fallinforyuufallinforyuu
Sweet thing
  • Relationship : Jooheon X Changkyun
    Date : 30/10/17
    Twitter : @fallinforyuu
    #บันทึกจูเอ็ม




    "มินฮยอก! จูฮอน!" ไอจังตะโกนเรียกเพื่อนทั้งสองก่อนจะเดินเข้าไปหาและกอดทั้งสองคนละที

    "ไอจัง! คิดถึงจังเลย ไม่ได้เจอกันนานมากเลยอะ" มินฮยอกดึงแก้มเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานหลังจากไอจังย้ายมาเรียนที่ญี่ปุ่นช่วงมอปลาย ช่วงนี้ปิดเทอมมินฮยอกกับจูฮอนก็อยากไปเที่ยวด้วยกันอยู่แล้ว พอนึกได้ว่าไอจังเรียนที่นี่ ก็ไม่ลืมที่จะติดต่อกัน

    "คิดถึงมินเหมือนกัน อ้วนขึ้นมั้ยนะ"

    "ไอจัง!" มินฮยอกขึ้นเสียงที่ดูยังไงก็ไม่น่ากลัว

    มินฮยอกเปรียบเสมือนของหวานราคาแพง ต่างจากไอจังที่คงจะหวานเพียงแค่ชื่อ บางทียังขมเหมือนไวน์อีกต่างหาก

    จูฮอนคงชอบหวานๆมากกว่าอะไรขมๆสินะ

    "แล้วคนนี้ก็.. คิดถึงมากๆเลย" ไอจังหันไปมองจูฮอนที่ยืนทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่ แต่ก็ยอมให้คนตัวเล็กกว่ายื่นมือมาดึงแก้มเขาเล่น

    มินฮยอกมองภาพทั้งคู่เล่นกัน ก่อนจะนึกกับตัวเองว่าตอนนี้เขากับจูฮอนเป็นแฟนกัน จูฮอนกับไอจังเป็นแค่แฟนเก่า..

    ไม่มีอะไรหรอก จูฮอนกับไอจังก็เล่นกันแบบนี้อยู่แล้ว


    ไอจังขับรถจากสนามบินออกมานอกเมือง ขับเข้าถนนบ้านพักตากนอกเมืองที่พ่อซื้อไว้ให้เผื่อวันไหนไอจังเบื่ออากาศภายในเมือง

    "อีกไม่กี่ปีก็จะเรียนจบแล้วเนอะ" ไอจังเอ่ยขึ้น มินฮยอกที่นั่งเบาะข้างๆหันมาพยักหน้ายิ้ม ส่วนจูฮอนนั่งเบาะหลังตรงกับคนขับ

    "วางแผนจะแต่งกันเมื่อไหร่หรอ" จูฮอนตวัดสายตาขึ้นไปสบกับสายตาของไอจังที่มองเขาอยู่แล้วผ่านกระจก

    ไอจังคุ้นเคยสายตานี้ดี สายตาของจูฮอนเนี่ย อ่านง่ายกว่าบทเรียนไหนๆที่เขาเคยเรียนมาเสียอีก

    ครั้งนี้ไอจังก็อ่านออกอีกแล้ว

    จูฮอนยังรักไอจังอยู่

    "ถามอะไรแบบนั้น.. เรากับจูฮอนยัง.. ยังไม่.." มินฮยอกพูดและเว้นไป เท่านั้นไอจังก็รู้แล้วว่าจูฮอนยังลืมตนไม่ได้จริงๆ จูฮอนติดการสัมผัส ไม่ได้ติดเซ็กส์ แต่พอได้สัมผัสไอจังทีไร มันก็จะเลยเถิดไปถึงขั้นนั้นทุกที แล้วทำไมตอนนี้มินฮยอกยังรอดมาได้..?

    "ได้ไงอะมิน~ คบมาตั้งนานแล้วนะ" ไอจังมองมินฮยอกที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงแจ๋

    "หรือว่าจูฮอนไม่เก่งเรื่องบนเตียงน้า~" 

    "ไอจัง.." จูฮอนกดเสียงต่ำ ไอจังยังนิสัยเหมือนเดิมเลย ขี้เล่นยังไงก็ยังขี้เล่นอย่างนั้น

    "คิก.. ล้อเล่นหน่า แล้วอย่างนี้ก็ต้องแยกห้องมั้ย เรามีสามห้องพอดีเลย"

    "เอาสิ" มินฮยอกตอบ สายตาพร่าเพราะเริ่มง่วงนอน ความเหนื่อล้าจากการเดินทางทำให้มินฮยอกเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด

