October x Minnojanuaravi
DAY 1: Rain
  • ฝนตกอีกแล้ว

    เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าปอดอย่างช้าๆ เสียงพูดคุยของผู้คนรอบข้างเคยเป็นเสียงที่น่ารำคาญสำหรับเขา หากแต่ตอนนี้มันกลับเป็นที่พึ่งเดียวที่สามารถรั้งเขาไว้ไม่ให้ตื่นตระหนก

    เขาไม่ชอบฝนเอาเสียเลย
    เพราะมันมาพร้อมกับเสียงของฟ้า



    ครืน...



    นั่นไง ไม่ต้องสงสัยเลยหากสายตาของเชียร์ลีดเดอร์คนเก่งมองมาทางเขาแล้วมีสีหน้าราวกับจะถามว่า 'เป็นอะไรไหม?' เขาทำเพียงยิ้มตอบและส่ายศีรษะ ลาดไหล่ที่ยกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคำรามเมื่อครู่คงดูตลกพิลึก เธอถึงได้มองเขาแบบนั้น

    เขาผินหน้าไปทางหน้าต่าง ฝนตกแรงขึ้นทุกขณะ ขอบคุณพระเจ้าที่ท้องฟ้าไม่ได้พิโรธหนักจนถึงขั้นส่งสายฟ้าลงมา คิ้วเริ่มขมวดเมื่อคิดว่าวันนี้คงไม่สามารถกลับบ้านเร็วอย่างทุกวัน แต่อย่างไรก็ดี นอกจากเขาก็ยังมีสมาชิกในห้องอีกเกือบสิบชีวิตที่ไปไหนไม่ได้ ทำได้เพียงรอเวลาให้ฝนซาลงเท่านั้น


    ทว่า เสียงดีดกีตาร์ที่คลอเบาๆ แข่งกับเสียงฝนน่ะ
    ไม่เลวเลยนี่


    เขาหันหลัง มองหาที่มาของเสียงและพบแผ่นหลังของเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่ง หมอนี่เล่นกีตาร์ได้ถูกจังหวะชะมัด และขอบคุณอย่างสุดซึ้งที่เลือกเพลงที่ดึงดูดความสนใจจากเขาได้


    何でもないや ' 


    เขาวางคางลงบนฝ่ามือ หูตั้งใจฟังเสียงของกีตาร์ท่ามกลางสายฝน
    เวลาล่วงเลยไป จนกระทั่ง...

    "ฝนซาแล้ว กลับบ้านเถอะ"

    เสียงทุ้มที่ดังขึ้นมากผิดปกติจนทำให้เขาหลุดจากภวังค์ เขาหันกลับไปเพื่อจะมองอีกฝ่ายชัดๆ แต่ไม่ทัน หมอนั่นเดินแบกกีตาร์ออกจากห้องไปเสียแล้ว

    เมื่อกี้... พูดกับเขาเหรอ?





    เป็นคำถามที่ไม่ได้รับคำตอบ แต่เจโน่ก็นึกขอบคุณ
    นา แจมินเนี่ย โรแมนติกเหมือนกันแฮะ





    end.

    จริงๆ เขียนดราฟต์นี้ไว้ตั้งแต่เมื่อวานแต่หาที่ลงไม่ได้ค่ะ แหะ
    ก็คงลงสองตอนพร้อมกันวันเดียว เอิ้ว
    ภาวนาให้ไปรอดด้วยนะคะกับ fictober นี้
    ฝากด้วยนะคะ ♡ 
    #octxmn

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in