FRIDAY'S MOVIEskipmetofriday
สยามสแควร์ : โลกมันโหด ไม่แจ้นิงนี่อยู่ไม่ได้เลย

  • -1-
    สยาม-มนุษย์-สถิตย์
    (รีวิว)



    เรื่องย่อ. 
    "อีเมย์อ่ะ มันเสือกไปคุยกับผี เอาสมุดของผีมา กูเตือนมันแล้วนะ แต่มันก็ไม่ฟังกู อีเมย์ทำให้ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด อีเมย์นั่นแหละผิด" - อีจุ๊บเล็กกล่าว / จบ.


    เนื้อหนัง.
    การตัดทีเซอร์ดูว่าโคตรหลอนแล้ว แต่จังหวะผีโผล่ในเรื่องหลอนกว่ามาก 
    จังหวะดี ทั้งคอมาดี้ ดราม่า และซีนผี (ซีนผีทำงานมาก ช่วงครึ่งเรื่องแรกนี่หลอนสัส)
    ถามว่าน่ากลัวแค่ไหน ขอตอบอย่างชิวๆว่า คอนจูริ่ง2เทียบไม่ติด อีผีแม่ชีกลายเป็นอนุบาลไปเลย

    พลอตใหม่มากแต่ถือว่าเป็นพลอตที่มีความกล้าจะเล่าดี

    1.บางช่วงมีเหตุมีผล 2.บางช่วงไม่มีเหตุมีผลและไม่มีที่มาที่ไปเลย

    3.บางช่วงมีความแฟนตาซีบางประการที่ไม่คิดว่าอย่างนี้ก็ได้เหรอ

    4.Contentที่ตั้งใจจะพูดค่อนข้างดีเลยอะ แต่ว่ายังสื่อออกมาไม่คมเท่าไหร่ 
    (เช่นส่วนที่กำลังจะพูดในพาร์ท2ของบทความนี้ บางคนไม่เก็ท แต่ถ้าตั้งใจดูก็เข้าใจได้นะ)

    5.ตัวละครเยอะไปจนเกลี่ยบทไม่ทั่วและใส่นั่นโน่นนี่ที่ไม่จำเป็นมาเยอะเกิน
    ยัดเยียดเรื่องความรักความสัมพันธ์เข้ามา แต่มันน่ารำคาญเพราะมันยังไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกะเส้นเรื่องหลักเท่าไหร่ ครึ่งๆกลางๆจนน่าหงุดหงิด 

    (ตัวอย่างหนังผีที่แทรกเรื่องอื่นเข้ามาแล้วครึ่งๆกลางๆ - รุ่นพี่
    ตัวอย่างที่แทรกเรื่องอื่นแล้วออกมาดี - ลัดดาแลนด์)

    แต่

    สรุป.
    เราชอบนะ เรื่องความน่ากลัวและความหลอน ขึ้นอยู่กับเพอเซปชั่นของแต่ละคน แต่เราว่าดี

    คะแนน. 8/10




    -2-
    ทุกอย่างคือสิ่งที่เราสร้างกันขึ้นเอง
    (วิจารณ์+เปิดเผยเนื้อหาสำคัญในหนัง)






     หลายคนบอกว่าพลอตเรื่องนี้หักมุม เดายาก ซับซ้อน แต่เราไม่รู้สึกอย่างนั้น
    เราว่ามันง่ายมากเลยนะ ถ้าตั้งใจดูมากพอ ช่างสังเกตมากพอ จะจับทางและเดาเรื่องเข้าใจแทบทั้งหมด 


    เราชอบเนื้อในที่ตั้งใจจะสอดไว้ในหนัง 

    ช่วงกลางเรื่องตัวละครหลายตัวถูกย้ำหลายครั้งว่า อย่าเล่าเรื่องผีนะ อย่าพูดเรื่องผีขึ้นมา ไม่งั้นมันจะเป็นจริง ถ้าพูดมากๆเข้ามันจะกลายเป็นจริงนะ --

     การเล่าเรื่องผี  สร้างข่าวลือ สร้างตำนาน สร้างตัวตนแบบนั้นแบบนี้ขึ้นมา 
    ก็คือการนินทาลับหลังนั่นแหละ 

    ตำนานเล่าว่าเด็กหายไป ข่าวลือก็ว่ากันว่าตาย มีตำนานเรื่องโต๊ะและด้ายแดง
    พูดกันไปปากต่อปาก สิ่งที่ไม่ใช่-ไม่จริงก็ถูกปั้นแต่งจนมัน'ดูจริง'ขึ้นมา 

    อาธรรพ์การผูกด้ายแดงที่โต๊ะ เด็กผู้หญิงที่หายตัวไปและลือกันว่าตายแล้วกลายเป็นผี เรื่องเล่าว่าผีจะมาเข้าฝันและผูกด้ายแดงที่ข้อมือ

    ทั้งหมดนั้นเป็นแค่เรื่องเล่าและคำนินทา

    เรื่องจริง แม้มันจะ 'เหลือเชื่อ' หรือฟังดูเป็นหนังคนละม้วนกับคำนินทาแค่ไหน แต่มันก็คือเรื่องจริง 
    แต่สุดท้ายแล้วจะมีสักกี่คนล่ะที่สนใจและเชื่อตามความจริงนั้นบ้าง

    ในสยามสแควร์อันเปรียบเหมือนโลกของวัยรุ่น

    ตัวละคร 'นิด' (น้องพลอยอาปัติ) และ 'เมย์' (อุ้ม) มีปมอย่างหนึ่งที่คล้ายคลึงกันคือยังคงสับสนในตัวเองว่าตัวเองที่เป็นจริงๆ กับตัวเองที่ถูกเอาไปนินทาลับหลังนั้นเป็นยังไง