    สีของท้องฟ้าเริ่มครึ้มลง แสงดาวระยิบระยับเริ่มทำหน้าที่ของมัน

    ภายในรถมีเพียงคนสองคนที่ยังคงนั่งมองกันไปมา จูฮอนไม่รู้ตัวเองเลยว่ามองหน้าคนตัวเล็กมานานขนาดไหนแล้ว รู้เพียงแค่คิดถึง ไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ว่าที่ไม่มีอะไรกับมินฮยอกสักทีก็เพราะยังลืมไอจังไม่ได้

    เหมือนคนโง่ที่วันนั้นปล่อยให้ไอจังเข้าใจผิดเรื่องเขากับมินฮยอก ไอจังบอกเลิกเขาและหลังจากนั้นเขากับมินฮยอกก็คบกัน ไม่นานไอจังก็ย้ายโรงเรียน ไอจังร่าเริงจนใครก็จับสังเกตไม่ได้ว่าไอจังก็เสียใจ คนที่ร่าเริงตอนร้องไห้จะน่าสงสารที่สุด จูฮอนรู้..

    "จูฮอนคิดถึงไอจังมั้ย" เสียงนุ่มเอ่ยถามขึ้นเมื่อแน่ใจแล้วว่ามินฮยอกหลับลึกไปแล้ว

    ไอจังกำพวงมาลัยแน่น ไม่มองกระจกอย่างตอนแรก จากที่ไม่กลัวคำตอบ ตอนนี้กลับกลัว เท่านี้ก็พอจะรู้แล้วว่าไอจังก็ยังรักจูฮอนอยู่เหมือนกัน

    ความเงียบเป็นคำตอบจากจูฮอน ไอจังยิ้มบางๆ ที่บอกว่าจูฮอนอ่านง่าย ตอนนี้คงต้องคิดใหม่แล้วสินะ

    "อืม" 

    ...

    "คิดถึงสิ จูฮอนคิดถึงไอจัง.."

    ภายในความมืดไอจังยื่นมือไปด้านหลัง จูฮอนใจเต้นแรงขึ้น มือคู่เล็กที่แสนนุ่มและอบอุ่นกำลังรอนิ้วมือเขาเข้าไปประสาน จูฮอนชั่งใจอยู่นาน และในที่สุดนิ้วมือของทั้งสองคนประสานกันบางเบา

    นี่พวกเรากำลังทำผิดต่อมินฮยอกอยู่ใช่มั้ย..


    "ไอจังทำไงเนี่ย อาหารอร่อยทุกอย่างเลย" มินฮยอกถาม

    "ไอจังไปเรียนมา ไอจังทำเองเป็นทุกอย่างแล้วนะ" จูฮอนมองไอจังพูดอวด ไอจังทำเป็นทุกอย่างแล้วหรอ.. ตอนคบกับเขายังทำอะไรไม่เป็นเลยนอกจากงอแงและเอาแต่ใจ ไอจังของเขาโตขึ้นแล้วจริงๆด้วย

    ตอนไม่มีจูฮอน ไอจังก็คงมีความสุขดีสินะ

    "ดีจัง มินก็จะไปเรียนอยู่เหมือนกัน จูฮอนน่ะ เลือกกินมากๆเลยเนอะ ถ้าไปเรียนต้องอร่อยกว่าเดิมแน่ๆเลยเนอะจูฮอน" ไอจังหน้าเจื่อนลงแต่ยังคงยิ้มอยู่ แสดงว่ามินฮยอกคงทำอาหารให้จูฮอนกินประจำสินะ แต่ในตอนที่ไอจังคบกับจูฮอน มีแค่จูฮอนที่ทำอาหารให้ไอจังกิน พอนึกแบบนี้แล้วมินฮยอกก็เหมาะกับจูฮอนกว่าไอจังจริงๆนั่นแหละ

    "อื้อ ลองไปเรียนสิ จูฮอนชอบกินเมนูผัก วันนี้ไอจังก็เลยใส่ผักเยอะๆ ไม่รู้ว่าจะถูกปากมั้ย"

    "มินว่ามันเค็มไป.."

    "อร่อย เราชอบ" จูฮอนพูดตัดมินฮยอก จูฮอนก็ลองชิมหมดทุกเมนูแล้ว ไม่เห็นมีอะไรเค็มไปอย่างที่มินฮยอกว่าเลย

    "...ชอบหรอ" ไอจังยิ้มบางถาม

    "อือ" จากนั้นทั้งสามก็นั่งกินข้าวไปเงียบๆ


    "จะว่าไป มินว่าเราก็น่าจะคุยเรื่องแต่งงานได้แล้วนะจูฮอน" มินฮยอกพูดโดยที่สายตายังมองอยู่ภายในจานข้าว มินฮยอกไม่อยากเห็นสายตาไอจังกับจูฮอนที่มองกันเลย ตอนแรกคิดว่าทั้งคู่คงจะไม่อะไรกันแล้ว แต่พอมาเจอกันก็เป็นแบบนี้ เป็นแบบที่จูฮอนไม่สนใจมินฮยอกเลย

    ...

