นายเป็นแมวงั้นเหรอ?

"...โจวโจว" จิ่งอวี๋เอ่ยเสียงอ่อน มือหนาวางบนไหล่ของร่างเล็กที่กำลังขยับตัวเข้ามาเบียดกับร่างกายของเขาพร้อมฉกใบหน้าขาวใสเข้าซุกกับซอกคอแถมยังส่งลิ้นกับเขี้ยวเล็กมาซุกซนไม่เลิกอีกต่างหาก

แผล่บ

ลิ้นชื้นแฉะแลบเลียสลับกับขบกัดลงบนลำคอแกร่ง มือเล็กปัดป่ายไปบนร่างสูงใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้าม จิ่งอวี๋อยากจะผละตัวออกทว่าเขาก็ไม่อยากทำรุนแรงกับคนตรงหน้าที่กำลังรุกรานร่างกายของเขาอยู่

เขาตัวใหญ่กว่า แรงก็เยอะกว่า หากผลักอีกฝ่ายแรงๆ ล่ะก็ย่อมทำได้ง่ายๆ อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเขาไม่ยอมทำ ใบหน้าหล่อเหลาของจิ่งอวี๋แสดงสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย ทว่าไม่ได้มีร่องรอยของความรู้สึกรังเกียจอีกฝ่ายแต่อย่างใด

เขาไม่รู้ว่าคนเด็กกว่าตรงหน้านี้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนมากนัก ตัวเพียงแค่นี้แต่กลับมีแรงผลักชายหนุ่มผู้ซึ่งโตเต็มวัยแถมยังเต็มไปด้วยมัดกล้ามอันแข็งแกร่งที่เกิดจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอของเขาให้ขยับได้

โจวโจวขยับกายเบียดดันจิ่งอวี๋ให้เดินถอยหลังไปเรื่อยๆ

กึก

แผ่นหลังหนาของจิ่งอวี๋ชนเข้ากับผนังอีกฝั่ง ร่างเล็กกว่าของโจวโจวก็ขยับตามมาทาบทับทันที แม้ว่าส่วนสูงของอีกฝ่ายจะเลยช่วงไหล่ของเขามานิดหน่อยก็ตาม มันก็ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอุปสรรคของอีกฝ่ายเลยสักนิด

โจวโจวขยับมือเล็กปัดป่ายไปตามช่วงตัวหนาภายใต้เสื้อยืดแขนกุดพอดีตัวของจิ่งอวี๋

ฟึ่บ

ชายเสื้อสีเข้มของร่างหนาถูกถลกขึ้นเผยให้เห็นแผ่นท้องแข็งแกร่ง ไม่นานนักมือเล็กก็วางแปะลงบนนั้น ลูบไล้ไปตามร่องของกล้ามเนื้อ ไต่นิ้วเล็กๆ ขึ้นสูงจนไปอยุดอยู่ที่แผ่นอกแน่นหนั่น

โจวโจวหายใจหอบหนักขึ้น ใบหน้าขาวชื้นเหงื่อข้างขมับ ทั้งยังขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างหน้ามอง ดวงตากลมโตที่ปกติมักจะฉายแววเอาแต่ใจดื้อรั้นเล็กๆ ขณะนี้กลับฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำใส ทำให้มันยิ่งแวววาวสะท้อนกับแสงไฟในห้องจนคล้ายกับมีแสงระยิบระยับเล็กๆ อยู่ภายในนั้น

หมับ

มือเล็กซึ่งวางอยู่บนหน้าอกแกร่งขยับลูบไล้ช้าๆ จนไปเจอกับตุ่มไตที่แข็งชูชัน ความทรงจำบางอย่างของช่วงเช้าแว๊บเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว

โจวโจวจำได้ว่าตอนที่เขาทำกับร่างกายตัวเองนั้นมันรู้สึกอย่างไร และตอนนี้เขาก็กำลังเลียนแบบพฤติกรรมตัวเองเพียงแต่เปลี่ยนมาทำกับร่างกายของจิ่งอวี๋แทน

