คุณ คนที่เรารักหมดใจkissmegoround
ถนนของเรา ทางตัน และเขาที่ขับรถออกไปกับคนใหม่
  • "แยกย้ายกันไปเติบโตนะคะเธอ"
    "ถ้ามันใช่ เดี๋ยววันนึงก็จะวนกลับมาเจอกันเองแหละ เนอะ"

    เขาว่ามาแบบนั้น

    ประโยคโคตรคลาสสิค
    แต่เธอคิดถึงทีไรก็ยังเจ็บอยู่ทุกครั้ง

    แค่เพราะสองสามเดือนหลังเธอตามชีวิตเขาไม่ทัน 
    เลยทำให้ความสัมพันธ์ที่มีกันมาตลอดห้าปีจบลงไปซะอย่างนั้น

    คืนแรก เธอบอกตัวเองว่าคงเป็นเพราะอารมณ์ชั่ววูบของเขา
    คืนที่สอง เธอคิดว่าเขาคงเหนื่อยกับชีวิตช่วงนี้
    จนกระทั่งผ่านคืนที่สาม สี่ และห้าไปเรื่อย ๆ 

    ยังคงไม่มีวี่แว่วว่าเขาจะกลับมา

    ย่างเข้าสู่เดือนที่สอง
    เธอคิดว่าเขาคงเหนื่อยกับการทำงาน เลยไม่อยากมีความสัมพันธ์อื่นมาทำให้เป็นภาระทางจิตใจ
    คิดว่าเขากำลังทุ่มทั้งตัวลงไปกับการใช้ชีวิตในที่ทำงาน

    เธอคิดทุกความเป็นไปได้ที่ทำให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้จบลง
    แต่เธอกลับมองข้ามบางอย่างไป
    บางอย่างที่เธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้นมาจริง ๆ

    รูปเขาไปกินข้าวที่ห้าง
    คลิปตอนเขากำลังขับรถ
    และภาพเขากำลังเล่นฟิลเตอร์ที่เขียนไว้ว่า "แฟนเด็ก"
    ทั้งหมดถูกถ่ายทอดลงผ่านทางสตอรี่ไอจีไพรเวท

    ไอจีที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปเล่นได้ แม้กระทั่งคนในครอบครัว

    เธอเริ่มหวั่นใจ

    เพราะตอนที่อยู่ด้วยกัน ก็มีแค่เธอคนเดียวที่สามารถเข้าไปเล่นได้

    จนกระทั่งเข้าสู่เดือนที่สาม
    ไอจีไพรเวทเจ้ากรรมก็ขึ้นสตอรี่ใหม่มาอีกครั้ง

    ทะเล

    ความฝันของเธอกับเขาที่จะไปเที่ยวด้วยกันผุดขึ้นมากลางใจ
    หลัง ๆ เขาบอกเธอว่าไม่มีเวลา ต้องทำงาน แค่วันว่างจะไปเที่ยวกับเพื่อนยังไม่มี
    แต่วันนี้เขามีเวลาไปทะเล

    ไปกับคนที่เธอรู้ว่าเป็นใครตั้งแต่ก่อนครบรอบเดือนแรกที่เลิกกัน

    มันเหมือนเธอกำลังขับรถมาตามทาง มีขรุขระบ้าง เรียบลื่นบ้าง สลับกันไป
    แต่ที่สุดแล้วก็เพิ่งได้รู้ว่าทางที่ขับมาตลอดเป็นทางตัน
    และเธอทำอะไรไม่ได้ นอกจากลงจากรถมานั่งร้องไห้เงียบ ๆ คนเดียว
    ไม่รู้ทางกลับและไม่รู้ทางไปต่อ

    จริง ๆ มันก็ชัดเจนมานานมากแล้วมั้ยนะ ว่าเขาจะไม่กลับมา
    แล้วทำไมเธอยังคงนั่งอยู่ตรงนี้ และหวังอยู่ในใจลึก ๆ ว่าเขาจะเลี้ยวรถกลับมารับเธอ

    มันไม่ใช่ว่าตลอดสามเดือนที่เธอนั่งเคว้งคว้างอยู่ตรงนี้ จะไม่มีใครผ่านเข้ามาเลย
    รถคันใหม่มากมายต่างแวะเวียนกันเข้ามาชวนให้เธอขึ้นรถออกไปจากตรงนี้

    และมันไม่ใช่ว่าเธอจะไม่เปิดใจขึ้นรถคันใหม่
    แต่ทุกครั้งเรื่องก็มักจะจบลงตรงที่ยังไม่ทันได้ออกไปไหนไกล
    เธอก็กล่าวขอโทษออกมาแผ่วเบา พร้อมกับเปิดประตูลงจากรถ เดินย้อนกลับมาที่จุดเดิม
    เริ่มต้นนั่งร้องไห้ และรอเขาเงียบ ๆ อย่างที่เป็นมาตลอด

    ขอโทษนะ … . ..
    แต่เราพยายามมากแล้วจริง ๆ
    ขอโทษที่ความพยายามของเรามันทำได้มากที่สุดแค่นี้

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in