เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
My First Story19!
Pastle color [yoonmin]
  •      01.
         คุณเคยเป็นไหมครับ

         อาการที่ใจเต้นแรงกว่าปกติ สูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย อยู่ๆก็กระฉับกระเฉงขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผลเพียงเพราะได้พบเจอใครบางคน

         เหมือนโลกสีเทาๆซีดๆจางๆมันถูกแต่งแต้มด้วยสีชมพูขึ้นมา

         ผมเป็นนะ

         เวลาที่ได้เจอกับปาร์คจีมิน

         โลกสีชมพูของผม



         02.
         เราอายุห่างกันสองปี ไม่มากเกินไปหรอก แล้วก็ไม่น้อยกว่าที่ควรจะเป็น ผมว่ามันกำลังพอดีๆ

         ผมพบเขาครั้งแรกเมื่อตอนที่ผมอยู่ม.ปลายปีหนึ่ง จนปัจจุบันนี้ผมอยู่มหาลัยปีสาม รวมๆแล้วก็ห้าปีได้

         'แอบชอบคนๆนึงมาตั้งห้าปี' คงเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดเท่าที่ผมจะเล่าให้เพื่อนฝูงฟังได้เลยล่ะมั้ง

         ผมเป็นคนเฉื่อยชา อันนี้เพื่อนๆก็รู้

         แต่เวลาผมคลั่งไคล้หรือหลงใหลในอะไรสักอย่างแล้ว ผมจะหลงจนแทบโงหัวไม่ขึ้นเลยล่ะ

         ยกปาร์คจีมินเป็นตัวอย่าง

         เขาเป็นรุ่นน้องผมสองปี เราเรียนโรงเรียนมัธยมที่เดียวกัน (แน่นอนว่าผมดีใจแทบตายตอนที่เขาเลือกจะเรียนม.ปลายต่อที่โรงเรียนเดิม) พอขึ้นมหาลัย เขาก็เลือกเรียนที่เดียวกับผม

         อา...นั่นไง เฟรชชี่ผมสีชมพูพาสเทลกำลังเดินลงมาจากตึก

         ไม่รู้ว่าใครจะนิยามจีมินว่ายังไง เกี่ยวกับสีผมที่ดูจะก๋ากั่นไม่เบานั่นหรอก แต่ผมคิดว่าผมสีชมพูเหมาะกับเขามากเลย

         เพราะจีมินเป็นเฉดสีที่สวยที่สุดในโลกของผม

         ผมห่างกับจีมินไปสองปี (จริงๆน่าจะเรียกว่าไม่ได้ไปเจอตัวจริงมากกว่า เพราะชีวิตมหาลัยมันไม่ง่ายเลย--- จริงๆ) เขายังเหมือนเดิม เหมือนเทวดา

         แน่นอนว่าเขาฮอตมาก ผมมองไปทีไรก็เจอแต่คนรุมล้อมตัวเขา

         ผมมองเขาอยู่เงียบๆ ห่างๆ ไร้ซุ่มเสียง 

         และคงจะเป็นแบบนี้ต่อไป

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in