"อึก.. โจวโจว เดี๋ยวก่อน..." จิ่งอวี๋ห้ามพลางออกแรงบีบที่หัวไหล่เล็ก

ใบหน้าที่แดงก่ำด้วยแรงอารมณ์ของร่างเล็กซึ่งกำลังวุ่นวายกับร่างกายสูงใหญ่เงยขึ้นสบตาอย่างงุนงง ทั้งหูและห่างต่างก็ลู่ลงไปด้านหลัง น่ามองอย่างน่าประหลาดในสายตาของจิ่งอวี๋

"อืออ.." โจวโจวครางในลำคอเบาๆ ขณะเบียดกายเข้าหา หางเล็กแกว่งไกวเกาะเกี่ยวกับต้นขาแข็งแกร่งไปด้วยขณะที่เบียดกายแทรกหว่างขาของจิ่งอวี๋

มือข้างที่วางอยู่บนอกแกร่งก็ขยับลูบไล้ตุ่มไตแข็งชันของร่างสูงไปมา มืออีกข้างก็โอบรอบเอวก่อนจะลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้าง ข้อนิ้วขาวงอเกร็งเล็กน้อยจากนั้นก็กรีดลากลงมาตั้งแต่ช่วงสะบักไหล่จนถึงสะโพกสอบได้รูปของจิ่งอวี๋

อ่า.. ให้ตายเถอะ ชักทนไม่ไหวแล้ว

"ชู่... ใจเย็นๆ ไปที่เตียงดีกว่านะ โอเคไหม" จิ่งอวี๋เอ่ยเสียงนุ่มพลางอดกลั้นอารมณ์ที่เริ่มประทุเนื่องจากโดนปลุกปั่นโดยคนในอ้อมกอด ขณะเดียวกันแข็นแกร่งก็โอบรวบร่างเล็กกว่าให้เข้ามาเบียดชิดก่อนจะค่อยๆ ถอยหลังพาเดินไปยังเตียงหลังใหญ่ในห้องนอนซึ่งห่างจากห้องแต่งตัวประมาณสามถึงสี่ก้าวเท่านั้น

"อื้ออ" โจวโจวตอบรับในลำคอขณะที่ใบหน้าขาวก็ซบซุกลงกับช่วงบ่ากว้าง หางเล็กเกาะเกี่ยวไปตามเรือนร่างแข็งแกร่งพลางเบียดกายและขยับสะโพกเข้าหา พร้อมกับเดินตามแรงที่อีกฝ่ายนำพาไปยังเตียงหลังกว้าง

ตุบ

จิ่งอวี๋นั่งลงบนขอบเตียง ฝ่ามือใหญ่คว้าเอวบางของคนเด็กกว่าให้ตามขึ้นมาบนตักตัวเองด้วย

โจวโจวเองก็ขยับตามไปขึ้นคร่อมทันที

ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ เอนหลังลงบนเตียงช้าๆ พลางปล่อยให้คนด้านบนกระทำตามใจโดยไม่ว่าอะไร

"อืมม" โจวโจวซุกไซ้ลงบนซอกคอแกร่งอีกครั้ง ขณะที่ขยับมานั่งคร่อมช่วงเอวของร่างหนาเอาไว้ มือบางก็วางแนบไปบนหน้าอกแกร่งภายใต้เสื้อสีเข้มตัวบางไปด้วย

มือเล็กซุกซนจนเสื้อยืดของคนข้างใต้เปิดขึ้นโชว์แผ่นท้องแข็งแกร่งอีกรอบ สะโพกก็ขยับเบียดถูไถกับช่วงเอวแกร่งไปด้วย หางเล็กแกว่งกวัดไปมาพลางถูไถไปบนต้นขา ริมฝีปากเล็กอ้าออกเผยอให้เขี้ยวคมงับลงบนลำคอจิ่งอวี๋แรงๆ ทำเอาร่างหนากระตุกเบาๆ ด้วยความตกใจ

โจวโจวขยับริมฝีปากกดพรมจูบสลับกับงับด้วยเขี้ยวเล็กจากลำคอแกร่งไล่ลงมาตามลาดไหล่ มือบางขยำจิกลงบนอกแน่นหนั่น ปลายนิ้วก็ลูบไล้บริเวณตุ่มไตซึ่งชูชันตามแรงกระตุ้น สะโพกและหางเล็กก็ขยับบดเบียดไม่หยุดพลางเลื่อนถอยต่ำลงเรื่อยๆ