    "...นั่นสิ มินฮยอกอยากเป็นเจ้าสาวแย่แล้วเนี่ยจูฮอน" ไอจังพูดพลางยื่นมือมาบีบแก้มทั้งสองข้างของมินฮยอกไปมา หัวเราะเสียงใส แต่ในใจมันกำลังจะหมดแรง แค่รู้ว่าจูฮอนแต่งงานกับคนอื่นไอจังก็รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมาดื้อๆ

    "ไอจังก็แต่งได้แล้วนะ จะได้มีเบบี๋ตัวเล็กๆซะที"

    "โหยยังหรอก อีกนานเลย" ไอจังตอบ

    "ทำไมละ อยู่ที่นี่ไม่ได้คบใครบ้างเลยหรอ" มินฮยอกยังคงถามเพื่อที่จะได้ย้ำไอจังว่ายังไงจูฮอนกับมินฮยอกก็ต้องได้แต่งงานกันแน่ๆ

    "ไอจังรอคนคนหนึ่งอยู่:)" แต่ประโยคนี้ทำเอามินฮยอกเองที่เป็นฝ่ายเจ็บ ประโยคที่ฟังยังไงก็รู้ว่าคนคนนั้นคือใคร

    "มินอิ่มแล้ว เดี๋ยวมินช่วยล้างจานนะ" ทั้งๆที่มาเที่ยวแท้ๆแต่ทำไมมันไม่มีความสุขเลยสักนิด คิดผิดจริงๆที่มาญี่ปุ่น..

    "ไม่เป็นไรๆ ไอจังล้างเอง มินกับจูฮอนไปพักผ่อนเถอะ เดินทางมาเหนื่อยๆ" ไอจังยื้อจานในมือมินฮยอกไว้ จนในที่สุดก็ต้องเข้าห้องไป เช่นเดียวกับจูฮอน

    ทั้งสามห้องนอนอยู่ติดกัน ห้องมินฮยอกอยู่ซ้าย จูฮอนอยู่กลาง หนูเอมอยู่ขวา

    เสียงฟ้าร้องดังลั่นกลางดึก ฝนเม็ดใหญ่สาดลงมาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ

    ไอจังกลัวเสียงฟ้าร้องไม่ใช่หรอ.. จูฮอนนึกเป็นห่วงคนตัวเล็กขึ้นมา ไอจังขี้ตกใจเหมือนแมวตัวเล็กๆแล้วก็กลัวเสียงฟ้าร้องยิ่งกว่าอะไร ตอนคบกันก็ชอบมามุดอยู่กับอกเขาเพื่อที่จะคลายความกลัวลงไปบ้าง

    เหมือนสมองสั่งการโดยตรงถึงการกระทำ

    จูฮอนยืนมองประตูสีขาวห้องไอจัง บิดลูกบิดและผลักประตูเข้าไป เห็นก้อนผ้าห่มอยู่ก้อนหนึ่งบนเตียง เสียงสะอื้นน้อยๆดังลอดออกมา

    "ไอจัง ไม่ร้องนะ" เตียงด่านหนึ่งยวบลงไปเมื่อจูฮอนตัดสินใจนั่งลง สองมือค่อยๆดึงผ้าห่มออกก่อนที่จะคนข้างใจหมดอากาศหายใจไป

    "จู.. จูฮอนหรอ" 

    "อืม หยุดร้องได้แล้ว" คนตัวเล็กมองลอดออกไปและเลิกผ้าห่มขึ้น

    "จูฮอนมาทำไม" 

    "เรา.. ก็ไอจังกลัวเสียงฟ้าร้องไม่ใช่หรอ" จูฮอนนอนลง คิดว่ารอฝนซาก็จะกลับห้องแล้ว ไอจังร้องไห้แบบนี้จูฮอนปล่อยไว้ไม่ไหว

    "จูฮอน.." คนตัวเล็กขยับเข้าไปใกล้กายหนา ซุกอกกว้างหนีเสียงฟ้าร้องน่ากลัว จูฮอนนิ่งไปสักพัก

