เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงtyphoonbooks
นามธรรมทะเลลึก
  • เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง

    เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึก โชคดีที่ผมเป็นคนนอนช่วงปลายคืน เวลาช่วงกลางจึงยังตื่นประกอบกิจกรรมในครัวเรือนอยู่บนเตียง ผมยกหูโทรศัพท์ เสียงห้าวที่ผ่านมาตามสายเป็นเสียงคุ้นหูของเพื่อนรุ่นพี่ ผู้มีกิจการเปิดบ้านพักอยู่บนเกาะเล็กแห่งหนึ่ง

    น้ำเสียงรุ่นพี่ล้นปรี่ด้วยความตื่นเต้น เขากรอกกระแสน้ำลายกระเซ็นใส่ในสายมาถึงหูผม ได้ใจความว่า ขณะนี้มีปลาหมึกยักษ์ตัวหนึ่งนอนเกยอยู่ริมหาดหน้าบ้านพัก ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้เป็นปลาหมึกยักษ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดตัวหนึ่งในเมืองบาดาล นานๆ จะมีใครได้เห็นหน้าเห็นตาเห็นหนวด แม้แต่บรรดาสัตว์น้ำทั้งหลาย มีน้อยตัวนักที่จะได้สัมผัสความยิ่งใหญ่อันเป็นตำนานไปแล้วของเขาซึ่งๆ หน้า จึงเป็นเรื่องไม่ธรรมดาเลยที่จู่ๆ ปรมาจารย์รวยหนวดท่านนี้จะมานอนเอกเขนกอยู่นอกอาณาเขตทะเลลึกให้มนุษย์อย่างเราได้เห็นจะจะ รุ่นพี่เล่าให้ฟังอีกว่า ได้เข้าไปแนะนำตัวเองกับปลาหมึกเรียบร้อยแล้ว กว่าจะจับหนวดแสดงความยินดีที่ได้พบครบทุกหนวด ก็เล่นเอาเมื่อยข้อมือไม่หยอก

    ด้วยรุ่นพี่เคยศึกษาภาษาปลาหมึกมาก่อน จึงสอบถามกันได้ใจความว่า คุณปลาหมึกยักษ์อุตส่าห์ถ่อร่างมหึมาขึ้นเกยฝั่งเพื่อต้องการสร้างความกระจ่างเกี่ยวกับตำนานชีวิตของตนให้มนุษย์ได้รับรู้ ก่อนที่ต้องอำลาโลกใบนี้ไป

    รุ่นพี่ตะโกนตบท้ายถามว่าผมสนใจจะเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้สัมภาษณ์ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้หรือไม่ หากผมปฏิเสธ รุ่นพี่จะได้จัดการโทรตามนักข่าวซีเอ็นเอ็นตามลำดับ

    วันรุ่งขึ้น ผมจับรถทัวร์ตรงรี่ไปเกาะรุ่นพี่แต่เช้ามืด กว่าจะข้ามเรือไปถึงจุดหมายก็จวนเที่ยง แสงอาทิตย์ส่องลงตรงกระหม่อมร้อนระอุ ด้วยความเร่งรีบทำให้ผมไม่มีเวลาสนใจชโลมโลชั่นกันแดดปกป้องผิวพรรณอันบอบบาง แม้แต่กางเกงว่ายน้ำ ก็ไม่ได้ยัดใส่กระเป๋าไปด้วย
  • ปลาหมึกยักษ์นอนแผ่หนวดอยู่บนหาด ชาวบ้าน ชาวเกาะ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ยืนห้อมล้อมร่างนิ่มอยู่หลายสิบคน เด็กสองสามคนพยายามยื่นกิ่งไม้เข้าจิ้มเนื้อปลาหมึก รุ่นพี่ของผมต้องทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดคุณปลาหมึกไปโดยปริยาย

    เมื่อรุ่นพี่เห็นหน้าผม เขาฉีกยิ้มแล้วหันไปกระซิบกระซาบกับปลาหมึกยักษ์สองสามคำ คุณหมึกไม่ขยับเขยื้อน ทว่าตาดวงกลมโตของเขาเคลื่อนทิศมาทางผมช้าๆ เมื่อผมเข้าไปใกล้ รุ่นพี่ถามทันทีว่าพร้อมหรือยัง เพราะคุณปลาหมึกเริ่มรำคาญไทยมุงเต็มแก่ ต้องการให้สัมภาษณ์เสร็จโดยเร็ว จะได้เดินทางกลับถ้ำใต้บาดาลเสียที ผมพยักหน้าแล้วยื่นมือออกจับหนวดเส้นหนึ่งของคุณปลาหมึกพอเป็นพิธี รุ่นพี่แนะนำว่าไม่ต้องจับทุกหนวดหรอก เดี๋ยวจะเสียเวลา เริ่มสัมภาษณ์กันเลย รุ่นพี่จะเป็นล่ามให้ ผมถามคุณปลาหมึกผ่านรุ่นพี่ว่าต้องการดื่มน้ำ อะไรก่อนจะเริ่มคุยกันไหม รุ่นพี่ยังไม่ทันได้แปลก็มองหน้าผมอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง รุ่นพี่บอกว่า แก คุณปลาหมึกเขาอยู่ในน้ำมาทั้งชีวิต เขาอยากจะดื่มน้ำหาพระแสงอะไร ผมพยักหน้าเห็นด้วย แล้วหันไปสั่งเด็กทะเลตัวดำใกล้ๆช่วยวิ่งไปสั่งน้ำมะพร้าวอ่อนมาให้พี่ที่หนึ่ง อย่าลืมเอาช้อนมาด้วย จะได้ขูดเนื้อมะพร้าวออกกินได้สะดวก