อึก.. ชักจะไม่ไหวแล้วนะเนี่ยโจวโจว

จิ่งอวี๋ครุ่นคิดในใจพลางเงยหน้าขบกรามแน่นอย่างอดกลั้นอารมณ์ เขาเองก็เป็นผู้ชาย ถูกปลุกเร้าหนักขนาดนี้จะไม่รู้สึกอะไรเลยได้ยังไงกัน ร่างกายคนหนุ่มแน่นวัยฉกรรจ์อย่างเขาสุขภาพดีอย่างน่าเหลือเชื่อเลยเชียวล่ะ หากรู้สึกขึ้นมา.. มันไม่เคยหยุดที่รอบเดียวเลยสักครั้ง

มือเล็กเริ่มปัดป่ายลงมายังหน้าท้องแข็งขณะที่ร่างด้านบนค่อยๆ ถอยร่นลงจนสะโพกบางนั่งคร่อมอยู่บนหน้าขาแข็งแร่งของคนตัวโต

"โจวโจว..." จิ่งอวี๋เรียกอีกครั้ง

"อื้ออ" ขานตอบพลางสาละวนอยู่กับช่วงอกแข็งแกร่ง ลิ้นเล็กที่ติดจะสากเล็กน้อยตามประสาแมวแลบเลียส่วนชูชันพลางใช้เขี้จยวคมงับขบไปด้วย

"ชู่ว...เด็กดี ฟังฉันก่อนนะ" จิ่งอวี๋เอ่ยห้ามพลางจับไหล่บางดึงขึ้นก่อนจะรวบกอดแล้วรัดอีกฝ่ายไว้ให้นอนแนบไปกับหน้าอก

มือหนาลูบผมฟูนิ่มสลับกับเขี่ยหูแมวสีเทาเข้มของอีกฝ่ายเบาๆ ทำเอาโจวโจวเคลิ้มหนัก แก้มนิ่มถูไถไปกับหน้าอกกึ่งเปลือยของจิ่งอวี๋ช้าๆ

"ตอนนี้นายเป็นคนแล้ว... ถูกไหม" จิ่งอวี๋กระซิบเบาๆ พร้อมกับส่งนิ้วไปเขี่ยเกลี่ยอยู่ใต้คางและลำคอขาวที่มีปลอกคอสวมอยู่ ใบหูน้อยๆ ของแมวในร่างคนขยับไปมาคล้ายกับบ่งบอกว่ารับฟังอยู่พลางส่งเสียงฮื่อในลำคอตอบรับ

มือเล็กๆ ก็ลูบไล้อยู่บนหน้าท้องแกร่ง เล็บสั้นเตียนลากขูดเล่นอยู่บริเวณนั้น ขณะเดียวกันขากับหางก็เกาะเกี่ยวไว้มั่นพลางขยับสะโพกเข้าหาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

จิ่งอวี๋สัมผัสได้ถึงส่วนกลางลำตัวของคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่ถูไถต้นขาของเขาอยู่ และเขารู้สึกว่าสิ่งที่อีกฝ่ายทำนั้นก็แค่ทำไปตามสัญชาตญาณของแมวในยามที่รู้สึกมีอารมณ์ในช่วงเป็นสัดเท่านั้น หากแต่ตอนนี้อีกฝ่ายอยู่ในร่างคน

ดังนั้น... ฉันจะสอนแล้วกันนะว่าเป็นคนเนี่ยมันต้องทำยังไง

"ฉันจะสอนให้ว่าเป็นคนเนี่ยต้องทำยังไง... ดีไหม" จิ่งอวี๋ก้มลงกระซิบชิดใบหูแมว

มือหนาก็ลากไล้ลงไปตามแนวกระดูกสันหลังผ่านเนื้อผ้าก่อนไปหยุดลงที่สะโพกกลมสวยได้รูป นิ้วยาวลูบวนบริเวณจุดที่หางโผล่ออกมา ทำเอาร่างบางสั่นสะท้านเล็กๆ พร้อมกับเบียดกายถูไถหนักขึ้น

"อืออ..." โจวโจวครางในลำคอเบาๆ ร่างกายคล้ายกับไร้เรี่ยวแรงไหลลงซบบนอกกว้างปล่อยให้คนตัวโตเป็นฝ่ายบังคับและควบคุมแทนซะอย่างนั้น

มือหนาลูบไปตามความยาวของหางพลางลูบไล้ช้าๆ ทำให้ร่างบอบบางอ่อนระทวยยิ่งกว่าเดิมก่อนจะ..