    "จูฮอน กอดไอจัง.. ได้มั้ย" จูฮอนไม่คิดว่านี่คือการทำผิดต่อมินฮยอกแต่อย่างใด ในเมื่อเขาไม่เคยรักมินฮยอกเลย ที่คบกับมินฮยอกก็เพื่อความสบายใจของไอจังทั้งนั้น

    "ไอจังก็คิดถึงกอดจูฮอนเหมือนกันเลย อื้อ.." จูฮอนกดจูบลงบนปากบาง ไอจังดูตกใจในตอนแรก แต่ก็รับสัมผัสนั้นมา ความอบอุ่นแผ่ไปทั่วร่างทั้งสอง เสียงจูบแผ่วเบาที่ได้ยินกันแค่สองคน จูบเนิ่นนานเป็นเครื่องบอกได้ว่าความรู้สึกทั้งหมดมันยังคงอยู่

    "ไอจังรอใครอยู่หรอ" จูฮอนคงถามถึงเรื่องแต่งงาน

    "รอคนที่ทำอาหารให้ไอจังกินคนเดียวไง"

    "ไอจัง.. เรากลับมาคบกันดีมั้ย จูฮอนจะเลิกกับมินฮยอก"

    "ไอจังก็อยากคบกับจูฮอนเหมือนกัน แต่มินฮยอกชอบจูฮอนมากนะ" เพื่อนคนเดียวของไอจังตอนอยู่เกาหลี มินฮยอกดีกับไอจังจริงๆ ถึงเหตุผลมินฮยอกที่เข้าหาไอจังมันจะดูตลกไปสักนิด

    มินฮยอกเข้ามาเป็นเพื่อนคนแรกของไอจังเพราะชอบจูฮอน ไอจังรู้และไม่อยากทะเลาะกับใครทั้งนั้น ภาพวันนั้นก็ยังติดตา วันที่มินฮยอกจูบจูฮอน.. จูฮอนไม่ได้เริ่ม ไอจังคิดว่ามินฮยอกคงดูแลจูฮอนได้ดีกว่าเลยถอยออกมา ซึ่งมันก็แย่ต่อไอจังและจูฮอนเอง

    "แล้วจูฮอนไม่ชอบไอจังหรอ แค่นี้ยังใจร้ายไม่พออีกรึไง" ไอจังนิ่งไป จริงด้วย.. ไอจังเลิกกับจูฮอนโดยที่ไม่ได้ถามอะไรจูฮอนเลย อยู่ๆก็บอกเลิกแล้วก็หนีความจริงมาอยู่ที่ญี่ปุ่น

    "ขอโทษจูฮอน ไอจัง.. ก็ไม่อยากเสียมินฮยอกไป" 

    "เพื่อนที่คบกับไอจังเพราะอยากใกล้กับจูฮอนแบบนั้นอะหรอ" จูฮอนพูดตามความจริง มินฮยอกก็แค่ชอบเขา เพื่อนแท้ที่ไหนจะแย่งคนรักของเพื่อนมาแบบนี้

    "จูฮอนรู้"

    "รู้สิ รู้หมดแหละว่าไอจังคิดอะไร ไอจังเอาแต่ใจไม่ใช่หรอ"

    ...

    "เอาแต่ใจกับมินฮยอกบ้างสิ ทวงจูฮอนคืนมาได้แล้ว"

    "จูฮอน.."

    "คิดถึง"

    ".."

    "คิดถึงจะแย่แล้ว" ความอุ่นบริเวณไหล่จากน้ำตาที่จูฮอนไม่เคยให้ไอจังได้เห็น ทำเอาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดรู้สึกผิด รู้สึกผิดที่ทำร้ายจูฮอนขนาดนี้ 

    "อืม ไอจังจะเอาแต่ใจเพื่อเอาจูฮอนคืนมา แบบนี้ดีมั้ย" แบบนี้สิ.. ไอจังเหมาะกับความร่าเริงแล้วก็สดใสที่สุดเลย ต่อไปนี้จูฮอนจะได้ความสดใสกลับคืนมาแล้วใช่มั้ย..

    "ไม่ได้เข้าครัวนาน สงสัยต้องเริ่มแล้วมั้ง"

    "ใช่สิ ไอจังไม่ยอมทำเองหรอก จูฮอนเป็นคนใช้ไอจังไง" ทั้งคู่ยิ้มและหัวเราะด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน ไม่คิดเลยว่าการมาหาไอจังครั้งนี้ จะเป็นการได้คนรักกลับคืนมาด้วย

    "เอาแต่ใจแบบนี้กับจูฮอนตลอดไปนะ ห้ามทิ้งแล้ว"




    ENDส่งฟีดแบ็ค ติ&ชม ได้ที่ #บันทึกจูเอ็ม ในทวิตค่ะ




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in