- Diario -exit_out39
page 12
  • ไม่ว่าจะขอบคุณสักกี่ครั้งก็ไม่พอหรอก สำหรับคุณที่คอยฉุดรั้งผม


    คุณที่คอยชี้ไปยังแสงสว่างของปลายอุโมงค์ดำมือให้ผม


    คุณที่เป็นแหล่งพักพิงให้ผมผู้ซึ่งต้องสวมหน้ากากแสดงละครจอมปลอมอยู่ตลอดเวลา


    คุณที่ให้คนไร้ค่าอย่างผมรู้สึกว่าตัวเองนั้นมีความสำคัญขึ้นมา


    เพราะเเบบนั้น ผมถึงพยายามที่จะตอบเเทนคุณด้วยการปลอบโยนตัวตนที่เจ็บปวดของคุณ


    เพราะงั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ถ้าหากรู้สึกเศร้าเสียใจขึ้นมาละก็


    ได้โปรดเถิด ช่วยเรียกหาผม


    ไม่ว่าผมจะทำอะไรอยู่ ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ผมจะตรงไปหาคุณ นั่งลงข้างๆ แล้วจะรับฟังทุกอย่างที่เกิดขึ้น


    แล้วจะดูแลคุณอย่างอ่อนโยน


    ได้โปรดเถิด แค่เรียกหาผม...เท่านั้นเอง


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in