“ทำไมวันนี้เฮียดุจังเลยล่ะครับ?”

ชานยอลถามพลางหอบเอาอากาศเข้าปอดเมื่อถูกอี้ฟานกดปากแล้วบดขยี้จนมันแดงช้ำชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆแต่ก็ยังไม่ยอมผละหน้าออกจากเด็กน้อย   ขี้เซาที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะนอนแต่ก็เปลี่ยนมาเป็นเล่นจ้ำจี้ด้วยกันแทน

“วันนี้มึงเจอแต่เรื่องเครียดๆมาทั้งวัน” อี้ฟานตอบน้องชายสั้นๆพลางสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่งของอีกฝ่ายแล้วเริ่มลูบไล้ผิวเนียนนุ่มเบาๆอย่างหลงใหลทั้งๆที่ปากของพวกเขายังติดกัน“ผ่อนคลายกันหน่อยดีไหม?”

“อ๊า! มัน -- มันก็ดีครับ แต่ --”

“แต่อะไรล่ะ?” แกล้งถามชานยอลก่อนจะจัดการถอดเสื้อของเด็กหนุ่มออกแล้วพลิกร่างผอมแห้งที่อยู่บนตักให้นอนข้างใต้อย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

“ถะ -- ถอดเสื้อผมทำไมครับ?!”

“อยากจับ”

“อา... เฮีย -- จะ อ๊ะ! ทำอะไรครับ?!”

น้องชายร้องเสียงหลงทันทีเมื่ออี้ฟานจัดการใช้นิ้วบดยอดอกอย่างหยอกเย้านี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มลวนลามชานยอลเกินกว่าที่เคยทำมาทั้งหมดเขาตั้งใจไว้แล้ว ชานยอลควรจะรู้เสียทีว่าผู้ชายไม่ได้รู้สึกดีแค่ตอนสัมผัส ตรงนั้นหรอกนะ

“เดี๋ยวสอนอะไรดีๆให้”

อี้ฟานพูดก่อนจะใช้ลิ้นละเลียดชิมยอดอกของเด็กน้อยที่เริ่มแข็งเป็นไตมืออีกข้างก็สะกิดเบาๆพอให้น้องชายรู้สึกขนลุกเล่นๆชานยอลหวีดครางทันทีที่ถูกสัมผัสแผ่นอกบางลอยตัวขึ้นจากที่นอนเมื่อพี่ชายรัวลิ้นในจุดที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าสามารถทำให้รู้สึกดีได้เหมือนกัน

“เฮียครับ...อ๊า... ตรง -- ตรงนั้น...อ๊ะ!”

เสียงทุ้มต่ำในลำคอของชานยอลปลุกอารมณ์ของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดีร่างสูงจัดท่าทางให้เด็กน้อยนอนตะแคงก่อนจะทิ้งตัวลงซ้อนหลังคนที่กำลังหอบหายใจอย่างหนักหน่วงอยู่ในอ้อมกอดเพราะส่วนอ่อนไหวถูกปรนเปรอด้วยมือของเขา

ชานยอลบิดตัวไปมาเพราะความเสียวซ่านที่พาไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆเด็กหนุ่มสูดปากอย่างแรงเพราะตอนนี้นิ้วมือของพี่ชายนวดคลึงแก่นกายของเขาอย่างรู้ใจ

เฮียอี้ฟานกำลังทำให้เขาเป็นบ้า

ความเครียดที่สะสมมานานสลายหายไปหมดเพียงเพราะสัมผัสจากเฮียที่ปรนเปรอเขาจนแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว

“อ๊า! เฮีย.. อา...”

อี้ฟานงับหูของชานยอลเบาๆอย่างมันเขี้ยวไปพร้อมกับขยับข้อมือให้เร็วขึ้นเขาแกล้งเป่าลมร้อนใส่หูเด็กน้อยแล้วกระซิบเสียงพร่า

“เรียกชื่อเฮียสิ”

“เฮีย...เฮียอี้ -- อ๊ะ อี้ฟาน... อ๊า!”

ชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจทันทีเขาเลียใบหูนิ่มราวกับมันคือครีมแสนหวานที่เช็ดให้เด็กบื้อเมื่อวันก่อนพลางกอบกำส่วนแข็งขืนในมือแล้วขยับให้ช้าลงเพราะอยากเห็นสีหน้าทรมานของน้องชายลามกถึงแม้ว่าเขาจะหยุดมือแล้วเด็กน้อยก็ยังคงพยายามขยับสะโพกของตัวเองเข้าออกเพราะไม่อยากให้ความสุขขาดตอน

“เฮียครับ... อย่า -- อย่าหยุดแบบนี้สิ” ชานยอลที่นอนเอาหลังแนบอกพี่ชายหันไปเว้าวอนด้วยสายตาเหมือนหมาน้อย “ผมอึดอัด -- มันเจ็บ อึก...”

“อึดอัดเหรอ?”

“อ๊า! ครั -- ครับ..”

