(fic) gk with himredbunnyx14
(junkwang?) ซ่อนกลิ่น
  • ซ่อนกลิ่น palmy



    -

    คนตัวเล็กเดินไปตามทางของแผนที่ที่บอกไว้ในแชทกลุ่ม ไม่รู้นึกยังไงกันถึงได้คิดจะรวมกลุ่มตั้งแต่สมัยมัธยมให้มาเจอกัน ร้านคาเฟ่ดูน่านั่งปรากฏแก่สายตา ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะเป็นใครซักคนในกลุ่มเพื่อนที่เป็นเจ้าของนี่แหละ ขนาดแค่อยู่นอกร้านเขาเองยังได้ยินเสียงความวุ่นวายออกมา ตัดสินใจผละประตูร้านเข้าไปหาความวุ่นวายนั้น


    “อีกีกวังงงงง” เพื่อนที่ดูเหมือนจะเมาไปแล้วเรียบร้อยถลาตัวเข้ามากอดเขา กีกวังรีบพยุงเพื่อนคนนั้นก่อนจะไปหาที่นั่งให้


    “ไง มาจากไหนละ”


    “ต้องบอกด้วยรึไง” เพื่อนคนนั้นไหวไหล่มห้ก่อนจะบอกให้กีกวังทำตัวตามสบาย เขาเองก็พยักหน้าตอบรับให้


    ...ไม่มารึไงนะ


    สายตาสอดส่องมองไปตามกลุ่มเพื่อนที่อยู่ตามที่ต่างๆราวกับหาใครบางคน


    …ทั้งอยากเจอและไม่อยากเจอ


    “ไง ยงจุนฮยองงงง” เขาสะดุ้งเล็กน้อยกับชื่อคนที่มาใหม่ พยายามหันไปมองเหมือนคนไม่ได้สนใจ


    คนที่ดูคุ้นเคยในความทรงจำปรากฏชัดต่อหน้า ยังเหมือนเดิมที่เปลี่ยนก็คงดูผอมลงละมั้ง


    เผลอสบตาแค่วิเดียวเท่านั้นก่อนเขาจะหันไปคุยกับเพื่อนคนอื่นแทน


    ...แฟนใหม่อีกแล้วรึไง


    “ไอจุนฮยองพาแฟนมาด้วยว่ะ”


    “คนที่เท่าไหร่แล้ววะ”


    “เออ เปลี่ยนแฟนเก่งชิบหาย” กีกวังยิ้มบางๆให้กับบทสนทนาในโต๊ะตัว เขาไม่ได้ออกความเห็นแต่ก็ไม่ได้แย้งอะไร จนเห็นจากหางตาว่าอีกฝั่งนั่งโต๊ะที่เยื้องๆกับเขาไปเพียวนิดเดียว


    “แต่แฟนมันสเปคคล้ายกันหมดเลยว่ะ”


    “เออจริง ตัวเล็กยิ้มง่าย” ก่อนที่ทุกคนจะเงียบไปเล็กน้อยเมื่อสังเกตว่ากีกวังเงียบลงไป


    “อะไรของพวกมึง”


    “มึงโอเคปะ”


    “โห เรื่องผ่านไปเป็นชาติแล้วมั้ย”


    ...ไม่ได้สนใจเถอะ


    “เข้าห้องน้ำแปป” กีกวังเอ่ยขอตัวหลังจากที่นั่งคุยกันไปได้ซักพัก ก่อนจะมีคนบอกไล่หลังว่าให้รีบเพราะใกล้จะถ่ายรูปหมู่แล้ว


    กระจกสะท้อนเงาของเขาเพียงคนเดียว โทรศัพท์เขาดังขึ้นให้เขาได้สติ


    “ครับพี่ดูจุน”


    /ใกล้จะกลับยังครับ ให้พี่รับมั้ย/


    “ไม่เอาอ่าพี่ดูจุน แค่น้องเบี้ยวนัดก็ผิดจะแย่”


    /แต่พี่ก็ไม่อยากให้กลับคนเดียวนี่หน่า/


    “น้องเลือกได้มั้ยละ”


    /ไม่ได้ครับ5555/


    “งั้นอีกครึ่งชั่วโมงมาเลยก็ได้ครับ”


    /โอเคครับ/


    “พี่ดูจุน” กีกวังพูดขัดก่อนที่ปลายสายจะวางไป ปากอิ่มเม้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงอีกคนที่เงียบไปเพื่อนรอฟังเขา


    “รักพี่นะครับ”


    /เหมือนกันครับ/


    …เดินหน้าต่อไปดีกว่า


    เหมือนโลกชอบเล่นตลกชะมัด ประตูห้องน้ำถูกผละด้วยฝีมือคนข้างนอก จุนฮยองดูตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามีคนอยู่ในห้องน้ำ อีกีกวังเลือกที่จะให้บรรยากาศไม่เวียบโดยการพาตัวเองออกไป


    “กีกวัง” เสียงทุ้มเรียกเขาไว้ ทั้งที่คิดไว้ว่าคงไม่ได้ทักกัน คงไม่ต้องคุยกัน


    “อะไร”


    “ดีใจที่เจอนะ” กีกวังไม่ได้ตอบทำเพียงแค่การเดินออกมาจากตรงนั้น


    เก็บไว้แค่ตรงนี้ แต่ไม่เอาออกมาอีกแล้ว



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in