Listening to....rain_room
First Live of Inspirative Band
  • เริ่มต้นด้วยการอยากดูการเล่นสดของวงนี้สักครั้งหนึ่ง วง Inspirative 
    ขอเกริ่นเล็กน้อย

    INSPIRATIVE Genre: Post-Rock, Ambient, Experimental / Country: Thailand

    เป็นวงดนตรีจากไทยแลนด์เอง ทำดนตรีสายโพสต์ร็อค (ตามด้านบน)

    ด้วยความที่อยู่ต่างจังหวัด ทำให้โอกาสในการจะได้ดูสดของวงนี้ก็น้อยมาก ก็เห็นตารางเล่นในที่ต่างๆ ของวงจากเพจเฟสบุคบ่อยๆ แต่บางสถานที่ก็ไม่เอื้อให้เราไปดูได้โดยง่าย หรือบางรายการที่ไปเล่น เช่น เทศกาลดนตรีต่างๆ ก็ไม่ตรงกับช่วงที่เราว่าง ก็เลยหลุดลอยไปไม่มีโอกาสได้ดูสดสักที แม้เกือบจะเคยได้ดูสดมาแล้วเมื่อครั้งเทศกาลสโตนฟรี 2 ตั้งใจไปดูวงนี้โดยเฉพาะ แต่ก็ได้รับข่าวว่าทางวงถอนตัว เพราะมีสมาชิกวงบาดเจ็บที่นิ้วมือ เลยอดดูไปโดยปริยาย

    จนมาถึง CAT THREE SHIRT

    เล่นตรงกับวันเสาร์-อาทิตย์ ที่ 30 เม.ย. - 1 พ.ค. พอดี มีชื่อวงนี้เล่นด้วยและสถานที่ในการเล่นก็พอเดินทางได้สะดวกและเข้าถึงง่าย ผนวกตรงกับช่วงงาน สถาปนิก'59 พอดี เลยถือโอกาสเข้ากรุงเทพ ไปดูทั้งงานสถาปนิกและคอนเสิร์ตเลยทีเดียว น่าจะคุ้มกับการเดินทาง โอเค ถึงเวลาอันสมควรแล้ว (ดีใจ)

    เริ่มออกเดินทางเย็นวันศุกร์ ไปถึงกรุงเทพเช้าวันเสาร์ ที่ 30 เม.ย. แพลนวันนี้คือชวนเพื่อนสาวอีก 2 คน ไปเดินงานสถาปนิกที่เมืองทอง เข้ากรุงแล้วก็ต้องให้ได้ประโยชน์อะไรกลับมาด้วย ไม่มากก็น้อย เราก็พยายามออกตัวว่า การเข้ากรุงครั้งนี้มาดูงานนะคะ หาใช่มาเที่ยวดูคอนเสิร์ตแต่อย่างใด แต่ทุกคนก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ 5555 ก็ภาพด้านล่างมันฟ้องอ่ะนะ 
    บรรยากาศเมื่อมาถึงงาน

    วันอาทิตย์ที่ 1 พ.ค. ขับรถยนต์มากับเพื่อน (เพื่อนขับนะ เพราะตัวเองขับไม่เป็น!) มาถึงงานก็ห้าโมง กว่าๆ แล้ว มาถึงช้านี่ไม่ใช่อะไร บ้านเพื่อนอยู่ไกล (บางนา) + หลงทาง + เสียเวลาหาที่จอดรถ ได้เข้างานจริงๆ ก็ยืนตรงเคารพธงชาติละ!! 

    จากนั้นก็รอเพื่อนสาวอีก 1 คนที่กำลังตามมา แต่ก่อนที่จะได้รอชี คือชีก็รอสองคนนี้มาก่อนแล้ว ก็ไม่นานเท่าไหร่ ราวๆ  3 ชั่วโมงได้ ชีเลยมีงอนนิดหน่อยถึงมากที่สุด แต่สุดท้ายก็ตามมา ซื้อบัตรหน้างานคนละใบ ใบละ 300 บาท ถามหาความคุ้มค่า ตอบว่า ไม่มีเลย!!! เพราะพอเข้ามาในงานก็เดินดูเสื้อดูของไปรอบสองรอบ แล้วก็พากันไปหาของกิน ถามว่าคอนเสิร์ตได้ดูไหม? (............) โปรดเติมคำในช่องว่าง