หมับ

จิ่งอวี๋ขยับตัวนั่งพิงกับหัวเตียงพร้อมกับคว้าเอาร่างบางที่เกยอยู่นั้นขยับมานั่งพิงอยู่บนตัก ก่อนจะสอดมือเข้าไปลูบใต้ผิวกายเรียบเนียนใต้เสื้อยืดตัวโคร่งแทน

โจวโจวแอ่นกายรับสัมผัสจากอีกฝ่ายอย่างไม่อิดออด พลางรู้สึกดีอยู่ในใจว่าการอยู่ในร่างมนุษย์แล้วมีคนคอยลูบคอยเกาให้นี่มันก็สบายไม่ต่างจากอยู่ในร่างแมวเลยสักนิด แม้ว่าบางความรู้สึกอาจจะประหลาดไปบ้าง เกินควบคุมไปบ้าง แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกดีจริงๆ

"อาา.." ริมฝีปากอิ่มสีสดเผยอออกเล็กน้อยก่อนจะหลุดเสียงครางออกมา เมื่อนิ้วเรียวยาวของจิ่งอวี๋บีบคลึงเข้าให้ที่ยอดอกสีชมพู โจวโจวหลับตาพริ้มพลางหยัดกายรับสัมผัส ทั้งหูทั้งหางลู่ลงสะบัดไปมารุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง พร้อมกับสะโพกบางที่เบียดถูไถหนักยิ่งขึ้น

"โจวโจว.. เรียกชื่อฉันสิ" จิ่งอวี๋กระซิบชิดใบหู ซึ่งเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับเขามาก แน่นอนว่าเขาไม่เคยไปกระซิบข้างหูแมวแบบนี้ที่ไหนมาก่อนในชีวิต นี่เป็นครั้งแรก และปฏิกิริยาตอบรับอันอ่อนไหวของแมวนั้นก็ทำให้เขารู้สึกดีได้อย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อมันขยับลู่ลงอย่างอ่อนไหว แถมใบหน้าอ่อนเยาว์ก็เชิดขึ้นรับสัมผัสอย่างน่ามอง

"...แฮ่ก" โจวโจวปรือตาฉ่ำน้ำมองขณะเดียวกันก็หอบหายใจหนักขึ้น เมื่อฝ่ามือใหญ่โตแสนร้ายการขยับรุนแรงขึ้นในการปลุกเร้ากระตุ้นอารมณ์ของเขาให้อย่างต่อเนื่อง

“...โจวโจว” ร่างสูงซึ่งกำลังขยับมือลูบไล้ผิวกายนวลเนียนของอีกฝ่ายเอ่ยเรียกอีกครั้ง คล้ายกับย้ำคำพูดก่อนหน้าที่ต้องการให้คนในอ้อมกอดเรียกชื่อตัวเอง

“อ...อือ” เสียงหวานหลุดครางเมื่อมือหนาเลื่อนลงตะปบบนกึ่งกลางลำตัวซึ่งนูนผ่านกางเกงผ้านิ่มเนื้อดี

“...” จิ่งอวี๋ขยับฝ่ามือนวดเค้นส่วนแข็งขืนใต้ร่มผ้าของคนตัวเล็กกว่าหนักๆ ก่อนจะผ่อนแรงลง

พั่บๆ

“...ฮ์ื่อ” โจวโจวปรือตาฉ่ำน้ำลงพลางพึมพำเสียงหลงมองสบตากับร่างหนาที่กำลังปรนเปรอส่วนอ่อนไหวให้ตัวเองอยู่ หางเล็กก็สะบัดระบายอารมณ์ลงบนเตียงนุ่มไปด้วย

