litanies of you.sweetsingularity
day 7: fears
  • บางครั้งผมหลงรักในความเงียบ


    มือสองมือที่เกี่ยวก้อยกันในความมืด และเสียงยับๆของผ้าห่มจากการขยับตัวของร่างอุ่นข้างกาย


    “พี่นอนไม่หลับหรอ”

    “ฮื้อ”


    คนผมหยิกซุกตัวเข้าไปในผ้าห่ม รู้สึกปลายจมูกสวยไซ้เข้าที่ไหล่ผม


    บางครั้งคืนวันเสาร์ของผมก็แค่นี้


    บทสนทนาคำเดียวในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ห้องนอนที่เงียบงัน กับคนรักที่จับจองเตียงอีกฝั่งเป็นของตัวเอง


    ยอมรับว่าผมเคยกลัว


    กลัวสิ่งที่ตามมาหลังจากครั้งแรก

    กลัวความปกติที่เริ่มมีอีกฝ่ายในชีวิต

    กลัวรอยยิ้มที่พี่นายส่งมา เหมือนเราเห็นกันอยู่สองคนในโลก

    กลัวคำพูดที่ยืนยันและสัญญาว่าต่างคนเป็น ‘ความแน่นอน’ ของอีกฝ่าย



    กลัวความจริง หลังความหวานของการลิ้มรสกันและกันหมดไป



    “ขอบคุณนะ”


    ผมก้มลงกระซิบข้างหูพี่นาย เหยียดแขนไปโอบคนข้างตัวเข้ากับอก


    “ขอบคุณที่อยู่กับผม"



    //


    มาคุย / ทักทายกันได้ที่ทวิต

    @_XDolan

    นะคะ <3

    x

    ข้าวเอง.

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in