    ผ่านมาเกินครึ่งหน้าละ ยังไม่มีช่วงดูคอนเสิร์ตเลย???? / เอานาาาา ก็ให้รู้ที่มาที่ไปหน่อยนึง ให้ได้เห็นความเพลียยามบ้างไรบ้าง  :)

    ถึงบรรยากาศการชมคอนเสิร์ตเสียที

    หลังนั่งพักกินข้าวกันยังไม่เสร็จดี เวลาก็ปาเข้าไปทุ่มครึ่งละ เราก็เลยขอแยกกับเพื่อนเข้าไปโซนเวทีก่อน เพราะ Inspirative เล่นสองทุ่มนิดๆ กลัวว่าคนจะเยอะแล้วจะแทรกตัวเข้าไปยาก เลยขอเข้ามาก่อน เป็นช่วงที่วงกำลังจะขึ้นเล่นพอดี แอบได้ยินคนด้านหลังคุยกันว่า "ทุกคนมาเพื่อรอดูวงนี้เลย" เราก็โหหหห คนชอบอินสไปเรทีฟเยอะมากเลย มารอดูแน่นถนัดตา พอแทรกตัวมาได้ช่วงกลางๆ ก็ไม่เดินต่อ แล้วพิธีกรก็ส่งมอบเวทีให้กับวงที่กำลังจะเล่น เย่ อินสไปเรทีฟขึ้นเแล้ว แต่เอะ! ไหงเป็น Poly Cat

    อืม เวลาเคลื่อนมาหน่อยนึง ที่แท้คนรอดูวงนี้นี่เอง! เราก็เลยได้ยืนดูและฟังคนทั้งหมดร้องเพลงของ   Poly Cat เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เว้นอิฉัน ยืนทื่อจ่ะ!! บรรยากาศแฟนเพลงของ Poly Cat ชวนขนลุกดีนะ ร้องได้ทุกเพลงฟินกันใหญ่ เราเห็นแล้วก็ดีใจสุขสงบไปกับเขา และแล้วก็มาถึงเวลาของเรา วงต่อไปที่จะขึ้น INSPIRATIVE เย่!

    ภาพสด แค่อดีต - Inspirative @ CatThreeShirt

    https://www.youtube.com/watch?v=Ayqh-Wg2gI0&list=PLBbyD1doQi1rl0hVevCKjATXFNmcwGZs7&index=15


    หลัง Poly Cat จบ หลายๆ คนก็ทยอยเดินออกในช่วงคั่นเวลา ออกไปกว่าครึ่งเลย! เราเลยได้เขยิบเดินเข้าไปใกล้เวทีได้ง่ายและมากขึ้น แต่ไม่ขอใกล้จนติดขอบเวทีนะ เอาระยะที่พอหอมปากหอมคอ ได้มองเห็นภาพรวมก็พอละ ระหว่างรอเริ่มเล่นก็มีเสียงผู้ชายตะโกนชื่อคนหนึ่งขึ้นมา "เอมมมมมมมมม"
    ชื่อมือกลองของวงนั่นเอง เรียกไป  2-3 ครั้ง ได้ยินแล้วก็น่ารักดี :)

    เมื่อทุกคนบนเวทีพร้อมเล่น เราก็พร้อมจะเสพ เป็นการยืนดูสดคนเดียวที่อิ่มเอมใจนะ แม้คนที่ยืนรอบๆ จะยืนดูกับเพื่อน ดูกับแฟน (หมั่นไส้คู่ข้างหน้า / เขาหวานกันจนน่าอิจฉา? / เปล่า หยอกกันไปมาจนทำเสียสมาธิและอรรถรสในการชมสด / เขาเรียกอิจฉาไหมว่ะ? / เออ ก็ได้ แล้วแต่!) สีหน้าเรางี้ผ่องแผ้วผุดพันยิ่งนัก เพลงแรกผ่านไป เพลงสองผ่านไป เพลงสามผ่านไป ความจรรโลงใจ ปราสาทหูรับเสียงส่งความปลื้มประทับใจไปที่จิต หลับตาดู หูฟัง และบอกตัวเองว่า มาถึงแล้วนะ บรรลุความอยากแล้วนะ เก็บภาพที่ไม่ชัดมา 2-3 ภาพในช่วงเพลงแรก แล้วก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า เพราะไม่อยากเสียอรรถรสในการดูสดที่อุตส่าห์ถ่อมาแต่ไกลโพ้น อยากเสพบรรยากาศ เสียงเพลง และสีสันตอนนั้นให้เต็มที่ (จริงๆ แล้วแบตหมด!!) เพล้ง!

