The Intern (2020)punchneverdie
ความไว้วางใจเป็นของหนัก
  • มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยบอกใคร
    --เรากลัวการที่ต้องสอนเด็กนอกเหนือจากคำสั่งของพี่ผู้สอนหลักมากๆ
    เรากลัวตัวเองจะทำผิด และกลัวจะทำให้เด็กทำผิดตามไปด้วย

    ความไว้วางใจของเด็ก ๆ ต่อเราในฐานะ 'ครู' ของเขาเป็นของหนัก
    และ
    ความไว้วางใจของครูผู้สอนให้เรา 'เป็นครู' ยิ่งเป็นของหนัก

    ค้นพบว่าช่วงเวลาที่เด็กทำงานพลาดแล้วเราต้องใช้เวลาสั้น ๆ คิดว่าจะไปยังไงต่อเป็นของยากอย่างยิ่ง
    จะลบแล้วทำใหม่? จะแก้เพิ่มจากนี้? 
    จะทำยังไงดี ยากไปหมดเลย

    ทุกครั้งที่เราลบงานเด็กจะเป็นอะไรที่ลำบากใจมาก (--อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง)
    อาจเพราะเขาวาดวงกลมเบี้ยว
    อาจเพราะเขาวาดผิดแบบ
    อาจเพราะเขาวาดโดยไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร
    ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลไหน เราจะบอกกับเด็กทุกครั้งว่า

    "หนูวาดสวยมากเลยค่ะ แต่ว่ามันเล็กไปนิดนึงนะ/ แต่เดี๋ยวเราลองวาดตามคุณครูบนกระดานดูก่อนนะ แล้วค่อยวาดอันนี้/ แต่ลองยาว ๆ กว่านี้ดีมั้ยคะ"

    เด็ก ๆ พยักหน้ารับเสมอ

    "งั้นพี่ขอลบตรงนี้ก่อนนะ หนูวาดสวยแล้ว แต่ลองวาดให้ใหญ่ดูกว่านี้นะ"

    พยายามจะบอกตลอดว่าไม่ใช่ความผิดของเขาที่ทำให้เราต้องลบงานเขาแล้วเริ่มใหม่
    ไม่อยากให้เขาเกิดความรู้สึกว่าที่เราลบเพราะงานเขาไม่ดี
    ไม่อยากจะให้เด็กคนไหนต้องเจ็บปวดกับศิลปะเลย
    (อาจเพราะเราตอนเด็ก ๆ เจ็บปวดกับมันจนไม่ชอบไปเลย)


    ไม่ได้ยากแค่กับเด็กหรอก
    บางครั้งมันก็ยากสำหรับเราที่กะเกณฑ์ไม่ถูก
    เท่าไหนถึงจะพอ
    ช่วยเด็กทำได้แค่ไหนถึงจะพอดี


    จริง ๆ เมื่อก่อนเราเคยคิดว่าการจับมือเด็กให้ทำตามไม่ดี
    ประมาณว่าเป็นการบังคับรึเปล่านะ
    แต่พอมาสอนจริง ๆ พบว่ามันเป็นหนทางที่ดีที่สุดที่จะทำให้เด็กกล้าวาด
    เด็ก ๆ บางทีกลัวเกินกว่าจะเริ่มต้นด้วยตัวเองด้วยซ้ำ
    แต่นั่นแหละ เราก็ยังเป็นเราที่คิดมากที่ 1 
    จะบอกเขาทุกครั้งเลยว่า

    "เดี๋ยวเรามาลองทำด้วยกันก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวหนูลองทำเองดูนะ"

    มาลองทำด้วยกันก่อน
    แล้วพอเขากล้าที่จะจรดดินสอวาดด้วยตัวเอง 
    หันมายิ้มดีใจให้ตอนเราชมว่าเก่งมาก ๆ
    รู้สึกว่าต่อให้ความไว้วางใจมันหนักแค่ไหนก็ยอมแบกแหละ

    มันคุ้มค่านะ


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in