ครางเสียงกระเส่าทันทีเมื่ออี้ฟานใช้นิ้วโป้งขยี้ส่วนปลายอย่างอ้อยอิ่งร่างสูงหัวเราะในลำคออย่างถูกใจก่อนจะเรียกให้เด็กหูกางหันหน้ามาหา

“ไหนลองอ้อนให้ทำสิ” พี่ชายยื่นข้อเสนอ “รู้ใช่ไหมว่าเฮียชอบแบบไหน?”

ชานยอลไม่รอช้าเพราะรู้สึกอึดอัดจนเริ่มปวดหนึบเด็กหนุ่มกวาดแขนไปด้านหลังแล้วรั้งต้นคอพี่ชายให้โน้มหน้าเข้ามารับจูบจากเขาน้องชายสอดลิ้นเข้าไปในปากอุ่นร้อนอย่างเงอะงะพร้อมกับดูดดึงริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่ายจนดังจวบจาบก้องทั่วทั้งห้องก่อนจะผละตัวออก

“ช่วยผม --” ชานยอลจุ๊บลงตรงปากของพี่ชาย “ช่วยผมหน่อยสิครับ”

“อ้อนให้มันน่ารักกว่านี้สิ”

“เฮียอ่ะ”

เด็กน้อยเริ่มงอแงแต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่ายสองมือยกขึ้นมาประคองใบหน้าของอี้ฟานแล้วบดริมฝีปากของตัวเองลงมาอย่างร้อนแรงชานยอลจูบเขาราวกับปากของอี้ฟานเป็นของหวานที่ตัวเองชอบอย่างไอศกรีมลิ้นร้อนค่อยๆไล่ต้อนพี่ชายอย่างไม่ยอมแพ้เมื่อชายหนุ่มผละมือออกจากส่วนแข็งขืนแล้วยกขึ้นมาบดขยี้ยอดอกของน้องชายแทน

“ช่วยชานยอลหน่อยสิครับ” เด็กหนุ่มละล่ำละลักพูดอย่างติดขัดเมื่ออี้ฟานจัดการเด็ดดึงยอดอกที่แข็งเป็นไตอย่างหยอกเย้า“อ๊า ชานยอลจะเป็นบ้า -- อ่ะ บ้าแล้วนะ”

ผิดแล้ว... คนที่จะเป็นบ้าน่ะเขาต่างหาก

“น้องชานยอลไม่ไหวแล้วเหรอครับ?”

“อ่ะ..ครับ” เจ้าของชื่อสะบัดหน้าอย่างทุกทรมาน “เฮียอี้ฟาน -- ช่วย-- ช่วยน้องด้วย”

“ว่าไงนะครับ?”

“ช่วยน้องชานยอลหน่อยสิครับ”

ถึงจะรู้สึกอายที่ต้องพูดประโยคอะไรแบบนี้แต่ชานยอลแทบจะทนความอึดอัดที่อยู่ตรงส่วนล่างไม่ไหวแล้วเด็กหนุ่มยกขาของตัวเองเกี่ยวพี่ชายเอาไว้ก่อนจะขบกัดริมฝีปากเพื่อเป็นการยั่วอีกฝ่ายแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้

“ถ้าเฮียช่วย --”

เด็กน้อยพูดเสียงเบาราวกระซิบ

“ผมจะเรียกชื่อเฮียดังๆเลย”

โว้ย! ให้มันได้อย่างนี้สิวะ!

ยังไม่ทันที่จะพูดอ่อยอะไรมากกว่านี้ชานยอลก็ต้องหลับตาแน่นเพราะข้อมือของอี้ฟานเริ่มกลับมาทำหน้าที่ตัวเองอีกครั้ง เด็กหนุ่มทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับพี่ชายด้วยการครางชื่อเฮียออกมาเสียงกระเส่าจนลืมไปเลยว่าพวกเขาไม่ควรเสียงดังเพราะพ่อกับแม่จะได้ยินเข้าแต่ตอนนี้ชานยอลไม่มีสติพอจะคิดถึงตรงนั้นแล้ว เขาอยากให้เฮีย ช่วยเขาให้เสร็จเสียที

“เฮีย! อ๊า! บะ -- แบบนี้มัน..”

“ไม่ต้องเรียกเฮีย” อี้ฟานกระซิบเสียงแผ่ว “เรียกชื่อสิ”

“อ่ะ! อี้ฟาน... อา... อี้ อ๊า!อี้ฟาน!”