    ว่าแล้วผมก็ล้วงเทปบันทึกเสียงออกจากกระเป๋าสะพายหลัง กดปุ่มอัดเสียงทันที

    ในโลกใต้บาดาลสมัยโบร่ำโบราณ เหล่าปลาหมึกขึ้นชื่อว่าเป็นศิลปินอันดับหนึ่ง สัตว์น้ำชนิดอื่นที่จะสอบเข้าโรงเรียนศิลปะของปลาหมึกได้มีน้อยตัวนัก คุณปลาหมึกเผยว่า สมัยก่อนหมึกสีดำๆ ของปลาหมึกทุกตัวมีไว้สร้างสรรค์งานศิลปะอย่างเดียวเท่านั้น และงานศิลปะทุกชิ้นที่บรรเจิดเกิดขึ้นจากหมึกปลาหมึก ต้องเป็นงานแบบเหมือนจริงทั้งสิ้น กล่าวคือ หมึกที่ไหลออกมาต้องก่อตัวเป็นรูปต่างๆ เช่น ปะการัง สาหร่ายทะเล หรือภาพเหมือนของสัตว์น้ำอื่นๆ หากปลาหมึกตัวใดต้องการประดิษฐ์รูปปลาฉลาม แต่หมึกที่ออกมาดูคล้ายปลาโลมา ก็ถือว่าปลาหมึกตัวนั้นฝีมือกระจอก ไม่คู่ควรแก่การเป็นปลาหมึก มีโทษถึงตายได้
  • คุณปลาหมึกเองก็เป็นหนึ่งในปลาหมึกอื่นๆ ที่ต้องฝึกปรือการพ่นหมึกของตัวเองให้อยู่ในมาตรฐานตลอดเวลา จนกระทั่งวันหนึ่งแกก็ทนต่อกรอบเก่าๆ นั้นไม่ได้อีกต่อไป

    ขณะนั้น เริ่มมีปลาหมึกรุ่นใหม่ไฟแรงหลายตัวที่มีความคิดปฏิวัติรูปแบบศิลปะปลาหมึก ปลาหมึกรุ่นใหม่เหล่านี้เริ่มแอบปรึกษาหารือกันตามถ้ำเล็กๆ เพื่อหาเวลาและหนทางปฏิรูปความคิดปลาหมึก โดยมีคุณปลาหมึกยักษ์ตัวนี้เป็นตัวตั้งตัวตี

    ปลาหมึกกลุ่มน้อยเหล่านี้มีความศรัทธาต่อ ‘ธรรมชาติของน้ำหมึก’ และต้องการปล่อยหมึกออกมาเป็นรูปอะไรก็ได้ตามที่กระแสน้ำจะพาให้เป็นไป

    วันดีคืนดีก็มีไส้ศึกแอบแฝงเข้ามาสืบเสาะความประพฤติของกลุ่ม ‘หมึกใหม่’ จนได้ความไปรายงานรัฐบาลปลาหมึก กองรักษาความปลอดภัยปลาหมึกออกหมายจับปลาหมึกหัวรุนแรงกลุ่มนี้ทันที

    เมื่อเข้าตาจน กลุ่มหมึกใหม่จึงตัดสินใจรวมตัวกันประกาศอุดมคติของกลุ่มในน่านน้ำสาธารณะ หากรัฐบาลต้องการจับกุมตัว ก็ขอให้ความคิดเห็นแบบใหม่นี้ได้เผยแพร่ออกสู่บรรดาสัตว์น้ำชนิดอื่นเสียก่อนด้วยหวังว่าจะได้สร้างอิทธิพลในระดับกว้างขึ้นไม่มากก็น้อย เมื่อกองกำลังตำรวจปลาหมึกได้รับข่าวการแถลงในที่สาธารณะของกลุ่มหมึกใหม่ ก็ยกกำลังมาระงับกิจกรรมนั้นทันที ก่อให้เกิดความชุลมุนขั้นรุนแรงขึ้นในน่านน้ำนั้น
  • สัตว์น้ำชนิดอื่นบางกลุ่มที่เห็นด้วยกับกลุ่มหมึกใหม่ต่างก็ช่วยกันลุกฮือกระพือครีบ สู้รบกับกองกำลังตำรวจปลาหมึกอีกแรง จนมีสัตว์บาดเจ็บล้มตายหลายร้อยศพ กลายเป็นปลาดิบนอนนิ่งบนพื้นผิวบาดาลเกลื่อนกลาดน่าอนาถใจ กลุ่มหมึกใหม่ใช้การปล่อยน้ำหมึกแบบนามธรรมตามความคิดในการสู้รบกับตำรวจ จนกระทั่งน่านน้ำนั้นเต็มไปด้วยกลุ่มน้ำหมึกไม่เป็นรูปเป็นร่าง ลอยล่องไหลเลื่อนกลบพื้นที่เป็นดวงกว้าง ทำให้การดำเนินงานของตำรวจเป็นไปอย่างทุลักทุเล