     สับสนจนความจริงของเราและคำบอกเล่านินทาของคนอื่นปะปนกัน 
    ทำให้ 'นิด' และ 'เมย์' ไขว้เขวขัดแย้งในตัวเอง

    แต่นิดน่าสงสารกว่าเมย์อยู่หลายขุม เพราะเรื่องที่ผ่านมายาวนาน มันทำให้นิดรู้สึกว่าถูกเข้าใจผิดๆไปและแก้ไขอะไรไม่ทันแล้ว 

    และแม้พยายามจะ'ปรับความเข้าใจ'กับคนที่สร้างแผลใจให้เธอ แต่นิดก็กลับต้องพบว่า เจ้าของคำพูดร้ายๆที่ทำให้เธอร้องไห้จนน้ำตาเป็นเลือดนั่นน่ะ "ไม่ได้แคร์"ด้วยซ้ำ

    ชีวิตจริงก็เป็นอย่างนี้เช่นกัน

    คนนินทาว่าร้าย 'ไม่แคร์'หรอกว่าผลของมันจะร้ายแรงแค่ไหน
    คนเล่าต่อ ไม่รู้หรอกว่าความจริงคืออะไร เพียงแค่เล่าต่อๆกันไป
    เรื่องราวเลวร้ายและคำนินทา พอถูกพูดถึงมากๆเข้า จากไม่จริงก็ดูจริงขึ้นมา
    และคนถูกนินทา หากไม่มั่นคงในตัวเองมากพอและเลือกจมอยู่กับถ้อยคำเลวร้ายเหล่านั้น
    สุดท้ายก็จะทำตัวตนของตัวเองหล่นหายไป และกลายเป็นอย่างคำนินทานั้นจริงๆ

     อย่างที่นิดบอกนั่นแหละ
    ข่าวลือมันน่ากลัวกว่าผีซะอีก
     

    -3-
    ETC
    (ความรู้สึกส่วนตัวทั่วไป)





    ตัวละครที่ชอบ. 
    - จุ๊บเล็กกกกกก อีหมวยยยยยย รักหมวยหลิวมากกกกกก ชอบน้องตั้งแต่แสดง Thank You For Sharing ของพี่นวพล และพอจะรู้อยู่แล้วว่าอีหมวยนางมีมุมดาร์ค มุมร้าย และพอถึงซีนดราม่าในเรื่อง (ซีน'มึงตั้งใจฟังกูดีๆนะ...') อีหมวยก็ร้ายจริง ชอบมากก เล่นถึงมากกกกกกก ไม่ทำให้ผิดหวังเลย
    - นิด คือเป็นตัวละครที่น่ากลัวด้วย น่าสงสารด้วย และน้องพลอย อาปัติน่ารักมาก ด้วยหน้าตาทำให้ตัวละครตัวนี้ดูซอฟท์และน่าสงสารขึ้น
    - นิวตัน รู้สึกว่าตัวละครตัวนี้และเป็นตัวเดียวที่มีสติที่สุดในเรื่องละ 
    - ม่อน แสดงโดย เบส นัดสิด - กวนตีน /จบ.

    ตัวละครที่เกลียด.
    ไม่ได้เกลียดตัวไหนเป็นพิเศษ แต่รำคาญความรักสามเศร้าของปอนด์ หมูหวาน และน้องเฟิร์นมาก 5555555 คือรู้สึกว่าตรงนี้แหละที่ยัดเยียดและไม่กลืนไปกะเนื้อหนังเท่าไหร่ ขัดใจทุกที

    ส่วนที่ไม่ชอบในหนัง.
    บางอย่างมันยังไม่ค่อยถึงเท่าไหร่ เช่น เพื่อนต่างโรงเรียนที่แค่กวดวิชาด้วยกัน ความสัมพันธ์มันไม่ได้แน่นแฟ้นอะไรขนาดนั้น มันดูไร้ที่มาที่ไป ดูจัดวางไปหน่อย และสิ่งที่ขัดคือ โรงเรียนกวดวิชาที่ไหนมันจะเปิดให้เด็กขึ้นไปตอนดึกๆดื่นๆวะ ขนาดแค่ทรูคอฟฟี่ กูเป็นลูกค้า ไปนั่งพิมพ์ฟิค เขายังปิดร้านไล่กูเลย  
    ส่วนที่ชอบในหนัง.
    -ฉากฝัน ภาพสวยมาก 
    -ฉากกดกริ่ง รู้สึกว่าซีนนั้นหลอนมาก
    -ชอบตัวละครน้องสาวนิด นี่เอ๊ะตั้งแต่ซีนที่เมย์ไปบ้านนิดแล้ว ว่าตัวละครตัวนี้มันดูเกรงกลัวอีนิดยังไงพิกล /meตบเข่าฉาด กูว่าแร้วววววววววว
    - ที่ชอบอีกอย่างคือการที่เฟิร์นเน้นย้ำกับหมูหวานทุกครั้งที่พูดเรื่องคอนเสิร์ตว่า เราว่าจะชวนไปดูคอนเสิร์ตฟังใจ 5555555 คือแบบอธิบายไม่ถูกแต่รู้สึกดี ตลกอะ 5555555555555
    - รู้สึกว่าภาพตลอดเรื่องสวย ไม่รู้ว่าใช้เลนส์อะไร แต่มันสื่ออารมณ์ได้เข้มมาก


    ความรู้สึกอื่นๆ.
    ดูแล้วเหนื่อยมากเพราะลุ้นฉากผีโผล่ นับว่าเป็นหนังที่น่าประทับใจเรื่องนึง อาจจะยังไม่ถึงกับเพอร์เฟ็ก แต่ก็ชอบมาก อยากให้หนังไทยมีแบบนี้ออกมาบ่อยๆ 




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in