Special my fictionploy_kamp
[แก้ #บนจมทก] MAY I LOVE YOU?



  • เสียงเชียร์บอลดังอึกทึกครึกโครมไม่แพ้เสียงเพลงในร้าน ผู้คนมากมายต่างตะเบ็งเสียงเชียร์แข่งกับลำโพงด้านหน้า จะห้ามไม่ให้ส่งเสียงเชียร์ก็ไม่ได้ เพราะกระทั่งเจ้าของร้านก็ยังเข้าไปร่วมวงด้วย

    บอลเดือดนัดสำคัญที่ทำให้ร้านวุ่นวาย ก็คงไม่พ้นคู่ 'แมนยูกับลิเวอร์พูล'  ลูกค้าทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่ต่างแวะเวียนเข้ามาเชียร์บอลด้วยกันทั้งสิ้น

    ทากะที่เห็นบ่อยก็ได้แต่ส่ายหัวให้ จะไปว่าอะไรเค้ามากก็ไม่ได้ เหตุผลที่ทำให้มานั่งอยู่ในร้านวุ่นวายแบบนี้ก็เพราะมาเชียร์บอลเหมือนกันนั่นแหละ จะดูคนเดียวที่ห้องก็ทำได้ แต่ดูคนเดียวมันจะไปสนุกอะไร เชียร์บอลมันต้องดูท่ามกลางบรรยากาศคึกคักแบบนี้สิ

    ว่าแล้วก็นึกขันตัวเองไปยกแก้วเหล้าไป ตากลมสวยก็ไม่ละสายตาไปจากจอ ที่ขณะนี้ 'โม ซาลาห์'  กำลังเลี้ยงลูกไปจ่อประตูที่มี 'เด เคอาร์'  ยืนทำหน้าเครียดอยู่ ไม่นานเสียงร้องที่แสดงความเสียดายก็ดังขึ้นระงม

    ทากะนั่งยิ้มให้กับช็อตเมื่อครู่ ไม่ง่ายนักที่จะทำประตูได้ในลูกลักษณะนั้น คงมีนักเตะไม่กี่คนหรอกที่จะทำประตูจากลูกแปลกๆได้

    เวลาผ่านไปเรื่อยจวนจะหมดการต่อเวลาในช่วงครึ่งแรก สิ่งที่ไม่คิดไม่ฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ 'ซาลาห์' คนดีคนเดิม ลากลูกเข้าไปกรอบเขตโทษ รวมถึงยังไม่เจอล้ำหน้าอีก ยิงทำประตูให้กับทีมได้ในที่สุด ไม่นานนักเสียงนกหวีดเป่าหมดเวลาก็ดังขึ้น ทากะเองที่เห็นเช่นนั้นก็กระโดดชูแขนดีใจอย่างลืมเนื้อลืมตัว เสียงเฮจากรอบข้างเองก็ดังมากเช่นกัน ด้วยความไม่ทันได้ระวังและไม่รู้ตัว เหล้าในแก้วก็กระฉอกไปโดนผู้ชายสันกรามคมที่เดินผ่านมาพอดิบพอดี


    ซวยแล้ว...

    "โอ๊ะ! ขอโทษครับๆ" ทากะรีบวางแก้วเหล้าแล้วหยิบทิชชู่เช็ดให้เป็นพัลวัน

    "รู้ว่าดีใจ...แต่ระวังหน่อย" คนหน้าหล่อพูดเสียงนิ่ง แถมยังทำหน้ายักษ์ใส่อีกต่างหาก ท่าทางจะแฟนแมนยู

    "ครับ ขอโทษครับ"

    "แต่เกมแบบนี้ตัดสินตั้งแต่ครึ่งแรกไม่ได้หรอกนะ" อยู่ๆคนตรงหน้าก็พูดขึ้นมา ไม่รู้ว่าต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ แต่ทากะเริ่มจะหัวกรุ่นๆแล้ว มือเล็กก็กำหมัดแน่น กะว่าถ้าพูดไม่เข้าหูคงได้ซัดสักเปรี้ยงแน่ๆ

    "..."

