กุมภาพันธ์ 61*Sarane Champa
กลับจากออฟฟิต (1/02/61)
  • เดินโต๋เต๋กลับจากออฟฟิตในเวลาเกือบตี 1 บินกลับจากพม่า มาถึงเกือบเที่ยงคืน บินกลับบ้านไฟท์ 8.30 น. แล้วเข้าไปเคลียร์งานต่อ พ่ออยากให้ไปทำบุญด้วยกัน นั่งดูตารางงานแล้ว มันไม่ได้เลยไง เกิดปัญหาขึ้นมาแล้วทำไง?? พ่อก็สะบัดเสียงแบบ เออ ไม่ต้องไป! คือ นอกจากผู้หญิงวัยทอง ก็ผู้ชายหลังวัยกลางคนนี่กระมั้ง ที่ช่างตามใจได้ยากที่สุด
    .

    ก็โม่งาน แล้วขอนายออกมาตอน 16.00 ขับรถพาคนที่บ้านไปไหว้พระธาตุพนม ไปเสียค่าหัว คือ ที่บ้านก็วุ่นๆตามแบบครอบครัวใหญ่แหละ หลานจะซื้อของเล่น พ่อจะไปไหว้พระ แม่จะชอปปิ้ง กุต้องรีบกลับไปทำงานต่อ???? ก็พยายามนะ พยายามใจเย็นด้วย พยายามปล่อยบางอารมณ์ผ่านไป แต่พ่อก็ยั่วได้ใจจริงๆ เอะอะบ่น เอะอะด่า มันจะดีอยู่แล้วแหละ จนถึงตอนขับรถกลับบ้าน 
    .
    คือพ่อเนี่ยเค้าก็ติดนิสัยผู้บัญชาการบ้าน ตามองไม่ค่อยเห็นหรอก แต่ต้องทำตามคำสั่งการท่าน แล้วท่านก็ใจร้อน แม่ก็ช่วยบอกทาง เราก็ระมัดระวังทุกทาง เพราะหน้าเทศกาลอะ แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจเค้า ขนาดทำตามที่บอก ยังเถียงมาว่า " รู้ว่าขับไม่ถูกแล้วขับตามทำไม?? " เอาซี้!!!!! แล้วแกก็ด่าลมด่าฟ้าไปอีกหลายประโยค แม่ก็บอกระวัง ระวัง ระวัง (นึกบรรยากาศที่โคตรมาคุไปด้วย)
    .
    จนหลุดจากที่ชุมชนแกก็ด่าสอนมาอีกเรื่อยๆ เราก็เลยถามว่า น้ำตาลขึ้นเหรอ พ่อตอบกลับมาน่ารัก " กวนตีน!!!" ปกติหมีจะขำ แต่วันนี้มันเหนื่อยเกินจะเค้น เลยถามว่า กวนตรงไหน ถามเรียบที่สุดละ  แกก็ด่ามาอีกว่า ถ้าแกตาดี แกขับแล้ว ขับแค่นี้นึกว่าเก่งหรือไง ชิดข้างทางแล้วบอกมาขับเหอะ .... เหว๋อกันสิ แล้วนึกว่าพ่อจะยอมแพ้ บร้าาาาาาาาา  ข้ามฝั่งมาขับทั้งตามองไม่เห็นจ้าาาา ด่ากุเข้าไปอี๊กกก
    555555555 เอ้า เต็มที่ ขับเลย จะเลี้ยวไหน ความเร็วเท่าไหร่ ตีซ้ายตีขวา ขับค่ะคุณพ่อ  สาใจละนะ
    .
    กลับถึงบ้านเกือบสามทุ่ม ต้องเข้าออฟฟิตต่อ แม่เข้ามากอด แล้วบอกว่าวันนี้เราใจร้อนมาก ปกติเราไม่ทำแบบนี้ ตอบกลับแม่ไปว่า หาที่เย็นกว่านี้มาสู้สามีแม่เหอะ แม่ถามทำไมยั้วะ ก็ตอนแกพูด ทำแบบนี้จะไป อยู่กับใครเค้าได้ คือ ก็อยู่มาน่ะนะ อยากรู้ว่า ทำแบบพ่อนี่นอกจากลูกหลาน ใครจะทนค่ะคู๊ณณณ แล้วพูดได้ไหม?? พูดแล้วเดี๋ยวแกก็ร้องไห้อี๊กกก ทำพ่อร้องไห้ บาป กุเนี่ย ตัวบาปแท้ๆ 555555  เฮ้อๅ!
    .
    กลับเข้าออฟฟิต งานเข้า เคลียร์งาน เสร็จเอาเมื่อเกือบตีหนึ่ง และ ยังต้องตามแก้งานจากเดือนที่ไร้แรงบันดาลใจในการทำงาน พรุ่งนี้บัญชีคงด่าเละ พรุ่งนี้ คงวุ่นวายสุดๆ ไมเกรนขึ้น หยอดยาหมอลงกระเพาะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฮีโร่ของครอบครัวฉิบหาย ถึงเค้าจะไม่เห็นว่าเราเป็นเลยก็เหอะ จะไปหาใครมาเนรมิตที่อยากไป อยากได้ให้เท่าลูกค่ะ คุณพ่อ คุณแม่ แยกร่างไว้ให้รับใช้ได้ ก็คงแยกละคะ 
    .
    ไปละ 
    ที่จริง มีเรื่องการเรียงลำดับความสำคัญในชีวิตอยากเขียนไว้ แต่ เอาเหอะ มันจะเป็นบันทึกที่ยาวเกินไป โชคดีจังที่มีที่นี้ให้เขียน ทำให้เหมือนมีที่เทน้ำออกจากชีวิตอีกรอบ จุ๊ฟ
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    ไม่เคยมีชีวิตไหนง่ายนะ*
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    หรือไง???
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    การมีเด็กผู้ชายที่ตัวโตขึ้นในแต่ละปีมาคอยจูงมือพาเที่ยวนี่ ดีจังเลยน้าาาา 
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Piti Pui (@pitipui)
ครอบครัวก็เช่นนี้แล กระทบกระทั่งกันบ้าง
Sarane Champa (@Sarane)
@pitipui

บางทีก็เหนื่อยกับการรบราในบ้านอะนะ เพลีย