ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ต้องยอมรับว่าไม่มีใครครอบครองหัวใจของคนที่ไม่พร้อมได้
ฉันหนีเวลานี้มาอย่างยาวนานนัก
ทุกครั้งที่หลับลงฉันจะพยายามนึกถึงอ้อมกอดก่อนนอนของคุณ
จิตนาการว่าสักวันจะได้สัมผัสความอบอุ่นแบบนั้นอีกครั้ง
อบอุ่นแบบไฟแผดเผา ร้อนรนแต่ยังกอดไว้
แววตา
รอยยิ้ม
ผมสีดำ
รูปฟันที่จำได้
หรือแม้แต่สัมผัสจากมือของคุณ
ไม่มีอะไรเคยหายไป
ฉันกอดทุกอย่างไว้แบบนั้น
แต่ไม่ได้อะไรคงอยู่ตลอดไป
ไม่มีหินก้อนไหนใหญ่พอจะหยุดแม่น้ำทั้งสายได้
ในตอนสุดท้ายกาลเวลาจะพรากทุกอย่างไปอยู่ดี
ไม่ใช่แค่แววตา รอยยิ้ม ผมสีดำหรือรูปฟันเหล่านั้น
สักวันตัวฉันก็ต้องจากไปอยู่ดี
ฉันขอให้คุณอยู่กับฉันไม่ได้ฉันใด
เวลาก็เอาทุกอย่างไปจากเราเช่นนั้น
ตอนนี้เวลาคงส่งสัญญาณมาแล้วว่า
ถึงเวลาที่ต้องปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปในแบบของมัน...
รักเสมอ
- cornflowerblue -
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Log in