    เรื่องร้อนไปถึงหูปลาวาฬอาวุโส ผู้เป็นที่เคารพรักของสัตว์น้ำทุกชนิด จนปลาวาฬต้องลงทุนเคลื่อนร่างมโหฬารของตนเข้าสู่น่านน้ำที่เกิดเหตุ เมื่อปลาวาฬมาถึง สัตว์น้ำที่กำลังต่อสู้กันอย่างถึงเกล็ดถึงเหงือกก็หยุดการปะทะทันที ปลาวาฬผู้ทรงคุณธรรมกล่าวเพียงไม่กี่ประโยค

    “การทำลายเป็นเรื่องง่าย การสร้างสรรค์เป็นเรื่องยาก ชีวิตของเราต้องพึ่งอยู่กับน้ำ สิ่งใดที่สร้างขึ้นโดยน้ำ ย่อมเป็นธรรมชาติของพวกเราทั้งสิ้น น้ำหมึกของปลาหมึก ถึงแม้จะไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรเป็นพิเศษ ในที่สุดก็ยังเป็นรูปร่างของน้ำ จะมีความผิดได้อย่างไร”

    การยอมรับของปลาวาฬ เปรียบเสมือนการผ่านของกฎหมายในเมืองบาดาล รัฐบาลปลาหมึกจึงต้องจำยอมระงับการปราบปรามกลุ่มหมึกใหม่ และยอมรับให้มีการพ่นหมึกแบบนามธรรมได้ตั้งแต่นั้นมา คุณปลาหมึกยักษ์ตัวตั้งตัวตีจึงกลายเป็นผู้นำสถาบันหมึกใหม่ สร้างสรรค์ความคิดและปรัชญารูปแบบการประดิษฐ์สายน้ำหมึกแบบใหม่ในวันนั้น
  • เมื่อเวลาผ่านไป การพ่นหมึกแบบนามธรรมกลายเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในสังคมปลาหมึก จนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และการพ่นหมึกเป็นรูปเหมือนแบบโบราณก็ค่อยๆจางหายไปจนหมดสิ้น

    ถึงทุกวันนี้ เมื่อมีศัตรูเข้าประชิดตัว สัญชาตญาณของปลาหมึกจึงกลายเป็นการพ่นน้ำหมึกแบบนามธรรมนั้นออกป้องกัน เนื่องจากการจลาจลเสียเลือดเสียเนื้อในการปฏิวัติครั้งนั้นยังฝังลึกอยู่ในจิตใต้สำนึกปลาหมึกทุกตัว

    ผมมองรุ่นพี่ตลอดการสัมภาษณ์ ด้วยไม่เชื่อใจว่าการแปลภาษาปลาหมึกของเขานั้นถูกต้องเพียงไร แต่คุณปลาหมึกดูจะพอใจกับการได้เปิดเผยประวัติศาสตร์ปลาหมึกบทนี้ให้มนุษย์ได้รับรู้

    รุ่นพี่บอกว่าคุณปลาหมึกพูดจบแล้ว ขอให้ผมนำข้อมูลไปเขียนอย่างถูกต้องตามคำ อย่าให้บิดเบือนไปแม้แต่น้อย ว่าแล้วคุณปลาหมึกก็ค่อยๆขยับร่างหนักเมือกของตนกลับสู่กระแสคลื่น ผมกดปุ่มปิดเทปบันทึกเสียงในมือ

    สักครู่ ร่างรวยหนวดก็ล่องลอยไปกับทะเล จนหายมิดไปใต้ผิวน้ำ ทิ้งไว้แต่หมึกนามธรรมสีดำ เป็นสายสวยสะท้อนแสงอาทิตย์ดูเงางาม เด็กทะเลตัวดำวิ่งเหยาะๆมาหาผม ทิ้งรอยเท้าเล็กๆเป็นทางบนพื้นทราย

    ผมรับลูกมะพร้าวสีเขียวที่ถูกผ่าหัวแล้วมาจากเด็กน้อย

    มันลืมเอาช้อนมาด้วยจนได้

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in