคือสิ่งที่เปราะบาง (fragile), ไม่เสถียร (unstable), และไม่แน่นอน (uncertainty); การพิจารณาเน้นตั้งแต่การมองรูป, ลิ้มรส, ได้ยินเสียง, และสัมผัสทางกายและใจ และพยายามคิดให้ได้ว่าทั้งหมดที่เห็นที่เป็นอยู่คือสิ่งที่เกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไปอย่าเอาสิ่งเหล่านี้มาผูกเป็นอารมณ์ เมื่อทำดังนี้ได้บ่อยๆก็จะลดละเลิกกิเลสได้ (หลักอิทัปปัจจัยตาและปฏิจสมุปบาทะ)

ทีนี้หากใครยังมีภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็ยากที่จะทำแบบนี้ได้ นี่เป็นสาเหตุที่เจ้าชายสิตธัตถะตัดสินใจออกจากชีวิตคฤหัสถ์ จะหาอะไรกินก็ต้องขอเขา จะเอาผ้ามานุ่งก็ต้องไปชักผ้าห่อศพของคนตาย ทีนี้คนเห็นวัตรปฏิบัติอันงดงามของพระพุทธเจ้าก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาสร้างวัดวาอาราม ถวายเครื่องนุ่งห่มข้าวปลาอาหารเพื่อจะได้ให้พระที่ตนเองเลื่อมใสได้ปฏิบัติหน้าที่อย่างจริงจังเผื่อผลบุญจากการให้ครั้งนี้จะดลบันดาลให้ผู้ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

ถามว่าคนเหล่านี้จะบรรลุธรรมได้ไหม คำตอบคือ ไม่ได้เพราะไม่เคยปฏิบัติ

ถามว่าคนเหล่านี้ตายไปจะไปเกิดบนสวรรค์หรือไม่ คำตอบคือ ไม่ เพราะนรกสวรรค์เป็นเพียงเรื่องแต่งหรือถ้าพวกเขาไปเกิดจริงก็ไม่สามารถรู้ได้

ถามว่าคนที่บวชจะทำให้พ่อแม่เกาะชายผ้าเหลืองขึ้นสวรรค์หรือไม่ คำตอบคือ ไม่ เพราะไม่มีนรกสวรรค์และการบวชคนที่บวชเป็นคนได้ พ่อแม่ไม่เกี่ยว สันนิษฐานว่าเรื่องที่บวชแล้วจะทำให้พ่อแม่ขึ้นสวรรค์น่าจะมาจากตอนที่เจ้าชายสิตธัตถะขึ้นไปแสดงธรรมโปรดแม่ตัวเองบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ถามว่าคนที่บวชแล้วจะสามารถโอนถ่ายบุญไปให้คนอื่นได้หรือไม่ (บวชเพื่ออุทิศส่วนกุศล, บวชหน้าไฟ, บวชเวลาชนคนตาย, บวชแก้บน, etc.) คำตอบคือ ไม่ เพราะการบวชคนที่ได้คือคนที่บวช

ถามว่าบวชแล้วเปลี่ยนสถานะจากทาสมาเป็นไพร่ จากโจรมาเป็นผู้ดี ได้หรือไม่ คำตอบคือ ได้ เพราะการบวชในที่นี่เอาการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง คนพวกนี้ต่อให้บวชวันละหลายรอบก็ไม่สามารถบรรลุธรรม ไม่สามารถยังประโยชน์อะไรให้แก่ผู้อื่นและโลก จะได้ก็แต่ประโยชน์ทางการเมืองของตน!