.
อย่างไรก็ดี ตั้งแต่เมื่อวานที่มีเรื่องเครียดจากข้อความทางไลน์เรื่องงาน ก็ทำให้ผมต้องละเว้นจากมัน เพื่อที่จะสงบสติอารมณ์ ผมไม่สามารถที่จะหยิบมันขึ้นมาดูได้อีก เนื่องจากมันกลายเป็นวัตถุที่สร้างอารมณ์ขุ่นมัวให้กับผมไปเสียแล้ว ถ้าผมยังฝืนดูมันต่อ ผมก็จะนอนไม่หลับ ดังนั้นผมจึงต้องวางมันลงแล้วออกไปที่สวน ไปวิ่ง แม้จะดึกกว่าเวลาปกติก็ตาม แต่นั่นเป็น 2 ชั่วโมงที่ทำให้จิตใจผมสงบลงอย่างช้าๆ แม้จะไม่สามารถเลิกคิดเรื่องน่าปวดหัวนั้นได้ก็ตาม อย่างน้อยคืนนั้นผมก็นอนหลับได้ แม้จะตื่นขึ้นมาแล้วไม่ค่อยสดชื่นเท่าไร

.
ผมก็เลยคิดว่าคนเราควรจะมีช่วงเวลาที่ "offline" บ้างจริงๆ คือโยนมือถือทิ้งไปเสีย แล้วไปใช้เวลาแบบคนจริงๆเสียบ้าง แต่พูดก็พูดเถอะ นี่เพิ่งแค่วันที่สองที่ผมโยนมันทิ้งเสีย แล้วไปออกกำลังกายแบบคนเดียว คือวิ่ง และยกน้ำหนักเพียงเล็กน้อย แต่ก็เป็นสองชั่วโมงที่ทำให้ผมคิดถึงเรื่องนี้มากขึ้น ว่ามันจำเป็นต่อการ reset อารมณ์ของเราเหมือนกัน

.
"ช่วงเวลาของการอยู่ห่างจากมือถือ" นั้นสำคัญต่อสุขภาพจิตของเรามากจริงๆ