Baby ,Baby ,Baby (LeMark)ppan_19
Be My Baby [3]
  • [3]

    เฉินเล่อตามจีบมาร์คทันทีหลังจากคืนแห่งปาฎิหาริย์นั้น
    เริ่มที่แอดเฟรนด์ในเฟซบุ๊ค กดติดตามอินสตราแกรม ค้นดูข้อมูลคร่าวๆว่าอีกฝ่ายเรียนที่ไหน มีไลฟ์สไตล์ยังไง ค้นไปค้นมา รู้ตัวอีกทีก็ฟ้าสว่าง
    สิ่งที่ได้มาในคืนนั้นคือรูปของมาร์คที่เพิ่มเข้ามาในเครื่องกว่าร้อยรูป

    ในหัวก็มีแต่คำว่า คนน่ารัก

    หลังจากนั้นก็ตามไปคะยั้นคะยอขอพี่ชายสุดที่รักตามไปผับด้วย
    เมื่อได้ยินคำขอสุดแปลกประหลาดเช่นนั้น แจมินถึงกับเด้งตัวลุกออกจากเตียงด้วยสภาพซอมบี้แฮงค์เหล้า "เมื่อกี้.. พี่ไม่ได้ฟังผิดใช่มั้ยเล่อเล่อ"

    "อื้อ คืนนี้พาน้องไปผับเมื่อคืนหน่อยดิ"

    ชายผมชมพูอ้าปากกว้างเหมือนต้องการจะกรีดร้อง แต่เพราะยังไม่หายแฮงค์ การร้องแหกปากจึงทำให้หัวสีชมพูนั้นแทบแตกเป็นเสี่ยง-- เฉินเล่อตัดสินใจลงไปชงน้ำขิงมาให้และปล่อยอีกฝ่ายพักผ่อน ก่อนจะกลับมานั่งคิด(ละเมอเพ้อพก)ถึงแผนการพบกันกับมาร์คอีครั้งต่อไป

    หน้าเหมือนลูกสิงโต
    คิ้วโก่งเรียวสวย
    แก้มเนียน ดูแล้วท่าจะนุ่ม
    ปากฉ่ำที่เคลือบด้วยลิปบาล์ม
    สัมผัสจากฝ่ามือนั้น-- อ่อนโยนมาก
    และสิ่งที่อ่อนโยนที่สุด คือทั้งหมดที่มาร์คทำเมื่อวาน

    เป็นห่วงเด็กที่ไม่เคยเห็นพบกันมาก่อน ถึงขนาดพากลับมาส่งถึงบ้าน หนำซ้ำก่อนจะลากลับยังโบกมือให้อย่างเป็นมิตร
    เฉินเล่อกลั้นเสียงโลมากรีดร้องแทบไม่ไหว

    น่ารักน่ารักน่ารัก น่ารักไปหมดเลยอ่า มาร์คอ่า

    เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอดก่อนจะค่อยๆบรรจงพิมพ์ข้อความลงไปในช่องแชทที่ยังไร้ประวัติสนทนา



    LeLe : พี่มาร์คใช่มั้ยฮะๆๆๆๆ
    LeLe : นี่เล่อเองนะฮะะะะ
    LeLe : คือออออออ
    LeLe : เล่อคิดว่าเล่อทำของหล่นไว้บนรถพี่มาร์คอ่ะฮะ
    LeLe : คืนนี้ขอเข้าไปเอาที่ผับได้มั้ยฮะ



    ด้วยมารยาร้อยเล่มเกวียนที่ฝึกเอาไว้ขออั่งเปาทุกปี ครั้งนี้ก็ได้งัดมาใช้ให้เป็นประโยชน์
    ของที่ บังเอิญ ทำหล่นเอาไว้ในรถคันนั้นก็คือ บัตรสมาชิกห้องเช่าสตูดิโอซ้อมดนตรีประจำของเขากับเพื่อนนั่นเอง
    ด้วยความ บังเอิ๊ญบังเอิญ ที่บัตรใบนั้นถูกใส่อย่างหมิ่นเหม่ไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ท และเพราะเฉินเล่อนั่งพิสดารอย่างไรก็ไม่ทราบ บัตรใบนั้นถึงหล่นจากกระเป๋าออกไปได้-- คิดให้ดีโลกนี้ช่างประหลาด



                                                                                                              เข้ามาที่ผับจะดีเหรอน้อง : MARK
                                                                                                               พี่เอาไปให้เราที่บ้านก็ได้ : MARK

    LeLe : เยยยยย้ พี่มาร์คตอบด้วยยยยยย
    LeLe : พี่ไม่ต้องลำบากมาหาผมที่บ้านหรอกก ยังไงพี่แจมก็จะออกอยู่แล้วคืนนี้ ผมก็จะติดไปด้วยยยย

                                                                                               ไม่ดีมั้ง ที่มันไม่เหมาะกับเยาวชนน่ะ : MARK

    LeLe : งั้นนนนน
    LeLe : นัดเจอกันที่อื่นที่ไม่ใช่ผับแทนดีม้าาาา



    แน่นอนว่าแผนการร้อยเล่มเกวียนของจงเฉินเล่อ ประสบความสำเร็จอยู่ร่ำไป




    การพบกันครั้งที่สองเกิดขึ้นที่ร้านคาเฟ่ข้างโรงเรียนของเฉินเล่อ
    มาร์คในชุดไปรเวทนั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้วเพราะมีเวลาว่างก่อนเวลาเลิกเรียนเด็กมัธยม-- นอกจากชุดไปรเวทจะแอคแทคมากแล้ว
    วันนี้มาร์คอีก็ยังจะ ใส่แว่น


    น่ารักน่ารักน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ทั้งที่อายุเยอะกว่าแท้ๆ แต่กลับน่ารักซะขนาดนี้


    ดวงตากลมโตสีดำขลับใต้เลนส์แว่นเหลือบมองพบเฉินเล่อยืนอยู่ที่หน้าประตูร้าน มาร์คไม่รอช้ารีบโบกมือเรียก โดยหารู้ไม่ว่าเฉินเล่อนั้นมองเห็นเขานานแล้วแต่ที่ยังไม่เดินเข้าไปหาก็เพราะมัวแต่ยืนเขินอยู่


    "เฉินเล่อ"


    เสียงทุ้มเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่เจือความเอ็นดูและความสดใส
    ขณะเดียวกันนั้น ก็ส่งยิ้มเหมือนเด็กน้อยตรงมายังเขา




    ป๊า ม๊า พี่แจมิน
    เล่ออยากได้คนนี้แหละเป็นแม่ของลูก



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in