Junk of emotionalferdennn
ความโกรธที่หายไป
  • หญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ที่ริมระเบียง
    เธอกำลังชั่งน้ำหนักในใจ
    ว่าเธอควรโกรธคนรักของเธอที่ทิ้งไปหรือไม่
     
    หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถโกรธคนรักเก่าของเธอได้
    เธอยังรักเขาและรู้สึกว่าเขาช่างมีข้อดีมากมาย
    กลับกลายเป็นเธอที่โทษตัวเองแทน
     
    และสุดท้ายหญิงสาวก็นั่งร้องไห้ที่ริมระเบียงนี้ทุกวัน
     
     
     
    ชายหนุ่มวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังดื่มอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ
    ชายหนุ่มคนนี้ทำงานในบริษัทเล็กๆแห่งหนึ่ง
    แม้จะได้เงินเดือนไม่เยอะมากแต่เขาก็มีความสุขกับมัน
     
    แต่แม่ของเขาเอาแต่พูดว่าให้หางานที่ได้เงินมากกว่านี้
    สิ่งที่เขากำลังทำมันก็แค่ฝันลมๆแล้งๆ ไร้ความมั่นคงสิ้นดี
    เขารู้สึกเจ็บปวด แต่ไม่รู้ว่าสามารถโกรธเคืองแม่เขาได้หรือไม่
     
    เขาเก็บคำพูดของแม่มาคิดวันแล้ว วันเล่า
    ทำให้การทำงานของเขาไม่มีความสุขอีกต่อไป
    กลับกลายเป็นเขาที่เอาแต่โทษตัวเอง
     
    และในทุกๆวันเขาจะต้องแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อเครื่องดื่มมึนเมาติดมือกลับบ้าน
     
     
     
    เมื่อชายหนุ่มแหงนหน้ามองขึ้นไปฝั่งตรงข้ามร้านสะดวกซื้อ
    เขาจะเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งร้องไห้อยู่ที่ริมระเบียง
    ทุกวัน
     
    และเมื่อหญิงสาวมองลงมายังร้านสะดวกซื้อที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
    เธอจะเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งดื่มเครื่องดื่มมึนเมา
    ทุกวัน
     
    ชายหนุ่มเป็นฝ่ายเอ่ยถามว่าเหตุใดเธอถึงนั่งร้องไห้ตรงนั้นทุกๆวัน
    แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำถามเดียวกันว่าแล้วเหตุใดเขาถึงได้มาดื่มที่ตรงนี้ทุกวัน
     

     
    ทั้งสองหยุดชะงักและนึกถึงสิ่งที่กำลังทำ
    เราต่างกำลังลงโทษตัวเองจากการกระทำของคนอื่น
    เราเลือกที่จะไม่โกรธคนที่ทำให้เสียใจแต่กลับโกรธตัวเองที่ไม่ได้ทำผิดอะไร
     
    ไม่มีใครพูดอะไรชายหนุ่มโยนขวดเหล้าทิ้งพร้อมกล่าวขอบคุณหญิงสาว
    หญิงสาวก็กล่าวขอบคุณและปิดประตูระเบียงไป
     


    เมื่อนึกขึ้นได้ว่าบางทีการที่เราเอาความโกรธไปลงที่คนอื่นบ้างตามความเหมาะสม
    ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่น้อย
     
    เพื่อที่จะปลดล็อคบางอย่างและไปต่อ
    หรือเพื่อใช้เป็นแรงผลักดันชีวิต
     
    อย่าโทษตัวเองไปซะทุกอย่าง
    โลกใจร้ายมามากพอแล้ว
    อย่าเป็นอีกคนที่ใจร้ายกับตัวเองอีกเลย

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in