รีวิวเว้ย (2)Chaitawat Marc Seephongsai
ประเทศไทยในความคิด ความคิดในประเทศไทย By เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
  • รีวิวเว้ย (303) ปาฐกถาพิเศษ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ครั้งที่ 16 หากย้อนประวัติศาสตร์กลับไปสำหรับใครหลายคนอาจจะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราอยากย้อนเวลากลับไปเพื่อแก้ไขสิ่งที่เคยเกิดขึ้นไปแล้ว กับชายชราที่เรียกตัวเองว่า "สิ่งชำรุดทางประวัติศาสตร์" อย่าง "เสกสรรค์ ประเสริฐกุล" หากเขาสามารถย้อนเวลากลับไปวันในคืนเก่า ๆ ของเดือนตุลาคมได้ นั่นเป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่งว่าหากเขาย้อนกลับไปในวันนั้น มันจะเกิดอะไรขึ้นกับปัจจุบันบ้าง 

    หนังสือ : ประเทศไทยในความคิด ความคิดในประเทศไทย

    โดย : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

    จำนวน : 96 หน้า

    ราคา :  บาท 


    สำหรับชื่อของ "เสกสรรค์ ประเสริฐกุล" สำหรับมครหลายคน ทุกวันนี้อาจจะไม่รู้จักว่าเขาคือใคร มีบทบาทอะไรกับสังคม หลายคนอาจจะแค่คุ้น ๆ นามสกุล "ประเสริฐกุล" ว่าเห้ยยย ลุงนี่เป็นอะไรกับ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล ว่ะ (เป็นพ่อ) ซึ่งนอกจากบทบาทพ่อของวรรณสิงห์แล้ว อาจารย์เสก ยังเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญในเรื่องของการเมืองไทยในยุคอดีต ในห่วงยามที่ความตื่นตัวทางการเมืองและกระแสประชาธิปไตยกำลังถูกทำให้เบ่งบานบนแผ่นดินไทย ซึ่งดำเนินไปพร้อม ๆ กับการวางกลอุบายที่แยบคาดโดยการผลักให้ผู้นิยมประชาธิปไตย หลายคนกลายเป็นภัยที่เรียกว่า "ภัยคอมมิวนิสต์" 


    เมื่อข้ามพ้นวันวานของกาลเวลามาหลายสิบปี บทบาทและหน้าที่ของ "เสกสรรค์ ประเสริฐกุล" มีความเปลี่ยนแปลงไป จากชายผู้นำกลุ่มคนให้เรียกร้องและเปลี่ยนแปลงสังคม กลับกลายมาสู่บทบาทของครูอาจารย์ผู้นำความรู้มามอบให้กับนักเรียกนักศึกษา และเมื่อวันเวลาเลยผ่านมาถึงห่วงนามของชีวิตที่ใกล้เลข 7 ชายสูงวัยคนนี้ ยังคงทำหน้าที่ในการกระตุ้นเตือนและชวนให้ขบคิดถึงเรื่องราวของสังคม ตั้งคำถามได้ถึงแก่น วิพากษ์ วิจารณ์ รวมถึงตั้งข้อสังเกตุต่อประเด็นปัญหาได้อย่างน่าขบคิดติดตาม


    และใครงาน ปาฐกถาพิเศษ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ครั้งที่ 16 อาจารย์เสก ชวนเราทุกคนตั้งคำถามถึง "ประเทศไทย" และชี้ให้เราเห็นถึงประเทศไทย "ในความคิดของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล" ทั้งเรื่องของสังคม ประชาธิปไตย โลกที่เปลี่ยนแปลงไปเพราะเทคโนโลยี การตื่นตัวของพลังบางกลุ่มของสังคม และการล้มหายตายจากของพลังอีกกลุ่มที่ถูกเบียดขับในสังคมไทย 


    อาจจะเรียกได้ว่า "ประเทศไทยในความคิด ความคิดในประเทศไทย" เป็นการตีแผ่ความคิดของชายชราวัยไม้ใกล้ฝั่ง ที่ชวนให้เรามองสังคมอีกครั้งด้วยสายตาของคนเฒ่า พร้อมทั้งตั้งคำถามกับสังคมด้วยวิธีคิดของคนหนุ่ม และตรวจสอบสังคมด้วยสายตาของเด็กที่ซุกซอนซอกแซก เพื่อแสวงหาคำตอบของคำถาม ที่ขึ้นอยู่กับการตั้งคำถามของใครแต่ละคน ด้วยวิธีการของคน 3 ช่วงวัย หลายครั้งเมื่อเรามองอะไรให้มีมิติมากขึ้น สิ่งที่เรามองมันทุกวัน อาจจะเปลี่ยนแปลงไป ไม่มีวันเหมือนเดิม

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in