    "อาจจะแพ้ก็ได้นะครับ ทีม...คุณน่ะ" ปะ...ปากเก่งเป็นบ้า ไม่ทันได้พ่นคำด่า หมัดที่กำอยู่ก่อนหน้าก็พุ่งเข้าไปปะทะกับมุมปากเก่งๆเมื่อครู่เสียแล้ว

    อีกฝ่ายไม่ทันได้ตอบโต้ ทากะก็จัดการเหล้าที่เหลืออยู่ในแก้วต่อด้วยการสาดไปที่อีกฝ่าย กะจะให้ล้างปากเก่งๆเมื่อสักครู่เสียหน่อย และก็ยังคงไม่รออะไรใดๆทั้งสิ้น ทากะตะโกนเรียกเจ้าของร้านอย่างห้าวหาญ

    "เรียว! เก็บเงิน! วันนี้ร้านมึงมีหมา กูจะกลับแล้ว!!!" คำว่า 'หมา' ทากะเน้นเสียงกระแทกเข้าหน้าหนุ่มหล่ออย่างจัง

    ผู้คนรอบข้างเริ่มหันมาให้ความสนใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า ใครๆต่างก็รู้ว่า 'ทากะ' คนนี้ ใจร้อนและใหญ่แค่ไหน ดูจากที่เรียกเจ้าของร้านเก็บเงินก็ได้

    หนุ่มหล่อคนเดิมที่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม เพราะผมข้างหน้าลู่ลงชิดกับหน้าผากเสียจนไม่เหลือเค้าเดิมได้แต่มองอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าการที่จะแค่หยอกเล่น จะทำให้อีกคนหัวเสียได้ขนาดนี้

    ใครจะไม่รู้จัก 'ทากะ' คนนี้ได้ล่ะ และใช่...ที่ 'โทรุ' เข้าไปหยอก เพราะชอบ...ชอบคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น ตามมานั่งร้านเหล้าที่ไกลจากคอนโดเขาเป็นลี้ก็เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายชอบมาดูบอลที่ร้าน แล้ววันนี้พอมีโอกาส ปากก็หมาเกินกว่าจะพูดดีๆได้ ไอ้โทรุเอ๊ยยยย

    "เกิดไรขึ้น...?" เรียว หรือ เรียวตะ ที่เดินมาคิดเงินตามที่ทากะเรียก หันมาถามด้วยความงงๆ เมื่อเห็นเพื่อนตัวเล็กที่บนหัวกำลังมีไฟลุก และมือเล็กที่พร้อมจะซัดหน้าทุกคนตอนนี้ อีกคนก็ยืนมองเพื่อนของเรียวด้วยสายตาอึ้งๆ หน้าเต็มไปด้วยน้ำ เดาแล้วน่าจะเป็นฝีมือจากคนตัวเล็กคนนี้

    "เก็บเงิน อย่าเพิ่งถาม กูจะกลับห้องไปดูบอล"

    "มึงก็ดูที่นี่สิ ร้านกูไม่ดีตรงไหน?"

    "ปกติก็ดี แต่วันนี้มีหมา เลยไม่ดี"

    "คุณครับ..."
    โทรุเรียกเสียงอ่อย

    "คุณโทรุ เดี๋ยวผมให้เด็กเอาผ้ามาให้เช็ดนะครับ ผมว่าตอนนี้คุณกลับไปที่ก่อนเถอะ คุยไปตอนนี้ได้โดนอีกหมัดแน่ๆครับ" เรียวเป็นคนไกล่เกลี่ยเมื่อเห็นว่าทากะเตรียมจะพุ่งใส่โทรุอีกรอบแล้ว

    "ครับ ขอโทษที่สร้างความเดือดร้อนนะครับ" โทรุโค้งศีรษะให้ทากะและเรียวตะเล็กน้อยเป็นเชิงขอโทษอย่างที่ว่า แล้วเดินจากไป

    "แล้วมึงนี่ยังไง จะพูดดีๆไม่ได้เรอะ" เรียวตะหันมาเค้นเอาจากเพื่อนตัวเองบ้าง

    "ก็ไม่ไง..."

    "กับคนที่ชอบนี่มึงต่อยเขาปากแตกแบบนี้เลยนะ ถ้าเกลียดจะขนาดไหนวะ"

    "หุบปากน่า เขาปากหมาเอง ไม่เกี่ยวกับชอบไม่ชอบ"

    "ธรรมดาป่ะมึง เขาอาจจะแค่อยากคุยด้วย"

    "คุยห่าไรเขาพูดจาดูถูกคนอื่นแบบนั้นกัน โคตรน่าผิดหวัง"

    "ทำไม? เขาบอกมึงว่าไร?"

    "ก็บอกว่าทีมกูอาจจะไม่ชนะ"


    "โอ๊ย! มึงนี่ก็นะ จะพูดดีๆหน่อยก็ไม่" เรียวตะได้แต่ส่ายหัวให้กับความป่าเถื่อนของเพื่อนรัก มือไว ใจร้อนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ไม่หายสักที ยิ่งทีมที่รักโดนว่านะพร้อมรบยิ่งกว่าใคร

    "ไม่รู้อ่ะ กูหมั่นไส้หน้านิ่งๆของมันด้วย มีอย่างที่ไหน คุยกันครั้งแรกดันมาปากหมาใส่ ไอ้ห่า"

    "ชอบเขาก็แค่บอกเขาไป"

    "มีกระดาษกับปากกาป่ะ กูขอหน่อย"

    "เอาไปทำไร?"