เด็กหนุ่มหวีดร้องเสียงผะแผ่ว ริมฝีปากอิ่มแดงอ้ากว้างสลับกับหอบหายใจเข้าออกอย่างแรงร่างของเด็กน้อยในอ้อมกอดกระตุกอยู่สองสามครั้งก่อนจะเหยียดเกร็งจนต้องเอนตัวซบพี่ชายแล้วปลดปล่อยเอาความน่าอึดอัดทั้งหมดออกมาจนเปรอะเลอะไปทั่ว

“อา... อ่ะ! อา -- เสียว”

อี้ฟานยกยิ้มมุมปากก่อนจะประคองใบหน้าน้องชายให้เข้ามารับจูบจากเขาโดยไม่รอให้ชานยอลหายเหนื่อยร่างสูงกวาดลิ้นทั่วโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ เก็บเกี่ยวความหวานจากน้องชายที่ทำได้แค่หลับตาพริ้มแล้วเผยอปากยอมให้พี่ชายลุกล้ำอยู่นิ่งๆเท่านั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่อี้ฟานจัดการถอดทุกอย่างจนชานยอลเปลือยเปล่าผิวนุ่มนิ่มหอมสบู่เด็กผสมปนกับกลิ่นเหงื่อยั่วให้เขาต้องพลิกตัวเด็กน้อยให้นอนหงายแล้วจัดการพรมจูบตั้งแต่ไหล่มนจนถึงหน้าท้องแบนราบที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจก่อนจะดูดดึงทำรอยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

“เฮีย --” ชานยอลเรียกเขาเสียงแผ่ว “ทำอะไรครับ?”

“ตีตราเอาไว้ ว่าชานยอลเป็นของเฮีย”

“ไม่ได้นะครับ” เด็กน้อยของเขารีบห้าม “เดี๋ยวมีคนเห็น”

อี้ฟานผละตัวออกจากท้องน้อยของชานยอลก่อนจะยันตัวขึ้นคร่อมแล้วกดจูบลงบนต้นคอของอีกคนจนน้องชายต้องเชิดหน้าขึ้นแล้วปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ

“ก็ตรงนี้มันทำไม่ได้”

เขาว่าพลางดูดดุนเบาๆพอไม่ให้เกิดรอยแล้วจุมพิตปิดท้ายด้วยความเสียดายลิ้นร้อนเลียผิวเนียนนุ่มอย่างอ้อยอิ่งปิดท้ายก่อนจะผละตัวออก

“ทำไมเฮียลามกจังเลยครับ?”

“แล้วชอบไหม?”

“ไม่อ่ะ” ชานยอลปากแข็ง “ผมเหนื่อยเหมือนจะตายเลย”

“แน่สิ เล่นครางไม่เว้นวรรคแบบนั้น”

เด็กหนุ่มตีแขนพี่ชายเพราะความเขินก่อนจะหลับตาลงแล้วทิ้งตัวลงนอนทั้งๆที่ยังเปลือยอยู่แต่ก็ไม่ได้สนใจอี้ฟานนอนข้างๆน้องชายโดยไม่ลืมจัดการเช็ดทำความสะอาดคราบที่เลอะหน้าท้องแบนราบก่อนจะดึงผ้านวมมาคลุมร่างของเราพลางจูบตรงขมับที่ชื้นเหงื่อของชานยอลเบาๆด้วยความรักใคร่

“เฮียเก็บกดมาจากไหนเหรอครับ? ถึงได้ตะบี้ตะบันจูบผมจนปากบวมแบบนี้?”เด็กหูกางถามพี่ชายพลางใช้นิ้วแตะปากตัวเองเบาๆ

“เจ็บเหรอ?”

“นิดหน่อยครับ” ชานยอลตอบ “แต่ก็โอเคดี”

“อะไรคือโอเคดี?” อี้ฟานแกล้งถามน้องชายก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้จนหน้าผากของพวกเขาแตะกัน“ชอบก็บอกว่าชอบ อย่าซึน”

“เปล่าเสียหน่อยอ่ะ มันก็แค่โอเคจริงๆนี่ครับ”

“เหรอ? แค่โอเคจริงๆเหรอ?”

ชายหนุ่มกดจูบลงอีกครั้งก่อนจะเริ่มต้อนให้เด็กปากแข็งจนมุมจนต้องครางในลำคอด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นเพราะอี้ฟานไม่ได้ป้อนแค่จูบแต่เขาล้วงลงไปหยอกกับเจ้าชานยอลน้อยจนมันแข็งตัวสู้มือหลังจากที่เพิ่งพักได้ไม่ทันถึงยี่สิบนาที

“เฮียอ่ะ!” เด็กหนุ่มแหวเสียงดังก่อนจะต้องเบ้หน้าเมื่อพี่ชายเริ่มจัดการอีกครั้ง“ใจคอจะไม่ -- อ๊า..ให้ผม- นอน อ๊ะ เลยเหรอครับ!”

“พรุ่งนี้วันหยุด”

อี้ฟานพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าแล้วพลิกตัวขึ้นคร่อมน้องชายที่ยังคงนอนขมวดคิ้วมุ่นอยู่ด้านล่าง

“อยู่เป็นเพื่อนเล่นกับเฮียหน่อยสิน้องชานยอล”

บอกแล้วว่าอย่าปล่อยให้อี้ฟานได้มีโอกาส

มันไม่มีทางจบแค่ครั้งเดียวหรอก

-------------------

continue reading at http://goo.gl/tXFnZH