“หืม?” จิ่งอวี๋แกล้งหยอกล้อกับร่างกายที่สั่นสะท้านในอ้อมกอดเล่นด้วยการเร่งขยับมือหนักหน่วงขึ้น ทำเอาโจวโจวกระตุกเบาๆ และผวาเข้ากอดแน่น หายใจหอบหนักก่อนจะผ่อนช้าลง

โจวโจวที่นั่งบนตักใหญ่โตของจิ่งอวี๋ขดซุกอยู่กับอกแกร่งพลางเก็บหูเก็บหางตวัดเข้ามาคลอเคลียกับตัวเองเมื่อถึงฝั่งไปก่อนแล้วในที่สุด 

จิ่งอวี๋ก้มมองคนในอ้อมกอดที่อยู่บนตักเล็กน้อย ดูเหมือนอุณหภูมิร่างกายของอีกฝ่ายจะสูงขึ้น ทั้งยังสั่นเล็กน้อยอีกต่างหาก 

มือหนาขยับออกจากจุดกึ่งกลางลำตัวของอีกฝ่ายหลังจากรู้สึกชื้นนิดๆ ตรงฝ่ามือ พลางสังเกตเห็นคราบชื้นเป็นวงบนกางเกงบริเวณที่เขาสัมผัสเมื่อครู่

ให้ตายเถอะ.. อย่าบอกนะว่าเสร็จจนหลับไปแล้ว

จิ่งอวี๋คิดในใจพลางขมวดคิ้วอย่างรู้สึกขัดใจเล็กน้อย ก็แหงล่ะ เจ้าตัวเล่นเข้ามาปลุกเร้าเขาซะหนักหน่วง แต่พอเขาจะเอาจริงบ้าง ไม่ทันไรก็ถึงฝั่งก่อนเสียแล้ว แถมยังหลับทิ้งกันไว้กลางทางอีก

หันไปมองเวลาก็พบว่าเลยมื้อเที่ยงมาสักพักใหญ่แล้ว เด็กแมวก็หลับคาตักเขาไปแล้ว 

แล้วยังไงล่ะ สิ่งที่เขาต้องเผชิญเพียงคนเดียวต่อจากนี้ก็คือ...

อารมณ์ค้างกับความหิวที่กำลังร้องประท้วงอย่างรุนแรงในช่องท้อง

แมวบ้านี่แสบชะมัด!

จิ่งอวี๋บ่นในใจเมื่ออุ้มอีกฝ่ายลงจากตักและจัดท่านอนให้ดีบนเตียงกว้าง 

ในตอนแรกจิ่งอวี๋คิดจะเปลี่ยนกางเกงให้อีกฝ่ายเพื่อที่จะได้สบายตัวมากขึ้น แต่ทว่าเขาก็เปลี่ยนใจไม่ทำ เมื่อรู้สึกว่ามันคงเป็นการทำร้ายตัวเองซะมากกว่าจึงปล่อยไว้อย่างเดิม

เขาเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำอยู่สักพักใหญ่ แต่จัดการเท่าไหร่ก็ไม่พอใจเสียที

หากเป็นในยามปกติตอนที่เขายังไม่รับเจ้าแมวแสบนี่มาอยู่ด้วยล่ะก็ เขาคงออกไปหาที่ระบายไม่สนหินสนแดดอะไรแล้ว

แต่นี่อีกฝ่ายดันเป็นคนที่ทำให้เขามีอารมณ์และดันปล่อยให้เขาค้างเติ่งอยู่คนเดียวอีก

แบบนี้ต้องเอาคืน!

TBC. 

- วืดนะครับพิจิ่ง อดกินน้องนะฮะ 555555 น้องยังเด็กอยู่ รอโตอีกนิดเนอะ ไม่นานๆ 

- มาช้าไปหน่อย พอดีออกไปทำธุระข้างนอกช่วงบ่ายเลยไม่มีเวลาแตะคอม ยังดีที่พิมพ์ค้างไว้บ้างแล้ว ที่เหลือเลยมาพิมพ์ในโทรศัพท์ต่อแทน

- เอาไว้เปิดคอมแล้วจะแก้คำผิดกับสำนวนอีกรอบ 55555 เจอกันวันถัดไปค่า เจอคำผิดทักได้คับ