    "เออน่า"


    หลังจากที่รับปากกากับกระดาษจากเพื่อนตามที่ขอแล้ว ทากะก็ก้มหน้าก้มตาจดอะไรไม่รู้ขยุกขยิกอย่างสนุกสนาน พอเสร็จก็ใช้เพื่อนรักเอาไปส่งให้กับเป้าหมาย

    โทรุรับกระดาษที่อีกฝ่ายส่งให้ด้วยความลังเล แต่ก็เปิดดูแต่โดยดี พอเห็นข้อความก็ได้แต่นึกขำอีกคน ไม่รู้ว่าโกรธเขาหรืออะไรกันแน่ แต่ดูท่าจะได้พัฒนาความสัมพันธ์แน่ๆล่ะ



    _______________________________



    ติ๊ง









    __________________________




    "ขอบคุณที่มาส่งครับ" ทากะเอ่ยหลังจากที่รถของโทรุหยุดลงที่หน้าคอนโดของตัวเอง

    โทรุเงียบ ไร้การตอบสนอง สิ่งเดียวที่เจ้าตัวขยับคงเป็นลูกตาล่ะมั้ง เอาแต่จ้องมาอย่างขนลุก

    "ขอโทษนะครับที่ชกคุณ เจ็บมากไหม?" ทากะเอื้อมมือคล้ายจะไปจับดูแผลอีกฝ่ายตามที่เอ่ยถาม แต่ก็ชะงักเมื่อรู้ตัวว่าไม่ควรทำแบบนั้น

    แต่ก่อนจะได้ชักมือกลับ มือของคนถูกต่อยก็คว้ามือเล็กไว้ก่อน ก่อนจะค่อยๆวางมือเล็กลงตรงมุมปากที่มีแผลฝีมือของทากะอยู่

    "ตอนนี้ไม่เจ็บเลยครับ" โทรุพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งห้องโดยสารเงียบเสียจนใจเสีย

    "อยากโดนอีกสินะครับ"

    "ถ้าบอกว่าแค่อยากคุยด้วยเฉยๆจะเชื่อไหมครับ?"

    "คุย? กับผมน่ะหรอ?"
    ทากะเลิกคิ้วแปลกใจที่ได้ยินเช่นนั้น

    "ผม...เจอคุณตั้งแต่ต้นฤดูกาล ที่ร้านนั่น..."

    "..."

    "แล้วก็ชอบ...ตั้งแต่นั้นมา"

    "..."

    "ที่ไปร้านนั่นก็เพราะรู้ว่าคุณจะไป ขับรถไกลแค่ไหน ผมก็ยอมไป"

    "..."

    "แต่ดันไม่กล้าคุยกับคุณ พอมีโอกาสก็ดันปากหมาหาเรื่องเจ็บตัวอีก ฮ่าๆ"

    "คุณคงไม่ได้คิดว่าผมให้คอนแท็กคุณเพื่อให้คุณมาขอโทษผมหรอกนะ?"

    "อ้าว ไม่ใช่หรอครับ?"


    ทากะตบหน้าผากตัวเองดังฉาด ท้อแท้กับความซื่อบื้อของอีกฝ่าย คนแบบไหนจะให้คอนแท็กตัวเองกับคนที่ไม่ชอบวะ

    "คุณ...ถ้าโง่ขนาดนี้ผมไปแล้วนะครับ"

    "ล้อเล่นน่า...จริงๆเรียวตะแอบบอกผมแล้ว"

    "ไอ้บ้านั่น!"

    "อีกไม่กี่เดือนก็จะจบฤดูกาลแล้วนะครับ"

    "ครับ?"


    อยู่ๆโทรุก็เปลี่ยนเรื่อง แต่จะว่าไปก็ใช่...ทีมที่เขาเชียร์กับทีมที่โทรุเชียร์คงได้แข่งกันอีกแค่ครั้งเดียว รอบหน้าคงสนุกไม่น้อย ถ้าได้ไปดูด้วยกัน...

    "คุณมีวีซ่าอังกฤษไหมครับ?"

    "อืม ก็มี เพราะบินไปดูบอลบ่อยๆ"

    "งั้นดีเลย :)"

    "อะไรของคุณ?"

    "ขึ้นห้องไปครับ ฝันดี"

    "..."

    "จากนี้...ผมจีบคุณแล้วนะครับ"






    ต้องจีบอะไรกันอีกหรอ...
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in