Day 25: อิฐบล็อค (Begin again) | #Novelber

Author: Sean

Pairing: Colin Firth x Hugh Grant

Rating: No Rate

( #Nowlistening: Hey Winter – Stand By Tree )

วันที่หนึ่ง..

ผมพบกับคุณที่นั่งซึมอยู่ตรงนั้น ผมทำได้เพียงแค่ยืนมองคุณอยู่ตรงนี้ เพราะผมยังรู้จักคุณไม่มากพอ

วันที่สอง..

คุณยังคงนั่งซึมอยู่ตรงนั้น ผมลองเดินเข้าไปทักทายคุณ แต่คุณเพียงแค่มองหน้าผม

วันที่สาม..

คุณหยิบอิฐบล็อคที่อยู่ข้างๆคุณมาวางเรียงต่อกัน ผมนั่งลงตรงนั้น ไม่กล้าถามว่าทำไมคุณถึงเริ่มก่อกำแพง

วันที่สี่..

ผมกลับบ้าน นึกคำนึงถึงเหตุผลที่ทำไมคุณถึงก่อกำแพง - ผมเริ่มเป็นห่วงคุณ ไม่รู้ทำไม

วันที่ห้า..

ผมหยิบน้ำดื่มและขนมมาจากบ้าน เผื่อว่าคุณจะหิว - ผมยื่นให้คุณเหนือกำแพงนั้น แต่คุณกลับไม่รับมัน

วันที่หก..

ผมยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น นั่งมองคุณก่อกำแพงเหมือนเดิม .. กำแพงเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆจนผมมองเห็นเพียงแค่ช่วงไหล่ถึงศีรษะของคุณ

วันที่เจ็ด..

ผมคิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆคงไม่ดีแน่ๆ .. ผมขอกลับบ้านไปคิดหาคำพูดมาถามคุณดีกว่า

วันที่แปด..

ผมกลับมาอีกครั้งพร้อมกับสมุดที่เขียนคำถามไว้มากมาย - ผมนั่งลง และเริ่มต้นถามคำถามกับคุณ

“ทำไมถึงก่อกำแพงนี้ล่ะ”

“เพราะว่าผมกำลังป้องกันตัวเองยังไงล่ะ”

“คุณป้องกันตัวเองจากใครกัน”

“จากคนใจร้ายทุกคนที่ทำให้ผมต้องเสียใจ”

“ไม่ทุกคนสิ ผมไม่ใช่คนใจร้ายนะ”

“ผมไม่เชื่อหรอก คุณก็ใจร้ายเหมือนทุกๆคนนั่นแหละ”

“ผมไม่ใจร้ายหรอก เชื่อผมสิ - ผมเอาถุงมือมาช่วยคุณก่อกำแพงด้วยนะ”

“กำแพงนี้ผมก่อเองคนเดียวก็พอ คุณกลับไปที่ของคุณเถอะ”

วันที่เก้า..

เมื่อวานนี้ ผมโกรธคุณมากที่คุณไล่ผมออกมา วันนี้ผมจะไม่ไปหาคุณอีกครั้ง

วันที่สิบ..

ผมยังโกรธคุณอยู่.. แต่ผมเป็นห่วงคุณมากกว่า - ผมกลับไปหาคุณอีกครั้ง และนั่งลง กำแพงของคุณสูงจนมิดหัวคุณแล้ว

“หยุดก่อกำแพงก่อนได้ไหม”

“ไม่ได้หรอก - ผมไม่อยากให้ใครเข้ามาอีกแล้ว”

“ทำไมล่ะ”

“เพราะผมเจ็บปวดกับการรับคนเข้ามามันมากพอแล้ว”

“ผมเสียใจด้วยนะ”

“ไม่เป็นไร.. เรื่องธรรมดา”

“ให้ผมเข้าไปได้ไหม - ผมสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายคุณ”

“ไม่ได้หรอก มันสายเกินไปแล้ว ผมจะไม่ทำลายกำแพงของตัวเองหรอกนะ”

“ผมไม่ได้ขอให้คุณทำลายกำแพงเสียหน่อย - ผมเพียงแค่อยากให้คุณหยุดสักพัก ให้ผมได้ข้ามไป”

“แล้วทำไมผมต้องหยุดด้วยล่ะ”

“ผมรู้ว่าคุณคงเสียใจไม่น้อย.. แต่ผมจะไม่พังมันเหมือนคนก่อนหน้านี้หรอก”

“แต่ถ้าคุณเข้ามา คุณก็ต้องทำลายกำแพงนี้อยู่ดี”

“ก็ใช่.. แต่ผมเพียงแค่ยกอิฐนั่นออกมานิดหน่อยพอให้ผมข้ามเข้าไปได้เท่านั้นเอง แล้วหลังจากนั้นผมจะช่วยคุณก่อมันอีกครั้ง หากคุณต้องการ”

“ทำไมถึงต้องทำแบบนั้นด้วย”

“ไม่รู้สิคงเป็นเพราะผมรู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆคุณมั้ง”

“คนก่อนหน้านี้ก็บอกแบบนี้แหละ แล้วสุดท้ายก็พังกำแพงผม”

“คนก่อนหน้านี้กับผม ไม่ใช่คนเดียวกันนะ”

“จะรู้ได้ยังไงล่ะ”

“ก็ลองให้ผมข้ามกำแพงนั้นดูสิ”