Fictober2019pampamgirl
Day 13 : Tea **NSFW**

  • "ท่านจะไม่กระทำข้าจริงหรือ..."


    พระพักตร์ที่อิงซบอยู่บนหลังคอขาวส่ายไปมาช้าๆ ริมโอษฐ์แนบผิวเนื้อขาวผ่องกระซิบไร้สุ้มเสียงส่งคำว่า 'ไม่' ให้คนเข้าใจผ่านสัมผัสแทนโสต…


    “ฝ่าบาท… ท่านเหมาะกับการนั่งจิบชาชมจันทร์มากกว่า… สุราไม่เหมาะกับท่านเลย…”


    ...น้ำตาก็เช่นกัน... 


    “ดื่มจอกเดียวก็เมาแล้ว” เจิ้งเยี่ยนถอนหายใจ พลิกกายในอ้อมแขนแข็งแกร่ง ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นจับจ้องพระพักตร์งดงามที่ห่างออกไปเพียงคืบ แย้มยิ้มน้อยๆ เอ่ยกระซิบบางเบา


    “เช่นนั้น… ข้ากระทำให้ท่านแทน”



    .


    .


    .



    หลี่เยี่ยนชิวเอนกายพิงขอบพระแท่น พระเนตรพริ้มหลับ สุขสำราญกระทั่งร่างทั้งร่างคล้ายกับถูกสะกดตรึง มิอาจขยับเขยื้อน พระองค์ทำได้เพียงใช้สองหัตถ์ลูบไล้กลุ่มผมสีน้ำหมึกบนศรีษะของผู้ที่กำลังวุ่นวายอยู่เบื้องล่าง นานๆ ครั้ง... เมื่ออารมณ์อัดอั้นมิอาจอดกลั้นสุรเสียงไว้ได้อีก ริมโอษฐ์อิ่มจึงปลดปล่อยเสียงครางเครือทุ้มต่ำอยู่ในพระศอ จากนั้นพรั่งพรูลมหายใจหอบหนักออกมาเสียคราหนึ่ง



    เจิ้งเยี่ยนอมยิ้ม...


    ยิ่งได้ยินเสียงอีกฝ่ายเช่นนี้ก็ยิ่งได้ใจ สัมผัสนุ่มนวลหยอกเย้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นล้ำลึกถี่กระชั้นราวกับตั้งใจฉุดกระชากวิญญาณทุกหยาดหยดของหลี่เยี่ยนชิว...


    “จ... เจิ้งเยี่ยน”


    .


    .


    .


    เมื่อการละเล่นดำเนินมาจนสุดทาง… เจิ้งเยี่ยนค่อยๆ มอบจุมพิตลงบนพระฉวีขาวผ่อง ราวกับปีกผีเสื้อสัมผัสแตะเบาๆ บินเลาะไล่ขึ้นมาตามพระวรกายจนกระทั่งหยุดลงที่ริมโอษฐ์…


    “ฝ่าบาท… ท่านเหมาะกับชา… มากกว่าสุราจริงๆ”


    ใช่แล้ว ฝ่าบาทของข้าเหมาะกับใบหน้าสุขสำราญ นั่งจิบชา ชมจันทร์...​ มากกว่าใบหน้างดงามอาบน้ำตา ร่ำสุราเป็นไหนๆ


    เจิ้งเยี่ยนแย้มยิ้มให้พระเนตรสีพยับฝนที่เพิ่งลืมขึ้นสบตากับเขา…


    กลีบปากเรียวบางจูบซับลงใต้พระเนตรบวมช้ำนั้นคราหนึ่ง ก่อนพระกรแกร่งจะรวบเขาเข้าไว้ในอ้อมกอดอย่างแนบแน่น...


    เจิ้งเยี่ยนยกแขนโอบกอดแผ่นหลังกว้างนั้น สองมือลูบไล้อย่างอ่อนโยนตอบกลับไปเช่นกัน...


    .

    .

    .

    เกือบรุ่งเช้าแล้ว... อ้อมกอดทั้งสองยิ่งมายิ่งกระชับแน่น…


    ราตรีนี้ของหลี่เยี่ยนชิวไม่มีน้ำตาอีกต่อไป...


    ราตรีนี้ื... มีเพียงเจิ้งเยี่ยน


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Pderingring (@Pderingring)
เจิ้งเยี่ยนซุกซนละเกิน ฮรุมมมมมมม
มินิมอลมากค่ะตอนนี้ น้อยแต่มาก...ในแง่ของความรู้สึก