about you (allxcap)jaoearnxclt
morning (thirdcap)




  • “เหงาเนอะ”


    /นั่นดิ/


    “มีเรียนป่าว”


    /วันอาทิตย์นะ/ เขาเผลอหัวเราะกับความเบลอของตัวเอง ไม่แน่ใจว่าเพราะทำงานหนักมากไปหรือเพราะอะไร


    โทรศัพท์นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างๆกับเขา


    ปลายสายไม่ได้วางสายไปเช่นเดียวกับเขา เสียงก๊อกแก๊กจากฝั่งนู้นทำให้เขานึกสงสัยว่าอีกคนกำลังทำอะไรอยู่


    “กัป”


    /ว่าไง/ เสียงดูไกลจากโทรศัพท์ เจ้าตัวคงยุ่งอยู่เขาเลยเลือกที่จะเงียบแล้วฟังเสียงอีกคนต่อไป


    “สะดวกมั้ย”


    /ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่หน่า/


    “ฟังเพลงหน่อยมั้ย”


    /เอาสิ/ เขาเปิดโน๊ตบุ๊คข้างตัวก่อนจะเลื่อนดูลิสต์เพลงที่จะเปิด เสียงจากปลายสายยังดังขึ้นมาเป็นระยะ


    Morning - Lazyloxy


    ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงเลือกที่จะกดเพลงนี้ ดนตรีเบาๆพร้อมกับเสียงของแรปเปอร์ที่น่าจะงานเยอะพอสมควรดังขึ้นตามลำโพง


    เนื้อเพลงที่พูดถึงแฟนเก่าที่รักที่สุด แม้จะจากกันไปแล้วแต่ยังผูกพัน ยังอยู่ที่เดิม ยังเหมือนเดิม


    /เศร้าเฉยเลยเนอะ/ หลังจากเงียบจนเพลงจบแล้ววนกลับมาอีกรอบ พวกเขาก็ยังไม่มีบทสนทนาต่อไปอีกซักพักใหญ่ๆแล้วปลายสายก็พูดขึ้นมา


    “ก็ว่างั้น” นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงกว่าๆแล้วแต่เขายังคงอยู่บนเตียงที่เดิม มากสุดก็แค่การเปลี่ยนท่าทางของตัวเองเท่านั้น


    เมื่อวานหยั่งกับฝันไป ทุกอย่างมันประดังเข้ามาตั้งแต่ความรู้สึกตื่นเต้น สนุก มีความสุข ตื้นตัน เสียใจ


    ทำไมแค่วันวันเดียวเขาต้องปรับโหมดความรู้สึกมากขนาดนี้กันนะ


    วันสุดท้ายแล้วในฐานะไนน์บายนาย


    คิดถึงแล้วนะ


    ปลายสายไม่พูดอะไรมีเสียงน้ำดังขึ้นแทน คงจะล้างจานอยู่คนอย่างชลธรไม่ทิ้งจานไว้เฉยๆแน่


    ต่างกับเขา


    /หัวเราะอะไรอ่ะ/ ปลายสายถามเมื่ออยู่เขาก็นึกขำขึ้นมากับความต่างของพวกเขาสองคน


    จากที่เข้าโปรเจคมาด้วยการไม่รู้จักกัน มันมีบางอย่างที่รู้สึกว่าเหมือนกันจนทำให้พวกเขาเข้ากันได้ เป็นคนไม่ชอบยอมแพ้อะไรละมั้ง


    เพราะงั้นถึงได้กอดคอกันร้องไห้บ่อยๆเวลาโดนด่า


    กัดฟันสู้กันมาจนถึงวันที่คิดว่าฝันจะเป็นจริงแล้ว


    แต่ก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น


    กับอีกคนยิ่งแล้วใหญ่ ลภัสยังเคยนึกชื่นชมอีกคนในใจตลอดช่วงที่ผ่านจุดที่ยากที่สุด เขาอาจจะไม่ได้พูดอะไรมากมาย ไม่ได้บอกใครว่าเขาทำอะไรไปบ้าง แต่เขาอยู่เสมอ


    อยู่ข้างๆ พร้อมที่จะร้องไห้ไปด้วยกัน


    ผ่านมันมาแล้วจนพวกเขาได้มีผลงานออกมา โคตรสนุกเลยตอนนั้นแม้เขาจะโดนบ่นเป็นระยะเรื่องความขี้เกียจบ้างละ ความติดเกมส์บ้างละ


    แต่เขาก็มักจะจับอีกคนให้มาเป็นรูมเมทเขาทุกครั้งไป


    โรคจิตละมั้งชอบฟังอีกคนบ่น


    เพราะสนิทกันมากไปไหนไปด้วยกันไม่แปลกที่พวกเพื่อนเขาก็จะสนิทกับอีกคนไปด้วย ไอการไปเที่ยวอังกฤษตอนปีใหม่ ทริปที่ตั้งใจไว้เลยโดนแซวมาว่าเขาเหมือนพกแฟนไปกับกลุ่มเพื่อนเลยนะ


    แฟนอะไรละแม่แล้วมั้ง ขี้บ่น


    “ฉันบอกว่าแก้มใหญ่ๆของเธอ มันทำให้เธอน่ากอด” เขาร้องท่อนนึงในเพลงออกมาให้อีกคนฟัง


    “จากนี้ไอไม่ได้ไปร้องไห้กับยูแล้วนะ”


    /รู้แล้วหน่า/


    “ยูก็อย่าขี้แยมากนะ”


    /เห็นเป็นคนแบบนั้นหรอ/


    “แล้วปฏิเสธมั้ย” การเงียบก็เป็นคำตอบอย่างหนึ่ง เหมือนที่อีกคนเงียบไปกลายๆว่ายอมรับ เขาเผลอยิ้มให้กับตัวเอง


    /ยู/


    “ว่า”


    /ไว้ว่างมาเจอกันนะ/


    “แน่นอนสิ”


    /สัญญาแล้วนะ/


    “ไม่ผิดสัญญาครับ แคปแคป”


    /ขอบคุณนะ มายเลิ้บ/




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in