เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
5 day a week with bujo of internship.sunset cruisin'
/ สายปริศนา ในวันที่ 15 มีนาคม /
  •             


    ✳︎ 



          หลังจากที่รู้ว่าต้องฝึกงานหลังจบเทอมสอง ก็เริ่มคิดทบทวนและตัดสินใจว่ามีอะไรที่เราพอจะทำได้และอยากลองทำบ้าง เราเริ่มจากการตัดชอยส์ในใจออกไปทีละข้อจนมาลงตัวกับการทำคอนเทนต์ ปกติเราอ่านนิยายแปลญี่ปุ่นและมังงะมาค่อนข้างเยอะ สำนักพิมพ์และเพจที่อยากร่วมงานจึงแวบเข้ามาในหัวตั้งแต่ตอนนั้น

     




          เมื่อตัดสินใจแล้วจึงไม่ลังเล 




           

         อีเมลฉบับแรกถูกส่งไปที่เพจเพจหนึ่ง ด้วยความที่เราติดตามคอนเทนต์ของเขามาสักระยะบวกกับตอนนั้นเกิดความรู้สึกกลัวและกังวลว่าตนเองยังไม่เก่งพอที่จะไปสำนักพิมพ์ และทางแอดมินบอกว่าให้ลองส่งเรซูเม่มาได้เราจึงลองส่งไปที่นี่ที่แรก 





                 ระยะเวลาผ่านไปนานกว่าสองสัปดาห์เราก็เริ่มรู้แล้วว่าตนเองอาจไม่มีหวัง อีเมลฉบับหนึ่งแจ้งเตือนเข้ามาในเช้าวันเสาร์ พร้อมกับเนื้อหาที่บอกว่าเรายังไม่ผ่านพิจารณา 

     



                ความผิดหวังทำให้ความมั่นใจเราค่อย ๆ หายไป ในตอนที่เราเริ่มรู้สึกว่าตนเองอาจจะไม่เหมาะกับงานสายนี้ขนาดนั้น อีกใจหนึ่งก็ค้านว่านี่มันเพิ่งครั้งแรก เราไม่ผ่านมันเรื่องปกติ ยังมีอีกหลายหน่วยงานที่เรายังไม่ได้ลองยื่นและด้วยความคิดนั้นทำให้ตัวเราฮึบสู้ขึ้นมาอีกครั้ง

     


          


                หลังจากที่ให้เวลาตัวเองเฟลจนพอ เราเริ่มหาที่ฝึกใหม่ จำได้ว่าตัวเองเคยสอบถามสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งเรื่องตำแหน่งคอนเทนต์และทางสำนักพิมพ์บอกว่ายังคงรับอยู่ คราวนี้ความไม่มั่นใจที่มีไม่รบกวนความคิดเราเท่ารอบแรก เราตัดสินใจแล้วว่าถ้ายังมีโอกาสก็อยากจะลองทำงานที่ชอบ จึงหอบเอาข้อผิดพลาดในการส่งอีเมลครั้งนั้นมาแก้ไข รวบรวมผลงานที่เกี่ยวข้องและทำให้มันออกมาละเอียดที่สุด และเมื่อตรวจดูความเรียบร้อยแล้วจึงกดส่งไปแบบไม่ลังเล



        



              คุณมีสองสายที่ไม่ได้รับ

     






                 บ่ายวันหนึ่งมีเบอร์แปลกโทรเข้ามา จำได้ว่าเรากดโทรกลับเพราะเข้าใจว่าเจ้าหน้าที่ขนส่งโทรมาถามที่อยู่ มารู้ตัวอีกทีว่าการคาดเดาของตัวเองมันไม่ถูกก็ตอนปลายสายตอบมาว่า 






    "สวัสดีค่ะพี่ชื่อ x โทรจากอมรินทร์ สะดวกสัมภาษณ์มั้ยคะ"

     

     




               เราตื่นเต้นมาก มันไม่มีเวลาให้เตรียมตัวก็จริงแต่เพราะว่าไม่อยากเสียโอกาสนี้ไปจึงตอบไปว่า "สะดวกค่ะ"  แทบจะทันที การสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาที หลังจากที่ตอบคำถามเสร็จเรียบร้อย เราก็เผื่อใจไว้ส่วนหนึ่งว่าอาจจะไม่ได้อีก โชคดีที่ไม่กี่นาทีถัดมาเราก็ได้ยินคำตอบที่รอฟังมาเกือบสองเดือน







               โอเคค่ะ เดี๋ยวเข้ากลุ่มนักศึกษาฝึกงานเลยนะ 


     

      




              ...ก้าวแรกของการทำงานของเราเริ่มขึ้นในบ่ายวันอังคารที่ 15 มีนาคม

     

     

     


                



                

     / ปล. 'มาฝึกงานทั้งทีพี่อยากให้น้องได้ทำสิ่งที่ชอบจริง ๆ' ประโยคนี้ทำให้เด็กคนหนึ่งมีแพชชันขึ้นมาอีกครั้ง ขอบคุณพี่หัวหน้าที่วันนั้นใจดีกับเรามาก ๆ ꒰ 🦷 ꒱ /