    การจะบรรยายความรู้สึกตอนได้ดูวงที่ตัวเองชอบนั้น ...............

    เป็นภาพที่เก็บไว้จากโทรศัพท์ ซึ่งมีความคมชัดมากทีเดียว

    หลังวงนี้เล่นจบเราก็เดินออกมาหาเพื่อนทันที ไม่ได้รอดูวงต่อไปที่จะเล่นต่อ นั่นคือ The Yers และ Lomosonic เพราะไม่ได้อยู่ในความตั้งใจและเป้าหมายในการมาดูครั้งนี้ (อย่าถามหาความคุ้มค่าของบัตร 300 เลย) แถมยังกลับกันก่อนที่วงสุดท้ายจะเล่นจบด้วยซ้ำ เอาเป็นว่ามาดู Inspirative วงเดียวจริงๆ 

    เดินออกไปหาเพื่อนสาวทั้ง 2 คน ก็พบว่า เพื่อนสาวไปนั่งซดชาเย็นที่ร้านกาแฟข้างนอกงาน ค๊าาาาาาาาาาาา! (อย่าถามหาความคุ้มค่าของบัตร 300 อีกเลย) ซื้อบัตร 300 มาซื้อเสื้อคนละตัวสองตัว มากินข้าวนอกสถานที่และเปลี่ยนบรรยากาศ แล้วก็กลับกันค่ะ เป็นธรรมดาเพราะนี่ไม่ใช่เป้าหมายของเพื่อน แต่มันคือเป้าหมายของเรา เพื่อนพยายามจะเข้ามายืนดูคอนเสิร์ตด้วยแต่มันแทรกตัวเข้ามายาก เลยพากันไปรอด้านนอกแทน ถึงจะไม่ได้ยืนดูคอนเสิร์ตด้วยกันแต่ก็มาด้วยกัน นี่แหละค่ะเพื่อนแบบเราๆ ถ้าไม่ใช่ทางของใครเราก็ไม่จำเป็นต้องบังคับหรือชักจูงกันและกัน เพื่อให้ชอบและสนใจเหมือนๆ กัน :)
    เพื่อนสาว 2 คน ผู้ร่วมทาง

    การเดินทางมาเพื่อชมวงนี้เล่นสดสักครั้ง เหมือนจะดูไร้สาระมากเลย แต่นั่นแหละ มันเป็นเป้าหมายที่ทำให้เราเดินทาง แม้เป้าหมายจะเล็กน้อยแต่ก็ทำให้เราอิ่มใจ และแม้ว่ากลับมาแล้วเงินในบัญชีเราจะคงเหลือนไม่ถึง 10 บาทก็ตาม ดังที่ ‎แพท บุญสินสุข‬ ได้เขียนไว้ในหนังสือ 

    Live From Planet Earth ‪: สดจากโลกมนุษย์‬ ‪

    ความรู้สึกและเหตุการณ์มันคล้ายแบบนี้จริงๆ นะ (เชื่ออิฉันหน่อยนึง)

    ส่งท้ายด้วยภาพก่อนกลับช่วง The Yers กำลังเล่น แต่ 3 คนนี้เดินทางกลับค่ะ ณ ลานจอดรถด้านข้างอาคารสถานีรถไฟฟ้ามักกะสัน ก็ยืนร้องเต้นกันตรงนี้สักพักถึงค่อยกลับ

    จบการนำเสนอแต่ไม่ชักนำเพียงเท่านี้ :)

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in