เศษเสี้ยวหนึ่งในความทรงจำ180.419.96
เยาวราช through MY FILM
  • ช่วงสามสี่ปีหลังมานี้ กล้องฟิล์มกลับมาฮิตติดท็อปเป็นอย่างมาก เรียกได้ว่าหลาย ๆ คน กลับมาให้ความสนใจในตัวกล้องฟิล์มกันเหมือนเมื่อก่อน เราแอบเรียกว่า นี่เป็นยุค Reborn ของ Film อีกครั้ง
    เราก็ดันเป็นคนนึงที่หลงใหลในมนเสน่ห์ของภาพถ่ายจากกล้องฟิล์มมาก ๆ (ปกติแล้ว แกก็ชอบของเก่า ๆ อยู่แล้ว ฮา) เราตัดสินใจซื้อกล้องฟิล์มโดยให้ LittleZ เป็นคนช่วยเลือกและจัดหาให้ (ขอบคุณมาก ๆ) เราได้กล้องฟิล์ม Olympus trip35 มาสมใจอยาก และได้ตั้งชื่อเป็นที่เรียบร้อย (ฮา) 

    เราเลือกใช้กล้องนี้ เนื่องจากเราไม่เคยใช้กล้องมาก่อน และกล้องตัวนี้นอกจากหน้าตาจะหล่อแล้ว เราคิดว่ายังใช้งานง่ายอีกด้วย... เมื่อได้กล้องมาสิ่งแรกที่ทำคือ เรารีบออกไปซื้อฟิล์มมาใส่และเริ่มถ่ายรูป ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ก็เป็นเวลากว่า 5 เดือนแล้วที่เราได้เจ้าเป็นหนึ่งมาครอบครอง วันนี้เลยถือเป็นฤกษ์งามยามดี เอาออกมาเดินถ่ายเล่นที่เยาวราชซะเลย

    แสงยามเย็นที่ตกกระทบตัวตึก ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องขึ้นมาบันทึกภาพ อีกใจก็ลุ้นว่าภาพที่ได้จะออกมายังไงกันนะ...

    เยาวราชยามเย็น

    ร้านน้ำสมุนไพรที่ขายมาอย่างยาวนาน เราลองน้ำขม (ขมมาก ขมติดโคนลิ้น ขมจนตุ่มรับรสขมต้องออกมาโวยวายว่า พอเถ๊อะ!) น้ำเก็กฮวย (อร่อย ไม่หวาน) และน้ำจับเลี้ยง (อร่อยยยย และสดชื่นมากก)

    แชะภาพสักหน่อย

    เยาวราชที่แท้ทรู มุมยอดฮิตของใครหลาย ๆ คน

    ขนมหวานล้างปากซะหน่อย

    เพราะว่าเธอและเขา ถ่านไฟเก่ายังร้อน รอวันรื้อฟื้น (ไม่ใช่แล้วววว)

    กลับบ้านกันเถอะ แล้วค่อยเจอกันใหม่นะ เยาวราช

    ขอบคุณ...

    ผู้อ่านทุกคน

    ด้วยรัก

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in