เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
Look a Breathenimon
ม่าเหมียวและเพื่อน

  • ถึง คุณยังเด็ก ที่ไม่โต (อีกครั้ง)


         ฉันยินดีและดีใจที่คุณยังเด็กกลับมาเล่าให้ฉันฟังถึงเรื่องราวตัวเองที่คล้ายๆกับในหนังสือที่ฉันส่งไป และยังแบ่งปันเล่าเรื่องวัยเด็กอันแสนสนุกให้ฉันฟังอีกด้วย ฉันขอบอกว่า สนุกมากค่ะ


         และฉันยังชอบคำพูดของคุณยังเด็กที่พูดว่า “ความทรงจำในอดีตก็คือส่วนที่ผ่านมาแล้ว” ทำให้ฉันคิดว่า ฉันดีใจจริงๆที่ส่งหนังสือเล่มนั้นไปให้ และวันนี้ฉันจะส่งเล่มต่อไปให้ค่ะ


         หนังสือเล่มนี้ยังไม่ทิ้งกลิ่นอายของความแก่นของม่าเหมียวและผองเพื่อนค่ะ เพราะยังมีความน่ารัก ใสซื่อของเด็กๆ และมิตรภาพที่ดียิ่งกว่าจะหาเจอในที่ไหนได้อีกแล้วค่ะ ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดนี้ก็เป็นภาคต่อที่สมบูรณ์ในตัวของเล่มค่ะ และฉันก็ขอยกบางตัวอย่างค่ะ


         เรื่องแพ้กาแฟ ม่าเหมียวเข้าใจว่าตัวเองแอบกินกาแฟของพ่อเข้าไปและเกินอาการใจสั่น แถมไม่สบายเพราะเเพ้กาแฟ แต่จริงๆแล้ว คุณแม่กลับคิดว่า น่าจะมีการแพ้อย่างอื่น แต่ไม่บอก เพื่อฝึกนิสัยให้ลูกเลิกอยากกินกาแฟของแม่พ่อ


    “การดัดนิสัยของเด็กก็ย่อมมีวิธีที่แตกต่างกันไป

    แต่ขอให้รู้เลยว่า พ่อแม่ทำไปเพราะความหวังดีทั้งนั้น”


         เรื่องแก้เผ็ดที่จะเป็นเรื่องราวของความคิดของเด็กๆที่ใสซื่อที่มีความคิดว่า คนเราไม่จำเป็นต้องเห็นต่างตลอดเวลา แต่หลายครั้งและหลายเรื่องที่คนเรามีความคิดที่เหมือนกันก็ย่อมได้ อย่างเช่น การรักคุณครูแก้วตา เพราะเธอช่างใจดี เป็นต้น

         เรื่องไฟดับที่ม่าเหมียวที่บ้านดันไฟดับก็เลยขี้เกียจทำการบ้าน และเมื่อถึงตอนเช้าของวันรุ่งขึ้นที่ต้องส่งการบ้าน มะเหมียวก็เลยบอกครูว่า ไม่ได้ทำการบ้านเพราะไฟดับ แต่ครูไม่เชื่อ จึงลงโทษไป เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ยังไงก็ต้องมีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเอง


         ม่าเหมียวกับการหนีเรียน ตอนเเรกๆที่ทำก็ดูสนุกดี แต่ครั้งสุดท้ายนี้เล่าที่เริ่มไม่เหมือนจะคิด เพราะฝนก็ดันตกลงมาอย่างมาก ซึ่งทำให้ม่าเหมียวเปียกฝนและขยาดที่จะทำผิดเรื่องแบบนี้อีกเลย


    “วินัยสร้างวันเดียวไม่ได้”



         เเละเล่มนี้ก็เป็นเล่มที่สองที่ฉันคิดว่า คุณยังเด็กอ่านก็คงจะรักในหนังสือเล่มนี้น่าดูค่ะ อย่างไร ฉันก็ขอให้คุณยังเด็กอ่านและเผื่อแบ่งปันให้คนอื่นอ่านด้วย ทุกคนจะได้ฝึกนิสัยที่ดีค่ะ


    “ชีวิตใน อดีตนี้ ที่หายไป

    สุดท้ายได้ ปัจจุบัน กลับคืนสู่

    ชีวิตนี้ สุดท้ายได้ ต้องเรียนรู้

    ศึกษาดู ว่าน่ารัก เป็นยังไง”


    .. ฉันเชื่อว่า คุณยังเด็กคงเริ่มรู้แล้วว่า เด็กแต่ละคน อดีตแต่ละอดีตนั้นช่างสวยงามเพียงใด แต่สิ่งสำคัญก็คือ คุณยังเด็กควรมีความสุขในปัจจุบันและอ่านเล่มนี้ให้มีความสุขค่ะ


    จาก คนที่เป็นผู้ใหญ่


    LOOK A BREATHE



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in